คำสอนพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ธรรมะเพื่อประชาชน Dhamma for people

**ธรรมะเพื่อประชาชน แนะนำ/เกี่ยวข้อง

ธรรมะเพื่อประชาชน : สังฆทานประเสริฐกว่าปาฏิปุคคลิกทาน

ธรรมะเพื่อประชาชน : สันโดษให้ถูกหลักวิธี

ธรรมะเพื่อประชาชน : ชัยชนะของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ครั้งที่ ๗ นันโทปนันทนาคราช (๑)

คำสอนพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เรื่องเล่าพระสัมมาสัมพุทธเจ้า อดีตชาติพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
ดูก่อนท่านผู้เห็นภัยในวัฏสงสาร ท่านทั้งหลายอย่ากลัวต่อบุญเลย เพราะคำว่าบุญนี้เป็นชื่อของความสุข
ดูก่อนท่านผู้เห็นภัยในวัฏสงสาร เราย่อมรู้ชัดผลแห่งบุญอันน่าปรารถนา น่าใคร่ น่าพอใจ ที่เราเสวยแล้วตลอดกาลนาน

สวรรค์ชั้นดาวดึงส์แบ่งออกเป็น ๔ ทิศใหญ่ ตรงกลางจะเป็นที่ประทับของพระอินทร์ มีเวชยันต์ปราสาทสูง ๑,๐๐๐ โยชน์ แบ่งการปกครองออกไปเป็น ๓ เขตใหญ่ๆ รวมเป็น ๓๒ เขต เท่ากับจำนวนพระสหายของมฆมาณพ รวมของพระอินทร์ด้วยเป็น ๓๓ เขต...อ่านต่อ

เรื่องราวเกี่ยวกับต้นปาริฉัตรโดยย่อ ในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์นี้มีทั้งคน สัตว์ สิ่งของอันเป็นทิพย์ที่น่าตื่นตาตื่นใจน่าดูน่าชมอีกมาก จะพิสูจน์ได้ต้องหยุดนิ่งอย่างเดียวจนกว่าจะเข้าถึงพระธรรมกาย...อ่านต่อ

ทุกข์ของเทวดาก็ยังมี คือ ช่วงเวลาก่อนจุติ ๗ วัน และสุคติของชาวสวรรค์นั้นก็คือโลกมนุษย์นี่แหละ เพราะเป็นโลกแห่งการสร้างบารมี เป็นโอกาสดีที่จะได้สั่งสมบุญใหญ่อีกครั้งหนึ่ง...อ่านต่อ

นักสร้างบารมียามเจออุปสรรค ควรเอาอย่างบัณฑิตทั้งหลายในกาลก่อน อดทนด้วยปัญญาและตั้งใจทำความดีโดยไม่ย่อท้อต่ออุปสรรคใดๆ ทั้งสิ้นอย่าหวั่นไหว มีเป้าหมายใหญ่ที่จะไปให้ถึงที่สุดแห่งธรรม...อ่านต่อ

สุริยคราสและจันทรคราส ในความเป็นจริงแล้ว สิ่งเหล่านี้ เป็นของละเอียดที่ส่งผลมาถึงหยาบ ถ้าปฏิบัติธรรมจนเข้าถึงพระธรรมกาย ก็จะพิสูจน์เรื่องความลี้ลับซับซ้อนของโลกและจักรวาล...อ่านต่อ

กว่าที่ใครคนหนึ่งจะได้ไปบังเกิดเป็นเทวดา โดยเฉพาะได้เป็นจอมเทพของชาวสวรรค์นั้น ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ ต้องอาศัยความเพียรในการทำความดีอย่างสมํ่าเสมอ ทำไปจนตลอดอายุขัย...อ่านต่อ

การอุบัติขึ้นของอสูรพิภพ สิ่งที่เป็นความลี้ลับซับซ้อนเป็นของละเอียด หรือกึ่งหยาบกึ่งละเอียด ยังมีอยู่อีกมากมายที่รอคอยการพิสูจน์ การจะไปสำรวจภพภูมิที่พิสดารเหล่านี้ได้ ต้องอาศัยใจหยุดอย่างเดียวเท่านั้น...อ่านต่อ

เทวดาที่สถิตอยู่ในสวรรค์ชั้นอื่น ต่างพากันมานมัสการพระจุฬามณีเจดีย์นี้เป็นประจำ เป็นการเพิ่มเติมบุญกุศลให้กับตนเอง นี่ก็เป็นวิธีการสั่งสมบุญของชาวสวรรค์...อ่านต่อ

สวรรค์เป็นของกลางของสรรพสัตว์ ไม่เฉพาะเจาะจงสำหรับคนจนหรือคนรวย ความรวยหรือจนบนโลกมนุษย์เอาไปใช้ในสวรรค์ไม่ได้ เพราะเขาวัดกันที่ดวงบุญในตัว...อ่านต่อ

