หน้าแรก
 
อัปปมาทะ พิมพ์
๒๔ มิถุนายน ๒๕๔๙

อัปปมาทะ หมายถึง ความไม่เลินเล่อเผลอสติ ไม่ลืมตัวมัวเมาด้วยขาดสติขาดความยั้งคิด ระวังจิตมิให้กำเนิด มิใช้ขัดเคือง มิให้หลง มิให้มัวเมา ในอารมณ์ที่สามารถดึงจิตให้กำหนัด ขัดเคือง หลง หรือมัวเมา ประคองจิตให้ระลึกนึกได้และรู้สึกตัวอยู่เสมอว่าจะทำ พูดคิดอะไร หรือกำลังทำ พูด คิดอะไร

อัปปมาทะ ในทางปฏิบัติก็คือ สติ นั่นเอง

อัปปมาทะ เป็นธรรมที่พระพุทธเจ้าตรัสสอนเป็นคำสุดท้ายก่อนปรินิพพาน ถือกันว่าเป็นหัวใจหรือเป็นคำสรุปรวบยอดของคำสอนทั้งหมด เป็นที่รวมของคำสอนทั้งหมด กล่าวคือ ธรรมที่ทรงสอนทั้งปวงรวมลงในอัปปมาทธรรมนี้ทั้งสิ้น

แก้ไขล่าสุดเมื่อ ( ๒๖ มิถุนายน ๒๕๔๙ )
แนะนำติชมเว็บไซต์  
www.kalyanamitra.org