หนังสือธรรมะ อานุภาพพระมหาสิริราชธาตุ อานุภาพบุญ กฎแห่งกรรม พระพุทธศาสนา ปาฏิหาริย์ บุญ ความดี เว็บกัล kalyanamitra kal webkal

เรื่องที่ ๑๖
สิ่งศักดิ์สิทธิ์เตือนให้รีบสร้างพระ

คุณศิวชาติ วรทรัพย์ เข้าวัดปฏิบัติธรรมที่วัดพระธรรมกายมานานเกือบ ๒๐ ปี ชีวิตดำเนินมาเรียบๆ ด้วยดี ไม่มีสิ่งใดทำให้จิตใจห่อเหี่ยวหรือตื่นเต้น จนมาพบเห็นสิ่งประหลาดน่าตกอกตกใจเอาเมื่อวันอาทิตย์ที่ ๒๖ กรกฎาคม ๒๕๔๑ เธอเล่าว่า
ในวันดังกล่าว หลังจากปฏิบัติธรรมภาคเช้าแล้ว หมู่คณะของคุณศิวชาติก็ชวนกันไปรับประทานอาหารกลางวันที่จุดอธิษฐานธรรม ที่นั่นมีสมาชิกของกลุ่มท่านหนึ่งชื่อ คุณทรงศรี ธรรมศรีดา แขวนพระมหาสิริราชธาตุไว้ที่คอ คุณศิวชาติสนใจมากเพราะได้ยินกิตติศัพท์ของพระองค์นี้มากมาย อีกทั้งยังเป็นวัตถุธาตุที่ไม่เคยมีใครในโลกนี้นำมาสร้างเป็นพระบูชา ตนเองก็ปรารถนาทำบุญบูชาพระคุณของครูบาอาจารย์ และก็อยากเป็นเจ้าของพระมหาสิริราชธาตุบ้างเหมือนกัน แต่ยังมีเรื่องเงินเป็นอุปสรรคอยู่บ้าง เมื่อไม่มีพระของตนเองก็ขอดูของผู้อื่นก่อน

ในที่สุด คุณศิวชาติขอพระจากคุณทรงศรีมาดูใกล้ๆ ซึ่งเจ้าของ ก็ถอดให้ทันที คุณศิวชาติหลับตานิ่งสักครู่หนึ่งแล้วลืมตาขึ้นมองดูองค์พระ ทันใดนั้นก็เห็นกลุ่มหมอกควันพวยพุ่งออกมาจากองค์พระประกอบด้วยสีสวยงามต่างๆ มีทั้งสีม่วง คราม น้ำเงิน เขียวจางๆ เหลือง และอีกหลายสีคล้ายๆ สีของรุ้ง สักครู่เปลี่ยนเป็นลำแสงสว่างเจิดจ้า แล้วแสงนั้นก็พุ่งตรงมาปะทะใบหน้าคุณศิวชาติ ทำให้ถึงกับผงะหงายไปข้างหลังด้วยความตกใจสุดขีด ต้องเปลี่ยนท่านั่งจากคุกเข่าเป็นพับเพียบ มิฉะนั้นต้องล้มหงายหลัง หัวใจเต้นแรงโครมคราม ใบหน้าคงจะซีดมาก พร้อมกับส่งเสียงร้องออกมา

"โอ๊ย! ไม่ไหวแล้ว แรงมากจริงๆ ตาแทบบอด จุกเลยเนี่ย" เป็นคำอุทานออกมาอย่างไม่ตั้งใจ เพราะตกใจแทบสิ้นสติ เพื่อนๆ ที่มาด้วยก็ตกใจในอาการกิริยา และวาจาที่แสดงไปตามๆ กัน สงสัยว่าคงไม่สบาย จะเป็นลมหรืออย่างไร พากันหายาดมมาให้ คุณศิวชาติปฏิเสธบอกว่าไม่ได้เป็นลม แต่ตกใจมาก แต่ก็ไม่สามารถเล่าให้เพื่อนฟังถูก เวลานั้นขนลุกไปหมดทั้งตัว

คนเล่าสรุปตอนท้ายเรื่องว่า

"ตัวผมยังไม่ได้ทำบุญสร้างองค์พระที่แกนกลาง เป็นไปได้ไหมว่า พระมหาสิริราชธาตุท่านแสดงปาฏิหาริย์เตือนสติผม ให้ผมคิดเป็นเจ้าของท่านบ้าง

แน่นอนครับ ใครเจออย่างผม รับรองจะต้องจำไปนานทีเดียว และคงอดรนทนไม่ได้ที่จะนิ่งเฉย ปล่อยโอกาสที่จะได้ท่านมาไว้บูชาให้ผ่านพ้นไป ดังนั้นพอผมกลับถึงบ้าน จึงได้เล่าเรื่องนี้ให้ทางบ้านฟัง ทั้งครอบครัวของผมจึงลงมติเป็นเอกฉันท์ร่วมบุญกันสร้างพระแกนกลางจารึก ชื่อพระเดชพระคุณหลวงพ่อ โดยนำปัจจัยไปถวายในวันรุ่งขึ้นทันที"

[กลับหน้าหลัก]