หมั่นสั่งสมบุญกันเอาไว้มากๆ เมื่อละโลกไปแล้ว หากปรารถนาจะไปบังเกิดเพื่อเสวยบุญอยู่ สวรรค์ชั้นไหน ก็จะสมหวังดังใจปรารถนา ความสุขและความสมหวังจะเกิดขึ้นได้ ต้องอาศัย บุญอย่างเดียวเท่านั้น...อ่านต่อ

หมั่นรักษาใจใสๆ ทำบุญก็ให้เป็นบุญล้วนๆ อย่าให้ความโกรธ เจ้าโทสะเข้ามาครอบงำจิตใจ ก่อนให้ทำจิตเลื่อมใส ขณะให้ก็แช่มชื่นเบิกบาน สมบัติเกิดขึ้นก็จะไม่มีวิบัติเจือ...อ่านต่อ

รุกขเทวดาจะมีการประชุมกัน ณ รุกขเทวสันนิบาตสถาน หมั่นไต่ถามรุกขธรรมแก่กันและกันว่า “ชาวเราทั้งหลายเอ๋ย ท่านยังตั้งอยู่ในรุกขธรรมดีอยู่หรือ? หรือว่ามิได้ตั้งอยู่ในรุกขธรรม ขอให้ชาวเราจงพากันตั้งมั่นอยู่ในรุกขธรรมเถิด”...อ่านต่อ

ถ้าเราตั้งใจทำความดี สั่งสมบุญกันไว้ให้มากๆ สักวันหนึ่งเราก็จะได้ไปเป็นอย่างชาวสวรรค์ เป็นสหายแห่งเทวดา ก็ให้ทุ่มเทสร้างบารมีกันอย่างเต็มที่ มีหิริโอตตัปปะ และมีศีล ๕ เป็นปกติกันทุกคน...อ่านต่อ

ผู้ไม่มีบุญ แม้จะเป็นผู้มีศิลปะหรือไม่มีก็ตาม แม้จะขวนขวายรวบรวมทรัพย์ไว้มากมาย ไม่มีโอกาสได้ใช้ทรัพย์นั้น ไม่มีบุญพอที่จะได้ใช้ทรัพย์ เมื่อได้มาเพราะมิจฉาชีพทรัพย์นั้นจึงกลายเป็นทุกขลาบ ในที่สุดก็นำความวิบัติมาให้...อ่านต่อ

การบูชาเป็นพุทธบูชานั้นพาให้พ้นทุกข์ ทำด้วยใจที่เลื่อมใสอย่างเต็มเปี่ยมแล้ว ย่อมได้รับมหาอานิสงส์อันน่าอัศจรรย์ เหมือนพระตีณิปทุมิยเถระองค์นี้ ท่านมีดอกบัวแดงที่บานสวยงาม ทรงไว้บนศีรษะของท่านอยู่ตลอดเวลา...อ่านต่อ

สิ่งที่ควรค่าที่สุดที่จะอยู่ในใจเราตลอดเวลาก็คือ พระรัตนตรัยอันเป็นที่พึ่งที่ระลึกให้แก่เราได้ตลอดเวลา ทั้งภพนี้และภพหน้า ต้องหมั่นนึกถึงคุณของพระรัตนตรัยให้หยุดนิ่งอยู่ภายในจนเข้าถึงพระธรรมกาย...อ่านต่อ

ผลแห่งการบูชาพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ด้วยจิตเลื่อมใส ส่งผลให้ได้ไปบังเกิดในสุคติโลกสวรรค์ การยังใจให้เลื่อมใสในพระผู้มีพระภาคเจ้า เท่ากับว่าเราได้นำใจของเราเข้าไปผูกไว้กับสิ่งที่ประเสริฐสุด ทำให้ใจของเราผ่องใสอยู่เป็นนิตย์ ...อ่านต่อ

ใครก็ตามที่ได้ระลึกนึกถึงพระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสูงสุด มีพระคุณและอานุภาพไม่มีประมาณ ด้วยจิตที่เปี่ยมด้วยความเลื่อมใส ผลบุญอันยิ่งใหญ่ไม่มีประมาณย่อมบังเกิดขึ้นกับบุคคลนั้น...อ่านต่อ

การไปสู่สุคติโลกสวรรค์นั้น ถ้ารู้หลักวิชชาแล้วก็ไม่ใช่ว่าจะยากเกินไป หรือเป็นเรื่องที่เหลือวิสัยแต่อยู่ในวิสัยที่มนุษย์ทุกคนสามารถไปได้ทั้งนั้น ไม่จำกัดเชื้อชาติ ศาสนาและเผ่าพันธุ์ เพราะเป็นสถานที่สากล...อ่านต่อ

