หน้าแรก เวลาธรรมกาย ธรรมะประจำวัน วารสาร สื่อธรรมะ ข่าวและกิจกรรม ปกิณกะ
นิทานชาดก หนังสือธรรมะ คำสอนยาย เทป สนุกคิดส์ วีดีโอ มงคลชีวิต

 

 

 

 

 






ภาพ  ป๋องแป๋ง
ลงสี  ปูเป้

    ในอดีต ณ เมืองพาราณสี มีพ่อค้าคนหนึ่งบรรทุกสินค้า ไปขายต่างเมืองเป็นประจำ คราวหนึ่งพ่อค้าและบริวารนำ
สินค้าบรรทุกเกวียน ๕๐๐ เล่ม เดินทางข้ามทะเลทรายเป็น
ระยะทางถึง ๖๐ โยชน์ เนื่องจากผืนทรายร้อนจัดมาก จึงต้องหยุดพักผ่อนในเวลา
กลางวัน ต่อเมื่อรับประทาน อาหารเย็นแล้ว จึงเดินทาง
ต่อไปได้

    เมื่อพ่อค้าและบริวาร
เดินทางรอมแรมใกล้จะถึง จุดหมายปลายทาง เหลือ
อีกเพียง ๑ โยชน์ ซึ่งใช้
เวลาเดินทางอีกเพียงคืน
เดียว   ก็จะข้ามพ้นเขต
ทะเลทราย   พ่อค้าและ
บริวารต่างชะล่าใจ   เมื่อ รับประทานอาหารเย็นแล้ว
ก็ใช้น้ำและฟืนจนหมด

    ครั้นถึงเวลากลางคืนก็ออกเดินทาง ต้นหนซึ่งนั่งอยู่ดูทิศทางจากดวงดาวบนท้องฟ้า
เผลอหลับไปด้วยความอ่อนเพลีย กองเกวียนจึงเดินหลงทาง

   เช้าวันรุ่งขึ้น ต้นหนจึงรู้ว่า
กองเกวียนได้เดินทางวนกลับ
มาอยู่เดิม
 
  บริวารทั้งหลาย เมื่อรู้เช่นนั้น
ก็พากันกล่าวโทษต้นหนว่า
เป็นต้นเหตุให้เกิดปัญหา

  บรรดาบริวารต่างรู้สึกอ่อนล้า
และหิวโหย เนื่องจากไม่มีน้ำ
และฟืนสำหรับหุงหาอาหาร
ต่างจึงพากันท้อแท้ และทอด
อาลัยไปตาม ๆ กัน

ดังนั้น พ่อค้าจึงให้บริวารช่วยกันขุดพื้นทรายใต้กอหญ้านั้น เพื่อค้นหาแหล่งน้ำ
ซึ่งทุกคนต่างก็มีกำลังใจ จึงร่วมมือกันขุดอย่างขยันขันแข็ง
 ทุกคนต่างช่วยกัน
ขุดลึกลงจนถึง ๖๐ ศอก ก็ยังไม่พบน้ำ
ด้วยปัญญาของพ่อค้า และความเพียรอย่างไม่ท้อถอยของคนรับใช้คนสนิท ทำให้ทุกคนได้น้ำมาดื่มกิน
หุงหาอาหารมารับประทาน ครั้นตกกลางคืนจึงได้ออกเดินทางอีกครั้ง และถึงที่หมายในวันรุ่งขึ้นอย่างราบรื่น
Copyright © Dhammakaya Foundation. All rights reserved.
 
