ในความเป็นอุบาสิกาแห่งวัดพระธรรมกาย อุบาสิกาเหล่านี้ได้ตั้งใจปฏิบัติธรรมเพื่อเข้าถึงพระธรรมกายภายใน ตั้งใจศึกษาหาความรู้ ฝึกฝนตนเองในการทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนาได้ฝึกความมีวินัย เคารพ และมีความอดทนในการอยู่ร่วมกัน อุบาสิกาแต่ละคนได้ฝึกการดูแลปัจจัยสี่ เสนาสนะและสภาพแวดล้อมให้ ๑) สะอาด ๒) มีระเบียบ ๓) สุภาพ ในเรื่องการแต่งกายการใช้คำพูดแสดงความเคารพและให้เกียรติ และมีบุคลิกภาพที่ดี ๔) ตรงเวลา เป็นการฝึกวินัยต่อตนเองและสังคม ๕) สมาธิ ฝึกทำใจให้ผ่องใส สงบ และเกิดปัญญา ทำให้การทำงานพระพุทธศาสนาสร้างบารมีของเหล่าอุบาสิกาที่มาอยู่ร่วมกันมีหลักและวัฒนธรรมในความเป็นอยู่ก่อให้เกิดความเป็นปึกแผ่นในการสานต่อปณิธานในการเผยแผ่ธรรมะไปทั่วโลก เป็นการเดินตามครูบาอาจารย์ ซึ่งเป็นเส้นทางที่ปลอดภัยที่สุดในสังสารวัฏเพื่อมุ่งสู่ “ที่สุดแห่งธรรม”