พระปาราปริยเถระท่านเป็นผู้ฉลาดในการแสวงหาบุญ และฉลาดในการสอนตัวเอง รู้จักสำรวมอินทรีย์ เป็นผู้ไม่ประมาท ซึ่งคนเราจะประสบความสำเร็จทั้งทางโลกและทางธรรมได้ อาศัยบุญเก่าในอดีตแล้ว ปัจจุบันต้องไม่ประมาทด้วย...อ่านต่อ

การตัดสินใจในการทำความดีแม้เพียงครั้งเดียว มีผลต่อการเวียนว่ายตายเกิดในสุคติภพและในสังสารวัฏเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะการได้มีโอกาสได้ถวายทานกับพระพุทธองค์ บุญนั้นจึงส่งผลยิ่งใหญ่ไพศาล...อ่านต่อ

เมื่อได้ทำบุญถูกเนื้อนาบุญกับผู้สิ้นอาสวกิเลส ไม่ว่าท่านเหล่านั้น ยังมีชีวิตอยู่หรือละโลกไปแล้ว บุญกุศลอันยิ่งใหญ่ไพศาล ก็ยังบังเกิดขึ้นกับบุคคลนั้นอยู่ทุกเมื่อ และผลบุญนี้ยังส่งผลให้เวียนว่ายตายเกิด อยู่แต่ในสุคติภูมิเท่านั้น...อ่านต่อ

อานิสงส์ของการทำบุญกับเนื้อนาบุญ วิธีการทำบุญและบุญบันดาลได้เป็นอย่างดี เริ่มตั้งแต่เนื้อนาบุญ ทำบุญด้วยความเคารพเลื่อมใส มีความปีติเบิกบานอยู่ในบุญ และการที่ปรารถนาจะทำบุญอีก...อ่านต่อ

นักสร้างบารมีทั้งหลายในอดีต เมื่อท่านเจอเนื้อนาบุญอันเลิศแล้ว ก็จะขวนขวายเอาบุญ ถึงแม้ว่าวัตถุทานที่มีนั้นจะเป็นของน้อยนิดก็ตาม ท่านก็ทำด้วยใจที่เลื่อมใส โดยไม่ปล่อยโอกาสให้ผ่านเลยไป...อ่านต่อ

เมื่อได้อัตภาพเป็นมนุษย์ซึ่งเป็นสิ่งหาได้ยากในโลก ดังพุทธพจน์ที่ว่า "กิจฺโฉ มนุสฺสปฏิลาโภ การได้อัตภาพเป็นมนุษย์เป็นการยาก" ควรหาโอกาสสั่งสมบุญให้เต็มที่ เพราะมนุษย์เท่านั้นที่เกิดมาเพื่อสร้างบารมี ไม่ได้เกิดมาเพื่อชดใช้กรรม...อ่านต่อ

ผู้ใดพึงบูชาพระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้เป็นนายกของโลก ยังดำรงพระชนม์อยู่ก็ดี พึงบูชาพระธาตุแม้ประมาณเท่าเมล็ดผักกาดของพระพุทธเจ้าแม้นิพพานแล้วก็ดี เมื่อจิตอันเลื่อมใสของผู้นั้นเสมอกัน บุญก็มีผลมากเสมอกัน...อ่านต่อ

ผลแห่งบุญที่ได้บูชาด้วยดอกไม้แด่พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ส่งผลให้มีความสุขความสำเร็จในชีวิตทุกภพทุกชาติ จนกระทั่งชาติสุดท้ายได้บรรลุมรรคผลนิพพาน...อ่านต่อ

การได้สร้างบุญแม้เพียงเล็กน้อยกับเนื้อนาบุญอันเลิศ ผลบุญที่เกิดขึ้นเกินควรเกินคาด แม้เราจะทำน้อยในสายตาของคนทั่วไป แต่หากทำด้วยใจที่เปี่ยมด้วยความเลื่อมใสศรัทธา ผลที่ได้นั้นเกินความคาด เป็นอจินไตย...อ่านต่อ

พราหมณ์เทวหิตะ ผู้เป็นสหายในอดีต ได้ปวารณากับพระเถระไว้ในเรื่องที่เกี่ยวกับปัจจัยสี่ เมื่อทราบว่าพระเถระมาก็เข้าไปหาแล้วพูดว่า "พระคุณเจ้าต้องการอะไรขอให้บอกมาเถิดขอรับ กระผมยินดีให้ความสะดวกแก่ท่านทุกอย่าง"...อ่านต่อ

เวลาทำทานจะต้องทำใจของเราให้เลื่อมใส ในพระรัตนตรัย และก็ให้ถวายเป็นสังฆทาน ตัดความตระหนี่ออกจากใจของเรา แล้วน้อมถวายด้วยใจที่เลื่อมใส เป็นกลางๆ กับเนื้อนาบุญ จะได้อานิสงส์ยิ่งใหญ่ไพศาล...อ่านต่อ

