หน้าแรก เวลาธรรมกาย ธรรมะประจำวัน วารสาร สื่อธรรมะ ข่าวและกิจกรรม ปกิณกะ
วัฒนธรรมชาวพุทธ about us จุดออกรถมาวัด บทเพลงธรรมะ ดาวน์โหลด
    การกรวดน้ำ

                  มีมาก่อนพุทธกาล การกรวดน้ำในงานบุญ เป็นการอุทิศแผ่ส่วนกุศลที่ตนบำเพ็ญแล้วนั้นส่งไปให้
      แก่บุรพชนตลอดจนสรรพสัตว์ และตั้งจิตอธิฐานเพื่อคุณงามความดีต่อไปหรืออธิษฐานในสิ่งประสงค์ที่ดีงาม
      ให้สำเร็จตามความปรารถนา
  

    เมื่อกรวดน้ำเพื่ออุทิศส่วนบุญ

      ๑. ควรเตรียมน้ำสะอาดใส่ภาชนะที่ง่ายแก่การหลั่งริน
      ๒. มือขวาใช้จับ มือซ้ายประคองหลั่งน้ำ
      ๓. เมื่อพระสงฆ์เริ่มอนุโมทนาบท “ยะถา วาริวหา ปูรา” ให้เริ่มกรวดน้ำ
      ๔. น้ำที่กรวดควรให้ไหลติดต่อกันไม่ขาดสายไม่หลั่งน้ำลงบนฝ่ามือหรือใช้นิ้วรองน้ำ       
      ๕. ตั้งใจอุทิศส่วนบุญในใจไปจนจบหรือกล่าวคำอุทิศส่วนบุญว่า
           “อิทัง เม ญาตินัง  โหตุ”  ขอบุญกุศลนี้ จงสำเร็จประโยชน์แก่ญาติทั้งหลายของข้าพเจ้าด้วยเถิด
      ๖. เมื่อพระสวดถึงตอนที่ว่า “มะณิ โชติระโส ยะถา” ควรหลั่งน้ำที่มีอยู่ให้หมดแล้วประนมมือรับพรจากพระ

                   หากหลั่งบนพื้นดินควรเลือกที่สะอาดหมดจด ถ้าอยู่ในอาคารสถานที่ควรมีภาชนิรองรับอันสมควร      ไม่ใช้กระโถนหรือภาชนะสกปรกรองรับ ควรหลั่งน้ำกรวดให้หมด เมื่อเสร็จพิธีแล้ว จึงนำน้ำที่กรวดนั้น ไป
      เทลงในดินที่สะอาด การกรวดน้ำเป็นหน้าที่ของเจ้าของงานโดยตรงเพราะถือเป็นเจ้าของบุญกุศล เมื่อจะ
     ให้แก่ใคร เจ้าของต้องให้เอง
                   บทสวดสำคัญที่ควรรู้และควรจดจำเพราะเป็นบทที่ใช้สำหรับอาราธนาก่อน
     พระภิกษุเจริญพุทธมนต์ คือ บทอาราธนาพระปริตรและบทอาราธนาธรรมซึ่งใช้อาราธนาก่อนพระแสดง
     ธรรมหรือสวดอภิธรรม


คำอาราธนาพระปริตร
วิปัตติปะฏิพาหายะ                       สัพพะสัมปัตติสิทธิยา
สัพพะ  ทุกขะ  วินาสายะ                     ปะริตตัง  พรูถะ  มังคะลัง
วิปัตติปะฏิพาหายะ                        สัพพะสัมปิตติสิทธิยา
สัพพะ  ภะยะ  วินาสายะ                       ปะริตตัง  พรูถะ  มังคะลัง
วิปัตติปะฏิพาหายะ                         สัพพะสัมปัตติสิทธิยา
สัพพะ  โรค  วินาสายะ                         ปะริตตัง  พรูถะ  มังคะลัง

คำอาราธนาธรรม

พรัหมา  จะ  โลกาธิปะตี  สะหัมปะติ
กัตอัญชะลี  อันธิวรัง  อะยาจะถะ
สันตีธะ  สัตตาป  ปะระชักขะชาติกา
เทเสตุ  ธัมมัง  อะนุกัมปิมัง  ปะชัง

ที่มาของวัฒนธรรมชาวพุทธ
วัฒนธรรมการดูแลรักษาปัจจัย ๔
           งานของชีวิต            การจัดพับเก็บสิ่งของเครื่องใช้
วัฒนธรรมการใช้ปัจจัย ๔ ในชีวิตประจำวัน
           การปัดกวาดเช็ดถู
      การใช้อาคารสถานที่              การใช้ไม้ขนไก่และผ้าต่างๆ
           การใช้ห้องนอน
         การซัก-ตาก
         การใช้ห้องน้ำ (สุขา)          การล้างห้องน้ำ
         การใช้ห้องปฏิบัติธรรม
         การล้างจาน
         การใช้ห้องเรียน          การดูแลศาสนสมบัติและศาสนสถาน
         การใช้น้ำ  
         การใช้ไฟฟ้า
 
         การใช้เสื้อผ้าเครื่องนุ่งห่ม  
วัฒนธรรมการดูแลรักษาสุขภาพ
มารยาทชาวพุทธ
      การป้องกันดูแลตนเองเบื้องต้น
         มารยาทการยืน เดิน นั่ง นอน
         การดูแลสุขภาพด้วยตนเอง
         มารยาทการกราบและการไหว้
         หลัก ๘ ประการของการดูแลสุขภาพ          การกราบ (อภิวาท)
         การดูแลสุขภาพปากและฟััน          การปฏิบัติตนต่อพระภิกษุสงฆ์
         การบำบัดรักษาเบื้องต้น          ระเบียบปฏิบัติในการสนทนากับพระภิกษุ
             มารยาทการรับประทานอาหารตามหลักเสขิยวัตร
             ศิลปะการอยู่ร่วมกัน และ ประโยชน์ของมารยาท
ศาสนพิธี

วัฒนธรรมชาวพุทธที่ปรากฎหลักฐานในพระไตรปิฎก