จบ
 
ที่มา : หนังสือนิทานชาดก โดย พระภาวนาวิริยคุณ  


 
วัณณุปถชาดก
 
:: สาเหตุที่ตรัสชาดก ::

.....ในสมัยพุทธกาล มีพระภิกษุรูปหนึ่ง ประพฤติตนเรียบร้อย ขยันหมั่นเพียรในการศึกษา พระธรรมวินัย ครั้นศึกษาพระธรรมวินัยได้ครบ ๕ พรรษา แตกฉานในพระปริยัติธรรมดีแล้ว จึงได้ไปขออุบายจากพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเพื่อเจริญภาวนาให้ใจสงบ แล้วกราบทูลลาไปทำ ความเพียรอยู่ในป่าลึก
.....ตลอดเวลา ๓ เดือนในฤดูเข้าพรรษา พระภิกษุรูปนี้ได้ตั้งใจเจริญาภาวนา ปรารภความ เพียรอย่างเต็มกำลัง แต่มิได้ประสบความสำเร็จ  ทำให้ท่านท้อใจ  คิดว่าตนเองจะเป็นคน
อาภัพ ไม่มีบุญวาสนาเช่นผู้อื่น  ถึงแม้จะบำเพ็ญเพียรต่อไป  ก็คงไม่สามารถบรรลุธรรม ในชาตินี้ได้ ควรจะกลับไปปฏิบัติรับใช้พระสัมมาสัมพุทธเจ้า และฟังพระธรรมเทศนาให้้ชุุ่่มชื่นใจดีกว่า คิดดังนี้แล้วจึงเดินทางกลับเชตวันมหาวิหาร
.....เพื่อเป็นกำลังใจในการปฏิบัติธรรมของพระภิกษุรูปนั้น พระสัมมาสัมพุทธเจ้า จึงทรง
ระลึกชาติด้วยบุพเพนิวาสาสสนุสสติญาณ แล้วตรัสเล่า วัณณุปถชาดก ดังนี้



 
:: ข้อคิดจากชาดก ::
 

๑ . คนส่วนมาก เมื่อเห็นว่างานใกล้สำเร็จ มักจะประมาททำให้เกิดความเสียหาย เพราะคาดไม่ถึง ดังคำที่ว่า “เรือล่มเมื่อจอด” ดังนั้น ผู้นำที่ดี ควรจะติดตามควบคุมงานอยู่เสมอ โดยเฉพาะเมื่อใกล้เสร็จ ต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ

๒. ผู้นำที่ดีจะต้องให้กำลังใจเป็น เพราะทุกคนต้องการกำลังใจ แม้ผู้ที่สะสมบุญบารมีมากพอที่จะเป็นพระอรหันต์แล้ว ก็ยังต้องการกำลังใจเช่นกัน วิธีให้กำลังใจประการหนึ่ง คือ เตือนให้คำนึงถึงความดีที่เคยทำมาก่อนแล้ว

๓. ผู้นำที่ดีต้องทำหน้าที่เป็นกัลยาณมิตร ไม่ใช้อำนาจบาตรใหญ่อย่างเดียว การเป็นกัลยาณมิตรนั้น ต้องทำหน้าที่สำคัญ ๔ ประการ คือ

.....๑. เป็นพ่อแม่ คอยปกป้องผองภัยให้แก่ลูก
.....๒. เป็นเพื่อน คอยเตือนสติให้ได้คิด
.....๓. เป็นแพทย์ คอยดูแลเมื่อเจ็บไข้ได้ป่วย
.....๔. เป็นครูผู้ส่องประทีปภายใน คือ ให้ปัญญา ความรอบรู้

 
 

Home  | นิทานชาดก


นิทาน นิทานธรรมะ นิทานธรรมะไทย นิทานธรรมะออนไลน์ นิทานธรรมะสอนคุณธรรม นิทานชาดก นิทานไทย นิทานเด็ก การ์ตูน การ์ตูนธรรมะ การ์ตูนคุณธรรม การ์ตูนไทย การ์ตูนภาพ การ์ตูนช่อง การ์ตูนเด็ก พระโพธิสัตว์ พระพุทธเจ้า พระพุทธศาสนา ศาสนาพุทธ ศีลธรรม จริยธรรม กฏแห่งกรรม อดีตชาติ pass of life chadok chataka tale story of lord buddha fable thai cartoon thai manga law of kamma