การให้แม้เพียงเล็กน้อยแต่กลับมีผลน่าอัศจรรย์อย่างยิ่ง หากเราให้สิ่งที่เราชอบใจและเขาก็ชอบใจด้วย เราจะเกิดปีติยินดีอย่างยิ่ง และหากเราตั้งจิตปรารถนาด้วยใจที่ปีติเบิกบาน ย่อมได้รับผลตามที่ปรารถนานั้นทุกประการ ...อ่านต่อ

การทำบุญให้ทานที่ถูกหลักวิชาสำคัญมาก การให้ที่มุ่งถึงปฏิคาหก ถ้าทักขิไณยบุคคลมีความละเอียดของภูมิธรรมสูงขึ้นไป ก็จะยิ่งมีอานิสงส์เพิ่มมากขึ้น เรามีภิกษุสงฆ์เป็นเนื้อนาบุญให้ได้ทำทานอยู่ ยังโชคดีกว่าเวลามพราหมณ์มากมายนัก...อ่านต่อ

ความถึงพร้อมแห่งขณะสมัยสำคัญมาก โอกาสแห่งการให้ทานที่ทำแล้วให้ได้ผลมาก ถือว่าเป็นโอกาสทองของชีวิต เช่นเดียวกับเวลามพราหมณ์ ผู้รักในการให้ทานจนตลอดชีวิต แต่ไม่มีเนื้อนาบุญมารับทักษิณาทาน...อ่านต่อ

ผู้ให้ไม่มีคำว่าอดอยากยากจน คนตระหนี่ที่ไม่ให้ทานต่างหาก ที่ยังต้องยากจนอยู่ ยังไม่มีคนให้ทานคนใดในโลกที่ยากจน จนกระทั่งอดตาย คนดีคนใจบุญพระท่านจะคุ้มครองรักษา...อ่านต่อ

การทำทานเป็นบันไดก้าวแรก ของการสร้างความดี เป็นพื้นฐานที่จำเป็นต้องทำเป็นประจำทุกวัน เพื่อตอกย้ำความเห็นถูก หรือสัมมาทิฏฐิของเราให้มั่นคง จนเกิดเป็นนิสัยรักในการให้ทาน...อ่านต่อ

ผู้รู้ทั้งหลาย จึงเลือกที่จะสั่งสมบุญ เฉพาะในบุญเขตเท่านั้นเพราะลงทุนน้อยแต่ได้ผลมาก เหมือนการหว่านข้าวกล้าลงในนาดี ย่อมได้ผลิตผลที่งอกงามไพบูลย์เกินควรเกินคาด...อ่านต่อ

นักสร้างบารมีต้องพัฒนาในการสร้างบารมีให้ยิ่งๆ ขึ้นไป ให้มีความเจริญ ต้องรู้จักสอนตัวเอง ให้เป็นผู้รักในการแสวงบุญสร้างบารมีและทำพระนิพพานให้แจ้ง...อ่านต่อ

ผู้นำมีความสำคัญมาก ถ้านำไปถูกทางทุกชีวิตก็จะถึงจุดหมายปลายทางได้อย่างปลอดภัย ซึ่งต้องกล้าทำในสิ่งที่ถูกต้องดีงาม ในยามคับขัน ต้องการผู้กล้า ผู้มีปัญญา ต้นบุญต้นแบบในการสร้างบารมี...อ่านต่อ

ความจริงของชีวิตที่จะประสบความสุขและความสำเร็จอย่างแท้จริง ต้องอาศัยทั้งบุญและความเพียรควบคู่กันไป บุญที่ทำเอาไว้ดีแล้วจะเกื้อหนุนให้ประสบความสำเร็จอย่างเป็นอัศจรรย์...อ่านต่อ

คนที่เกิดมากินบุญเก่าอย่างเดียว ไม่สร้างบุญใหม่เอาไว้ จะพบกับชีวิตที่น่ารันทดหดหู่ ย่อมโศกเศร้าในปรโลก เป็นกฎแห่งการกระทำของสรรพสัตว์ กฎเกณฑ์ในสังสารวัฏที่เราจะหลีกเลี่ยงไม่ได้ เพราะประกอบเหตุเช่นไรย่อมได้รับผลเช่นนั้น...อ่านต่อ

นางสิกขมานามุตตาตั้งอยู่ในพระโอวาท ได้บรรลุพระอรหัต ภายหลังที่ได้บรรลุธรรมแล้ว ก็ได้ย้อนกลับไปในอดีตเพื่อตรวจดูบุพกรรมของตนเอง ก็พบว่า บุญที่สั่งสมไว้ไม่ได้ทอดทิ้งไปไหนเลย กลับติดตามอยู่เคียงข้าง...อ่านต่อ

