วัฒนธรรมการใช้และการดูแลรักษาปัจจัย ๔

       ๑. สัพพาสวสังวรสูตร  เล่มที่ ๑๒   หน้า ๑๒-๒๐ เป็นเรื่องเกี่ยวกับการที่พระพุทธองค์ตรัสสอนภิกษุให้ใช้ปัจจัย ๔            ต้องพิจารณาโดยแยบคายก่อนใช้
       ๒. พระวินัยปิฎก เล่มที่ ๗  หน้า ๑๔๔ เป็นเรื่องเกี่ยวกับการที่พระพุทธองค์ตรัสสอนภิกษุไม่ให้เหยียบเสนาสนะ
            ในขณะที่มีเท้าเปื้อน, เท้าเปียก  หรือขณะใส่รองเท้า
       ๓. พระวินัยปิฎก จุลวรรค  ทุติยภาค  เล่มที่ ๗  หน้า ๓๕๒ เป็นเรื่องเกี่ยวกับการที่พระพุทธองค์ตรัสสอนภิกษุ
            ให้ทำความสะอาดเสนาสนะ,  การปิด- เปิดหน้าต่างที่อยู่อาศัย, และการอยู่ร่วมกันกับภิกษุผู้แก่พรรษากว่า

     วัฒนธรรมการดูแลรักษาปัจจัย ๔

       ๑. พระวินัยปิฎก  เล่มที่ ๔ หน้า ๓๐๓-๓๒๕เป็นเรื่องเกี่ยวกับการที่พระพุทธองค์ตรัสสอนภิกษุให้เก็บรักษา
           เสนาสนะหลังจากการใช้แล้ว
       ๒. วัจจกุฎีวัตร(วัตรเกี่ยวกับสุขา)  พระวินัยปิฎก  จุลวรรค ทุติยภาค เล่มที่ ๗ หน้า ๔๕๘ เป็นเรื่องเกี่ยวกับ
            การที่พระพุทธองค์ตรัสสอนภิกษุให้ใช้และรักษาห้องสุขา

     วัฒนธรรมการดูแลรักษาสุขภาพ

       ๑. พระวินัยปิฎก  มหาวิภังค์  ปฐมภาค ทุติยภาค และอรรถกถา  เล่มที่ ๓ หน้า ๒๓๘
            เป็นเรื่องเกี่ยวกับการที่พระพุทธองค์ทรงอนุญาตให้ใช้เภสัช เพราะหมออนุญาต
       ๒. พระวินัยปิฎก  ปัญจกนิบาต  อังคุตตรนิกาย  เล่มที่ ๒๒ หน้า ๑๖๑
            เป็นเรื่องเกี่ยวกับการที่พระพุทธองค์ตรัสสอนภิกษุ  ให้ดูแลสุขภาพร่างกาย
       ๓. พระวินัยปิฎก  ปัญจกนิบาต  อังคุตตรนิกาย  เล่มที่ ๒  หน้า ๒๗๘
            เป็นเรื่องเกี่ยวกับการที่พระพุทธองค์ตรัสสอนภิกษุในเรื่องการแปรงฟัน
       ๔. อังคุตตรนิกาย  ปัญจกนิบาต  เล่มที่ ๓๖ หน้า ๒๖๖  เป็นเรื่อง
            เกี่ยวกับการที่พระพุทธองค์ตรัสสอนภิกษุถึงสาเหตุของการเกิดโรค
            และการระวังดูแลรักษาสุขภาพของตนให้ยืนนาน

     มารยาทชาวพุทธ

• พระวินัยปิฎก  จุลวรรค  ทุติยภาค  เล่มที่ ๗  หน้า ๓๔๕ เป็นเรื่องเกี่ยวกับการที่พระพุทธองค์
  ตรัสสอนภิกษุถึงการแต่งงาน,  การพูดจา,  การเดิน และการรับประทานอาหาร  เป็นต้น
• พระวินัยปิฎก  จุลวรรค  สังฆเภทขันธกะ  เป็นเรื่องเกี่ยวกับการที่พระพุทธองค์ตรัสสอนภิกษุถึงวิธีการ
  ปฏิบัติตนเมื่อต้องอยู่ร่วมกัน