ทัทธภายชาดก
	:: สาเหตุที่ตรัสชาดก ::

.....พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน ทรงปรารภพวกอัญญเดียรถีย์ จึงตรัสพระธรรมเทศนานี้ว่า

.....เดียรถีย์ทั้งหลายนอนบนที่นอนหนาม เผาทำให้ร้อนห้าประการ ประพฤติมิจฉาตบะต่างๆ อยู่ ณ ที่ใกล้พระวิหารเชตวัน

.....ครั้งนั้น ภิกษุหลายรูปเที่ยวบิณฑบาตในนครสาวัตถีแล้วพากันมายังพระวิหารเชตวัน ในระหว่างทาง ได้เห็นเดียรถีย์เหล่านั้น จึงพากันไปเฝ้าพระศาสดาแล้วทูลถามพระองค์ว่า สาระแก่นสารในการสมาทานวัตรของอัญญเดียรถีย์ มีอยู่หรือไม่

.....พระศาสดาตรัสว่า "ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย แก่นสารหรือความวิเศษในการสมาทานวัตรของพวกอัญญเดียรถีย์เหล่านั้น ย่อมไม่มีเลย เพราะวัตรนั้น เมื่อเลือกเฟ้นสอบสวนเข้า ก็เป็นเช่นกับทางแห่งภาคพื้นเต็มด้วยหยากเยื่อ และเหมือนกระต่ายกลัวเสียงกึกก้อง"

.....ภิกษุเหล่านั้นจึงทูลอ้อนวอน ขอให้พระศาสดาตรัสขยายความให้ทราบ พระศาสดาจึงทรงนำเอา ทัทธภายชาดก มาตรัสเล่า

.....๑. เมื่อต้องประสบกับเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดอย่างใดอย่างหนึ่ง ควรมีสติ อย่าผลีผลามด่วนตัดสินใจ เพราะอาจเกิดผลเสียได้

.....๒. อย่าเชื่อข่าวลือจากผู้อื่น โดยไม่พิจารณาให้รอบคอบเสียก่อน

.....๓. ผู้นำที่ดีจะต้องมีความสุขุมรอบคอบไม่ตื่นข่าวลือ ควรตรวจสอบหาข้อเท็จจริงเสียก่อน

.....๔. ผู้นำที่ดีต้องมีความเมตตากรุณา เสียสละ และเมื่อเห็นสิ่งใดอันจะทำให้เกิดความเสียหายแก่ส่วนรวม ก็ไม่เพิกเฉยรีบเข้าไปดูแลแก้ไขปัญหานั้นๆ