ถ้ามีบุญมากพอ บุญบันดาลให้สำเร็จสมปรารถนา ทั้งมนุษย์ สุคติโลกสวรรค์ แม้กระทั่งโลกุตตรสมบัติอันเลิศในนิพพาน ด้วยอานุภาพแห่งบุญที่เราได้สั่งสมไว้อย่างดีแล้ว...อ่านต่อ

พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงตรวจดูอุปนิสัย และบุญกุศลที่ทำเอาไว้ในอดีต ทรงเห็นว่าบารมีแก่รอบแล้ว จึงทรงอนุญาตการบวช ครั้นอุบาสกบวชแล้ว ก็เป็นผู้ประพฤติดีปฏิบัติชอบ ไม่นานนักก็ได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์...อ่านต่อ

นายโคบาลย่อมต้อนโคทั้งหลายไปสู่ที่หากินด้วยท่อนไม้ ฉันใด ความแก่ชราและความตายย่อมต้อนอายุของสัตว์ทั้งหลายไป ฉันนั้น...อ่านต่อ

ผู้มีโอกาสได้พบเจอเนื้อนาบุญ เป็นความโชคดีอย่างมหาศาล แม้พบมหาสมบัติกองโตเท่าภูเขา ยังไม่มีคุณค่าเท่ากับพบเนื้อนาบุญที่ดีเลิศ หากทำบุญถูกเนื้อนาบุญ เราจะได้ทั้งโลกุตตรสมบัติและโลกียสมบัติ กระทั่งได้บรรลุนิพพานสมบัติ...อ่านต่อ

การสร้างบุญถูกเนื้อนาบุญ จะนำพาเราไปถึงฝั่งแห่งพระนิพพานได้ ตราบใดที่เรายังไม่หมดสิ้นอาสวกิเลส ก็ยังต้องเวียนว่ายตายเกิด บุญที่เราสั่งสมในแต่ละภพละชาติ จะเป็นเสบียงในการเดินทางไกลในสังสารวัฏ ที่ต้องใช้บุญอยู่ตลอดเวลา...อ่านต่อ

การสั่งสมบุญต้องทำกันเป็นเวลายาวนานทำบ่อยๆ เมื่อบุญส่งผล วิบากกรรมหรือวิบากมารก็ขวางไม่อยู่ ต้องอธิษฐานกำกับด้วยทุกครั้ง จะทำให้เป้าหมายที่ตั้งไว้สำเร็จได้ตามผัง เป็นการย่นย่อระยะทางในการสร้างบารมีของเราให้สั้นลง...อ่านต่อ

บุญที่สั่งสมเอาไว้นั้นจะทำให้ประสบแต่ความสุขความสำเร็จในชีวิต ชีวิตก็จะไม่มีวันตกต่ำเลย บุญจะทำให้ถึงพร้อมด้วยสมบัติทั้งหลาย ทั้งลาภ ยศ สรรเสริญสุข มรรคผลนิพพาน...อ่านต่อ

สรรเสริญพระพุทธคุณด้วยจิตที่เลื่อมใส ดังพุทธวจนะที่ว่า“ผู้ใดพึงบูชาพระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้เป็นนายกของโลก ทั้งยังดำรงพระชนม์ชีพอยู่ก็ดีหรือปรินิพพานแล้วก็ดี เมื่อผู้นั้นมีจิตเลื่อมใสเสมอกัน ผลบุญก็ย่อมมีมากเสมอกัน”...อ่านต่อ

เมื่อมนุษย์มีจิตที่ชุ่มไปด้วยตัณหา ราคะ โทสะ โมหะ ความปรารถนาอยากฟังธรรมและน้อมนำไปปฏิบัติ เพื่อให้หลุดพ้นจากกิเลสอาสวะจึงเป็นไปได้ยาก...อ่านต่อ

ผลแห่งบุญที่ทำถูกเนื้อนาบุญและทำถูกหลักวิชชานั้น เป็นเรื่องอจินไตย ส่งผลยิ่งใหญ่ไพศาล แม้ผู้มีรู้มีญาณทั้งหลายก็ยากจะคำนวณว่า บุญที่ได้ทำถูกทักขิไณยบุคคลนั้นมีประมาณเท่าใด...อ่านต่อ

เครื่องยืนยันพุทธพจน์ที่ว่า “รักษาคำสัตย์ ขจัดความโกรธ” ก็มีสิทธิ์ไปเทวโลกได้ เมื่อเราได้โอกาสเกิดมาเป็นมนุษย์ ได้มาพบพระพุทธศาสนา ซึ่งนับว่าเป็นบุญลาภอันประเสริฐ บุญจะได้เกื้อหนุนให้ประสบความสุขและความสำเร็จไปทุกภพทุกชาติตราบถึงที่สุดแห่งธรรม...อ่านต่อ

