เดี๋ยววันเดี๋ยวคืน 
โอวาทพระอาจารย์สุทธิชัย สุทฺธิชโย       

ชีวิตที่ผ่านมา เราสามารถคำนวณได้ว่าเวลายาวนานเท่าไร แต่ชีวิตที่กำลังจะก้าวต่อไปนั้นจะยาวหรือสั้น เราไม่อาจรู้ได้ เราจึงควรใช้ชีวิตในแต่ละวันอย่างมีคุณค่าและให้ได้บุญมากที่สุด

พวกเราลองนึกดูว่าในแต่ละวัน เราใช้เวลาเพื่อการสั่งสมบุญ มากน้อยเพียงไร กิจกรรมใดที่เราคิด พูด ทำ แล้วจิตเป็นกุศล เราได้บุญ แต่กิจกรรมใดที่เราคิด พูด ทำ แล้วจิตเป็นอกุศล เราได้บาปแทน ส่วนกิจกรรมใดที่เราคิด พูด ทำ แล้วไม่เป็น ทั้งกุศลและอกุศล เราไม่ได้ทั้งบุญและบาป เช่น การอาบน้ำ รับประทานอาหาร ออกกำลังกาย เป็นต้น เราจะพบว่าใน ๒๔ ชั่วโมง เราใช้เวลาเพื่อกิจกรรมบุญเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ปล่อยเวลาที่เหลือให้สูญเสียไปอย่างน่าเสียดาย

คุณครูไม่ใหญ่ท่านปรารถนาให้ลูก ๆ ใช้เวลาให้คุ้มค่าและ ได้บุญมาก ๆ ได้บุญตลอดตั้งแต่ตื่นนอนจนกระทั่งเข้านอน ด้วยการบ้าน ๑๐ ข้อที่ท่านให้ไว้ในโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันฯ แม้แต่กิจกรรมที่เป็นกลาง ๆ ท่านยังมีกุศโลบายให้เราได้บุญ เช่น ทุกกิจกรรมตั้งแต่ตื่นนอน ไม่ว่าจะเป็นการล้างหน้า อาบน้ำ แต่งตัว รับประทานอาหาร ล้างจาน กวาดบ้าน ออกกำลังกาย ขับรถไปทำงาน ฯลฯ ให้นึกถึงดวงแก้ว องค์พระไปด้วย เป็นต้น

นี่คือความเมตตาของครูไม่ใหญ่ที่คอยหาวิธีการให้ลูกได้บุญ มาก ๆ ให้มีธรรมะสว่างไสว เราในฐานะลูกต้องทำให้ท่านสมหวัง ด้วยการทำการบ้าน ปฏิบัติธรรมให้เห็นพระภายใน และทำความสำเร็จในบุญกฐิน บุญสร้างอาคาร ๖๐ ปีพระราชฯ ภายในพรรษานี้ให้สำเร็จให้จงได้