เป็นอาหารที่ไม่ควรแก่สมณะบริโภคได้แก่ เนื้อ ๑๐ ชนิด และอาหารที่ปรุงด้วยเนื้อ ๑๐ ชนิด ดังนี้
๑. เนื้อมนุษย์รวมถึงเลือดมนุษย์ด้วย ๖. เนื้อราชสีห์(สิงโต)
๒. เนื้อช้าง ๗. เนื้อเสือโคร่ง
๓. เนื้อม้า ๘. เนื้อเสือเหลือง
๔. เนื้อสุนัข ๙. เนื้อหมี
๕. เนื้องู ๑๐.เนื้อเสือดาว
ส่วนเนื้อสัตว์นอกเหนือจากนี้ถ้าเป็นเนื้อที่ยังดิบ(ยังไม่สุกด้วยความร้อนจากไฟ) ทรงห้ามฉัน
ถ้าสุกแล้วอนุญาตให้ฉันได้ และเนื้อสัตว์ที่ฆ่าเจาะจงทำถวายพระภิกษุสามเณร ถ้าพระภิกษุไม่ได้เห็น
การฆ่านั้น ไม่ได้ยินมาก่อนว่าฆ่าเจาะจง ไม่ได้สงสัยว่าเขาฆ่าเพื่อเป็นของเฉพาะเจาะจงแก่ตนก็ขบ
ฉันได้ไม่มีโทษ
สิ่งของที่ประเคนพระภิกษุสงฆ์ได้เวลาก่อนเที่ยง
เครื่องไทยธรรม ประเภทอาหารคาวหวานทุกชนิด ได้แก่
๑. อาหารสด เช่น อาหารคาว หวาน รวมทั้งผลไม้ทุกชนิด
๒. อาหารแห้ง เช่น ปลาเค็ม เนื้อเค็ม ข้าวสาร ฯลฯ
๓. อาหารเครื่องกระป๋องทุกประเภท เช่น นม โอวัลติน ปลากระป๋อง ถ้าจะนำไปถวายหลังเที่ยงวันไปแล้ว
นิยมเพียงแต่แจ้งให้พระภิกษุรับทราบ แล้วมอบสิ่งของดังกล่าวให้ลูกศษย์ของท่านเก็บรักษาไว้ถวาย
ท่านในวันต่อไป
สิ่งที่ประเคนได้ตลอดเวลา
เครื่องดื่มทุกชนิด ประเภทเครื่องยาบำบัดป่วยไข้หรือประเภทเภสัชที่พระพุทธองค์ทรงบัญญัติไว้คือ เนยใส
เนยข้น น้ำมัน น้ำผึ้ง น้ำอ้อย
สิ่งของที่ทรงห้ามมิให้ภิกษุจับต้อง
ทรงเรียกสิ่งของดังกล่าวว่า วัตถุอนามาส จึงไม่นิยมนำไปประเคนถวายพระภิกษุมีดังต่อไปนี้
- ผู้หญิง รวมทั้งเครื่องแต่งกายหญิง รูปภาพหญิง รูปปั้นหญิงทุกชนิด
- รัตนะ ๑๐ ประการ คือ เงิน ทอง แก้วมุกดา แก้วมณี แก้วประพาฬ ทับทิม บุษราคัม สังข์(ที่เลี่ยมทอง) ศิลา เช่น หยก และโมรา เป็นต้น
- เครื่องศัตราวุธทุกชนิดอันเป็นเครื่องทำลายชีวิต
- เครื่องดักสัตว์บก สัตว์น้ำทุกชนิด
- เครื่องประโคมดนตรีทุกอย่าง
- ข้าวเปลือก และผลไม้ที่เกิดอยู่กับที่
|