บุญเขตในพระพุทธศาสนา ไม่ว่าจะอยู่กันในเพศภาวะใดก็ตาม จะเป็นมนุษย์หรือไม่ใช่มนุษย์ หากได้สร้างบุญถูกเนื้อนาบุญแล้ว จะประสบความสุขและความสำเร็จสมปรารถนาในชีวิต ทำให้บุญที่สร้างไปนั้นทับทวีเพิ่มขึ้นอย่างไม่มีประมาณ...อ่านต่อ

บุญที่เกิดขึ้นจากการทำถูกทักขิไณยบุคคล จะปรับปรุงกาย วาจา ใจของเราให้มีความบริสุทธิ์ผ่องใส อันจะเป็นต้นเหตุแห่งความสุขและความสำเร็จทุกระดับชั้น เนื้อนาบุญอันประเสริฐนั้น มีอยู่แต่ในพระพุทธศาสนาเท่านั้นคือ พระสงฆ์สาวกของพระผู้มีพระภาคเจ้า...อ่านต่อ

ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนสำเร็จได้ด้วยบุญ อำนาจแห่งบุญกุศลที่สั่งสมมาดีแล้วนี้ จะบันดาลความสำเร็จให้อย่างเป็นอัศจรรย์ เพราะบุญจะอยู่เบื้องหลังความสุขและความสำเร็จทั้งมวล เป็นเสบียงบุญติดตามตัวเราไปทุกภพทุกชาติ ตราบกระทั่งหมดกิเลส เข้าสู่พระนิพพาน...อ่านต่อ

พระเสนกเถระท่านได้ผ่านความสุขทั้ง ๕ ระดับมาแล้ว โดยมีบุญที่ได้ถวายทานถูกเนื้อนาบุญกับพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นสิ่งเชื่อมโยง เราจะเห็นได้ว่า บุญเป็นจุดเริ่มต้นของความสำเร็จในชีวิต มีอานุภาพเป็นอจินไตย...อ่านต่อ

การสร้างบุญด้วยใจที่ผ่องใส ที่สะอาดบริสุทธิ์เต็มเปี่ยม ด้วยศรัทธาความเชื่อมั่นอย่างเต็มที่ ก็จะส่งผลให้บุคคลนั้นประสบแต่ความสุขความเจริญทุกภพทุกชาติ ปิดประตูอบายภูมิ เปิดประตูสวรรค์และนิพพาน...อ่านต่อ

บุญทั้งหลายที่ได้ทำเอาไว้อย่างดีแล้ว สามารถทำความปรารถนาที่เราทั้งหลายต่างตั้งใจเอาไว้ให้กลายเป็นจริงได้ ถ้าหากตั้งใจทำตามมโนปณิธานอย่างแน่วแน่...อ่านต่อ

ถ้ามีบุญมากพออยากจะเป็นอะไร บุญก็จะบันดาลให้สำเร็จสมปรารถนาในทุกสิ่ง ทั้งสมบัติอันเลิศในเมืองมนุษย์ สมบัติอันเลิศในสุคติโลกสวรรค์ แม้กระทั่งโลกุตตรสมบัติอันเลิศในพระนิพพาน ก็สามารถบรรลุได้ด้วยอนุภาคแห่งบุญที่ด้สั่งสมเอาไว้อย่างดีแล้ว...อ่านต่อ

ผู้ให้ของพอใจ ย่อมได้ของพอใจ ผู้ให้ของเลิศย่อมได้ของที่เลิศ ผู้ให้ของที่ดีย่อมได้ของดี และผู้ให้เขาที่ประเสริฐย่อเขาถึงสถานที่อันประเสริฐ นรชนใดให้ของที่เลิศ ให้ของที่ดีและให้ของที่ประเสริฐ นรชนนั้นจะบังเกิดนะที่ใดย่อมมีอายุยืนมียศในที่นั้นๆ...อ่านต่อ

บุญจากการบูชาพระพุทธเจ้าเป็นบุญใหญ่ มีอานิสงส์จักนับจักประมาณมิได้ ที่จะทำให้เราได้ตาทิพย์ ได้ดวงปัญญาสว่างไสว ทำให้มีสุคติโลกสวรรค์เป็นที่ไป กระทั่งได้บรรลุมรรคผลนิพพาน...อ่านต่อ

อานิสงส์ของการบูชาพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้น เป็นบุญใหญ่ที่จะคอยสนับสนุน ให้เราประสบความสุขและความสำเร็จในชีวิตไปทุกภพทุกชาติ...อ่านต่อ

การรักษาอุโบสถศีล เป็นบ่อเกิดแห่งคุณธรรมภายใน ขัดเกลาจิตใจให้สะอาดบริสุทธิ์ เป็นบาทเบื้องต้นที่จะทำให้ได้บรรลุมรรคผลนิพพาน...อ่านต่อ

อานิสงส์ของการบูชาพระพุทธเจ้านั้น มีผลเป็นอนัน มีผลบุญเป็นอจินไตย ยากที่ใครๆ จะนับคำนวณบุญที่บังเกิดขึ้นได้...อ่านต่อ

