หนังสืออานุภาพพระมหาสิริราชธาตุ

เรื่องที่ ๒๘๓
เลือดเกือบหมดตัว
เลือดออกมาตลอด ๖ ชั่วโมง และเลือดกำลังจะหมดตัว เพราะห้ามเลือดไม่ได้เลย... แล้วจะทำอย่างไรดี!


คุณบุญมณี รุจิระวิทยา พยาบาลผู้ใจบุญ

คุณบุญมณี รุจิระวิทยา เป็นพยาบาลประจำการอยู่โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง ย่านนนทบุรี เล่าว่าในช่วงระยะเวลาก่อนที่เธอจะได้รับพระมหาสิริราชธาตุ เป็นช่วงที่เธออยู่เวร งานจะยุ่งมาก ทั้งที่ต้องทำประจำ และงานรับผู้ป่วยใหม่ ที่ยุ่งยากซับซ้อน บางเวรที่เธออยู่เวร พอขึ้นรับเวร ผู้ป่วยมีอาการหนักมากจนต้องทำให้เธอต้องเดิน ต้องวิ่งไม่หยุดเพื่อช่วยชีวิตผู้ป่วยเหล่านั้นไว้ กว่าจะช่วยชีวิตผู้ป่วยหนักแต่ละคนให้รอดชีวิต มันเป็นสิ่งที่เหนื่อยมาก ทั้งกายและใจ

แต่เมื่อหลังจากที่เธอได้สร้างพระ ณ มหาธรรมกายเจดีย์และได้รับพระมหาสิริราชธาตุนั้น เธออธิษฐานกับท่านเกือบทุกครั้งที่เธอเข้าเวร ซึ่งก่อนขึ้นเวรทุกครั้งใจจรดศูนย์กลางกายแล้วอธิษฐานว่า ในวันนี้ขออย่าได้มีผู้ป่วยหนัก ซึ่งเธอสงสารผู้ป่วยเหล่านั้น ไม่อยากให้่เขาเหล่านั้นต้องพบภัย เธอบอกว่าก็เป็นเรื่องที่น่าแปลกว่า ทุกวันที่เธออธิษฐานจะไม่มีผู้ป่วยที่อาการหนักเลย แต่มีอยู่วันหนึ่งเธอได้ขึ้นเวร แล้วลืมอธิษฐานกับพระมหาสิริราชธาตุเหมือนดั่งที่เคยอธิษฐานทุกวัน ซึ่งอยู่ๆ ก็มีเสียงโทรศัพท์แจ้งจากห้องฉุกเฉินว่า ผู้ป่วยมีเลือดออกจากตา พอเห็นผู้ป่วยก็รู้สึกตกใจมากเพราะเลือดท่วมตัวไปหมด ผู้ป่วยมีเลือดออกมาตลอดเวลาเกือบ ๖ ชั่วโมง เมื่อเช็คจากประวัติจึงทราบว่าผู้ป่วยเคยเป็นโรคเลือดไม่แข็งตัว และผู้ป่วยมีเลือดกรุ๊ปเลือดที่หายากมาก ใน ๑,๐๐๐ คน จะมีเลือดชนิดนี้อยู่เพียงแค่ ๔ คนเท่านั้น และในขณะนั้นทางโรงพยาบาลก็ไม่มีเลือดชนิดนี้ที่จะให้ผู้ป่วยคนนี้ได้ ถ้าจะเอาต้องไปเอาที่สภากาชาดไทย แต่เวลานั้นก็เป็นเวลานอกเวลาทำการเสียอีก ผู้ป่วยเริ่มซีด มีลักษณะเลือดกำลังจะหมดตัว เพราะห้ามเลือดไม่ได้ ด้วยความสงสารที่ไม่อยากให้ผู้ป่วยตาย จึงรีบนึกถึงพระมหาสิริราชธาตุ นึกถึงหลวงพ่อธัมมชโย หลวงพ่อทัตตชีโว และคุณยายอาจารย์ ซึ่งในระหว่างอธิษฐานน้ำตาก็ไหลออกมา แล้วก็นึกอธิษฐานว่า "ลูกเหนื่อยมาก ลูกไม่อยากให้เขาตาย หมอก็ไม่มีใครมา ช่วยลูกด้วย สิ้นคำอธิษฐานเลือดที่เดิมพุ่งออกมาเป็นน้ำพุเมื่อสักครู่ ก็เหือดแห้ง หายสนิท อย่างไม่น่าเชื่อ แต่ผู้ป่วยก็เพียบหนัก เพราะเลือดเหลือในร่างกายน้อย และหลังจากที่เลือดหยุดก็สามารถทำการรักษาต่อไปได้จนผู้ป่วยหายและสามารถกลับบ้านได้ในวันรุ่งขึ้น

การอธิษฐานจิต จะสำเร็จสมความปรารถนาหรือไม่นั้น ปัจจัยที่สำคัญอยู่ที่ตัวของผู้อธิษฐานว่า สิ่งที่อยู่เบื้องหลังแห่งความสุขความสำเร็จนั้นมีมากเพียงใด ซึ่งสิ่งนั้นเราเรียกว่าบุญ เพราะฉะนั้นจะให้สำเร็จสมความปรารถนาได้ดั่งตั้งใจ ก็ควรรีบเร่งทำบุญกุศล ทั้งทำทาน รักษาศีล และเจริญภาวนา เพราะการสั่งสมบุญย่อมนำความสุขความสำเร็จมาให้
คุณบุญมณีก็เป็นอีกผู้หนึ่งที่ยึดมั่นพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่ง เห็นใครเดือดร้อนก็อาราธนาขอให้พระท่านคุ้มครองช่วยเหลือ มีเมตตาจิตต่อเพื่อนมนุษย์ และด้วยที่มีจิตเมตตาป็นบุญกุศลเวลาอธิษฐานจิตความสำเร็จจึงสามารถบังเกิดได้อย่างอัศจรรย์

[ ปิด ]