หน้าแรก
 
โอวาท..เมื่อใจเป็นสมาธิ พิมพ์
๙ มีนาคม ๒๕๕๔

sp540310.jpg

ความสุขที่เกิดจากสมาธิ...จะเป็นแรงจูงใจให้เราอยากนั่งต่อไป เหมือนเป็นรางวัลเบื้องต้น
สำหรับผู้ทำความเพียร เราจะไม่อิ่ม ไม่เบื่อในการนั่งสมาธิ หรือทำสมาธิในอิริยาบถอื่น

ฉันทะจะเกิดขึ้นมาเอง ด้วยความสมัครใจ อยากจะอยู่กับอารมณ์นี้นาน ๆ อยากหยุด อยากนิ่ง
มีเวลาว่าง ๕ นาที ๑๐ นาที ก็อยากจะอยู่กับตนเองตรงกลางกาย อยู่กับอารมณ์ชนิดนี้
ที่หาไม่ได้จากคน สัตว์ สิ่งของ จากธรรมชาติ หรือสถานที่ใด ๆ เลย

หากทำได้อย่างนี้แสดงว่า ทำถูกหลักวิชชาแล้ว ใจมันจะนิ่ง ๆ นุ่ม ๆ ไปเรื่อย ๆ
จนกระทั่งนิ่งแน่น แน่นในระดับที่ความคิดอื่น ๆ ไม่สามารถดึงใจหลุดจากอารมณ์นี้ได้
จะนิ่ง ๆ มีอารมณ์เดียว อารมณ์เป็นสุข เป็นกลาง ๆ บริสุทธิ์

บริสุทธิ์จากมลทินของใจ จากความโลภ ความโกรธ ความหลงในระดับหนึ่ง
จากความหงุดหงิด งุ่นง่าน ฟุ้งซ่าน รำคาญใจ จากการตรึกในเรื่องกาม เรื่องเพศ
เรื่องรูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส ธรรมารมณ์ เรื่อง ลาภ ยศ สรรเสริญ หรือเรื่องอะไรต่าง ๆ

ความโกรธ ความพยาบาท ขัดเคืองใจ น้อยใจ โศกเศร้า เสียใจ
คับแค้นใจ ร่ำพิไรรำพัน อะไรต่าง ๆ มันหายไป ใจมันจะสบาย จะบริสุทธิ์
และจนกระทั่งเรามีความรู้สึกเหมือนกายวาจาใจเราบริสุทธิ์
สะอาดเกลี้ยงเกลาจากสิ่งที่เราเคยทำผิดพลาดในชีวิตที่ผ่านมา

คล้าย ๆ บาปได้ถูกขจัดล้างออกไปด้วยกระแสธารแห่งบุญ
มันจะมีความรู้สึกขึ้นมาเองว่า เหมือนเราหลุดจากข้อผิดพลาดที่มันทำให้เกิดวิบากกรรม
ใจเราจะปีติ ภาคภูมิใจ เบิกบานใจว่า เราได้หลุดจากกระแสวิบากกรรมที่ทำผ่านมา

ซึ่งจะเกิดขึ้นมาเองตอนนั้น แม้ความจริงนั้นอาจจะหลุดจากวิบากกรรมไปในระดับหนึ่ง
๕ เปอร์เซ็นต์ ๑๐ เปอร์เซ็นต์ ๒๐ เปอร์เซ็นต์ โดยความรู้สึกของเรา เราจะรู้สึกว่ามันสูงส่ง
ว่าบาปอกุศลกรรมได้ถูกถอดออกจากใจ

มันจะยิ้ม ๆ อยู่ภายในลึก ๆ จนกระทั่งมันขยายมาสู่บนใบหน้า
และกระแสที่ออกไปรอบตัวไปในบรรยากาศ และเราจะเข้าใจคำว่า “ใจใส ๆ ”
ที่หลวงพ่อบอกว่า “ให้ทำใสใจใส ๆ” ถ้าเราไปถึง ณ ตรงนี้ เราก็เข้าใจในระดับหนึ่ง
แต่อารมณ์ใสนั้นมันยังไม่เกิดขึ้น

แต่ถ้าถึงจุดที่หยุดนิ่ง ในระดับที่เห็นดวงใส ๆ ขึ้นมา แม้จะเล็กขนาดดวงดาวในอากาศก็ตาม
เราจะรู้และเข้าใจว่า ให้ทำใจใส ๆ นั้นมันเป็นอย่างนี้ เพราะใจที่ใส มันจะปราศจากนิวรณ์
ใจจะเกลี้ยง โปร่ง เบา สบาย บริสุทธิ์ ในระดับหนึ่ง จนกระทั่งมีความมั่นใจว่า
เราบริสุทธิ์ หลุดพ้นจากวิบากกรรม และมีความรักและปรารถนาดีต่อสรรพสัตว์ทั้งหลาย
มันก็จะเกิดขึ้นเองตรงนี้

 

เรียบเรียงจากโอวาทพระราชภาวนาวิสุทธิ์
๙ กรกฎาคม พ.ศ. ๑๕๔๙

แก้ไขล่าสุดเมื่อ ( ๕ มีนาคม ๒๕๕๔ )
แนะนำติชมเว็บไซต์  
www.kalyanamitra.org