การบูชาบุคคลที่ควรบูชา เป็นบุญใหญ่ที่จะส่งผลให้เราเข้าถึงฐานะอันเลิศ หากมีโอกาสสั่งสมบุญแล้ว ก็ให้ทุ่มเทกันให้เต็มที่ อย่าได้ตระหนี่หวงแหนทรัพย์...อ่านต่อ

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าจะมีพระชนม์ชีพอยู่หรือเสด็จดับขันธปรินิพพานแล้วก็ตาม หากบุคคลมีจิตเลื่อมใสเสมอเหมือนกับพระองค์ยังมีพระชนม์อยู่ ผลนั้นไม่แตกต่างกัน เพราะพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงมีอานุภาพอันไม่มีประมาณ...อ่านต่อ

ดอกบัวที่อยู่ในมือของผู้ที่มีจิตเลื่อมใส มีใจมุ่งตรงต่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ย่อมมีอานิสงส์ยิ่งใหญ่อย่างน่าอัศจรรย์ เมื่อเราน้อมจิตบูชาพระองค์ท่าน จะส่งผลให้เราได้มหาสมบัติทั้งสาม...อ่านต่อ

จิตที่เลื่อมใสมุ่งตรงต่อพระพุทธองค์ หากได้สร้างบุญในสิ่งที่เกี่ยวเนื่องกับพระพุทธองค์ ย่อมได้รับอานิสงส์ใหญ่อย่างน่าอัศจรรย์...อ่านต่อ

พระพุทธเจ้า พระอริยสาวก ท่านเป็นเนื้อนาบุญอันเลิศ ใครๆ ไม่สามารถจะทำการนับทำการคำนวณบุญที่เกิดขึ้นจากการบูชาพระองค์ท่าน และพระสาวกได้...อ่านต่อ

การอัญชลีบูชาด้วยมือทั้งสองข้างของเรา มีอานิสงส์อันยิ่งใหญ่ไพศาล กอปรกับดวงใจที่ตั้งมั่น มีพระพุทธเจ้าเป็นอารมณ์นั้น ส่งผลให้พบแต่ความสุขความสำเร็จในชีวิต...อ่านต่อ

อานิสงส์แห่งการบูชาพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้น มีอานิสงส์ยิ่งใหญ่อย่างคาดไม่ถึงทีเดียว เพราะพระพุทธเจ้าทั้งหลายมีทรงอานุภาพไม่มีประมาณ...อ่านต่อ

นักสร้างบารมีทั้งหลายในอดีต ที่ท่านได้บรรลุธรรมเข้าพระนิพพานไปแล้ว ท่านเหล่านั้นก็ยังเหลือร่องรอยแห่งความดีเอาไว้ ให้เราทุกๆ คนได้คนศึกษา ได้ดำเนินรอยตาม...อ่านต่อ

มหานิสงส์อันพิเศษจึงบังเกิดขึ้น แม้เป็นเพียงการบูชาด้วยสิ่งเล็กๆ น้อยๆ แต่ด้วยจิตใจที่ยิ่งใหญ่ตั้งมั่นอยู่ในพระรัตนตรัย จึงทำให้เป็นบุญใหญ่อย่างไม่มีประมาณ...อ่านต่อ

การน้อมใจไปในพระพุทธเจ้าเป็นทางมาแห่งมหากุศล ความสุขและมหาสมบัติทั้งหลาย ส่งใจไปในพระพุทธเจ้าสม่ำเสมอเป็นสิ่งที่สมควรทำเป็นปกตินิสัยจะได้รับอานิสงส์ใหญ่ กระทั่งบรรลุมรรคผลนิพพาน...อ่านต่อ

การมีความเคารพเลื่อมใสในพระพุทธเจ้า มีจิตใจผูกพันกับพระพุทธองค์ มีพระพุทธเจ้าเป็นอารมณ์นั้น มีอานิสงส์ยิ่งใหญ่ไม่มีประมาณ...อ่านต่อ

บุญเป็นสิ่งที่อยู่เบื้องหลังความสุขและความสำเร็จทุกอย่าง ผลบุญที่ได้ทำไว้อย่างดีแล้วในอดีต จะส่งผลเป็นความสุขในปัจจุบัน...อ่านต่อ

ผู้สั่งสมบุญกุศล ทำบุญชนิดทุ่มสุดตัวสุดหัวใจ พลังบุญพลังบารมีจะช่วยค้ำจุนให้ได้ดำเนินอยู่บนเส้นทางสวรรค์ และนิพพาน...อ่านต่อ

ปราชญ์ผู้มีปัญญา ให้อายุ พละ วรรณะ สุขและปฏิภาณแล้วจะเกิดในที่ใดๆ ย่อมเป็นผู้มีอายุยืนมียศในที่นั้นๆ...อ่านต่อ

