คำว่า “หยุด”

วันที่ 13 สค. พ.ศ.2556

 

คำว่า "หยุด" นี้ลึกซึ้ง  ไม่ได้หมายถึงอาการที่เราหยุดยืนอยู่กับที่

หรือเฉพาะหยุดทำบาปทั้งปวง

แต่หมายถึงหยุดใจภายในนิ่ง ๆ นี้ด้วย

จนกระทั่งหยุดในหยุดเข้าไปตามลำดับ

หยุดเคลื่อนไหว หยุดทำบาป หยุดใจนิ่งไม่เขยื้อนที่กลางกาย

หยุดในหยุดเข้าไปเรื่อยๆ

คือทำอย่างเดิมเฉย ๆ หยุดเรื่อยไป นี้ลึกซึ้งอย่างนี้

คำว่าหยุด ไม่ใช่มีความหมายแค่ว่า หยุดกาย

หรือหยุดทำบาปทั้งปวงแค่นั้น แต่หยุดอย่างนี้ด้วย

เพราะฉะนั้น หยดุจึงเป็นตัวสำเร็จ

ที่จะทำให้เราเข้าถึงสิ่งที่มีอยู่ในตัวของเราดังกล่าว

คือ กายในกาย เวทนาในเวทนา จิตในจิต แล้วก็ธรรมในธรรม

หยุดนี้แหละสำคัญมาก ๆ ทีนี้หยุดแรกนี่มันยากสักนิดหนึ่ง

แต่ยากไม่มาก ง่ายพอดี ๆ ยากพอสู้ ขึ้นอยู่กับการฝึกฝน

ให้เรามีชั่วโมงหยุด ชั่วโมงนิ่ง ชั่วโมงกลางมาก ๆ

เหมือนนักบินมีชั่วโมงบินเยอะ ๆ

เราก็ต้องฝึกวางใจเบา ๆ ในทุกอิริยาบถ

ให้ใจคุ้นเคยกับกลางท้องกับฐานที่ 7 ให้มากที่สุด


พระเทพญาณมหามุนี