ในอดีตกาล สมัยพระเจ้า
พรหมทัต ครองราช
สมบัติ ณ กรุงพาราณสี
ในครั้งนั้น มเหสีทรงมี
พระราชโอรสพระองค์
แรก ทรงพระนามว่า
มหิสสาสกุมาร

 ต่อมาเมื่อ มหิสสาสกุมาร ทรงเจริญวัยทรงวิ่งเล่นไปไหนมาไหนได้แล้วพระมเหสีก็ทรงให้กำเนิดพระราชโอรสองค์ที่สอง ทรงพระนามว่าจันทกุมาร
   ต่อมามเหสีทรงเสด็จสวรรคตในขณะที่พระราชโอรส ยังทรงพระเยาว์ พระเจ้าพรหมทัตทรงมีพระมเหสีใหม่ ซึ่งเป็นที่
โปรดปรานมาก ต่อมาไม่นานพระมเหสีองค์ใหม่ ทรงมีพระราชโอรสทรงพระนามว่า สุริยกุมาร

 อยู่มาวันนึงพระเจ้าพรหมทัต เห็นมเหสีพระองค์ใหม่อุ้มสุริยกุมาร ด้วยความรักใคร่ จึงได้ถามมเหสีองค์ใหม่ ว่าจะมอบสิ่งใดให้กับสุริยกุมาร ด้วยความเจ้าเล่ห์ของมเหสีองค์ใหม่ จึงได้ตอบบ่ายเบี่ยง

ต่อมาไม่นานมเหสี องค์ใหม่จึงได้เข้าเฝ้า พระเจ้าพรหมทัต เพื่อทวงสัญญาที่จะ
มอบให้กับสุริยกุมาร ในตอนประสูติหาก
มเหสีองค์ใหม่ร้องขอ

 เมื่อพระเจ้าพรหมทัต ได้ยินเช่นนั้นถึงกับไม่สบายพระทัย เพราะสิ่งที่ขอนั้นผิดพระราชประเพณี ด้วยตามราชประเพณีนั้น
ผู้สืบทอดราชสมบัติต้องเป็นของพระโอรสองค์โตและองค์รอง แต่ถ้าไม่ให้ตามที่ขอก็จะเสียสัตย์

 เมื่อพระเจ้าพรหมทัต ได้ยินมเหสีองค์ใหม่ยืนยันอย่างหนักแน่นว่าจะขอราชสมบัติให้กับสุริยกุมาร ทั้งๆ ที่ราชบัลลังก์นั้น เป็นของพระโอรสองค์โตและองค์รอง พระเจ้าพรหมทัตจึงจำยอมยกให้ เพราะเกรงว่าหากไม่ยอมยกให้ มเหสีองค์ใหม่ อาจจะลอบทำร้ายพระกุมารทั้งสอง