การทำบุญถวายวิหารเป็นบุญใหญ่ เป็นการขยายงานของพระพุทธศาสนา ให้เป็นที่พึ่งต่อชาวโลก ยังเป็นการสืบต่ออายุพระพุทธศาสนา ให้ดำรงคงอยู่คู่โลกตลอดไป...อ่านต่อ

อานุภาพแห่งวิหารทานและการสร้างบารมีติดตามตัวเราไปตลอดเวลา ส่งผลให้เราได้บรรลุวัตถุประสงค์ของชีวิต ดังเช่นพระสุเมธาอริยสาวิกา...อ่านต่อ

ชีวิตหลังความตายของผู้ที่ทำบาปอกุศลเอาไว้ เป็นชีวิตที่ทุกข์ยากน่ากลัวและยาวนาน ดังนั้นดำเนินชีวิตอยู่บนหนทางแห่งความดี บนเส้นทางแห่งบุญด้วยความไม่ประมาทจึงเป็นสิ่งที่ดีที่สุด...อ่านต่อ

พุทธศาสนิกชนในสมัยก่อนนั้น เห็นคุณค่า และเคารพเลื่อมใสในพระรัตนตรัยมาก มองเห็นการณ์ไกล จึงได้ช่วยกันเก็บรักษาพระบรมสารีริกธาตุ ให้ดำรงคงอยู่คู่โลกตราบนานเท่านาน...อ่านต่อ

พระพุทธองค์ทรงเป็นประทีปธรรมของโลก เป็นบรมศาสดาที่จะนำแสงธรรมไปจุดในกลางใจของสรรพสัตว์ ทรงขจัดความมืดมิด คืออวิชชา ด้วยแสงแห่งพระสัทธรรม...อ่านต่อ

บุญที่ทำไว้กับพระพุทธเจ้ามีอานิสงส์ยิ่งใหญ่ไพศาล เป็นประดุจแก้วสารพัดนึก ที่อำนวยประโยชน์สุขให้แก่ผู้เป็นเจ้าของ และผู้ที่มีบุญมาก บุญจะปรุงแต่งให้สมปรารถนาในทุกสิ่ง...อ่านต่อ

พรหมจรรย์ทุกชั้นจะตั้งมั่นอยู่ได้ ต้องอาศัยการฝึกสมาธิเป็นหลัก เพราะจะทำให้ใจของเรามั่นคง ไม่หวั่นไหวไปกับกระแสกิเลสที่ผ่านเข้ามาในใจ และหมั่นฝึกฝนตนเองให้บารมีทุกอย่างเต็มเปี่ยมบริบูรณ์ ...อ่านต่อ

พระเจดีพระเจดีย์จุฬามณีในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ เป็นเจดีย์อันศักดิ์สิทธิ์ที่เหล่าทวยเทพ ต่างมาสักการบูชา การบูชาพระรัตนตรัยเป็นบุญใหญ่ ทำให้มีโอกาสเสวยบุญอยู่ในสวรรค์ได้ยาวนาน และเป็นพลวปัจจัยให้ได้บรรลุมรรคผลนิพพาน...อ่านต่อ

หนึ่งในพุทธกิจของพระพุทธเจ้าก็คือ อฑฺฒรตฺเต เทวปญฺหนํ เวลาเที่ยงคืนทรงพยากรปัญหาแก่เทวดาอย่างหนึ่ง พระองค์จะให้โอกาสแก่ชาวสวรรค์ได้ฟังธรรม เหล่าทวยเทพก็จะลงจากเทวโลก มาไต่ถามปัญหาธรรมะ...อ่านต่อ

การให้ทานเป็นทางมาแห่งบุญทางหนึ่ง บุญที่เกิดขึ้นในใจเป็นธาตุสำเร็จ ที่คอยอำนวยประโยชน์สุขให้เกิดขึ้นแก่ผู้ได้ทำบุญ...อ่านต่อ

การสร้างบุญบารมี เป็นกิจหลักของการเกิดมาเป็นมนุษย์ ทุกๆ คนที่เกิดมาในโลกนี้ ต่างมุ่งแสวงหาหนหางแห่งความพ้นทุกข์ ยุติการเวียนว่ายตายเกิดในสังสารวัฏ ดับชาติ ชรา มรณะ...อ่านต่อ

พระผู้มีพระภาคเจ้า ทรงบำเพ็ญกรณียกิจอยู่ ๕ อย่าง ซึ่งเป็นกิจวัตรหลัก ทรงบำเพ็ญประโยชน์ทั้งกลางวัน และกลางคืน เป็นไปเพื่อประโยชน์สุขของเหล่าเวไนยสัตว์...อ่านต่อ

ความเศร้าโศกนี้ไม่ได้ช่วยให้เราประสบสิ่งที่ดีงามเลย มีแต่จะทำให้สภาวะของใจเราศูนย์เสียคุณภาพไปเท่านั้น ดังนั้นเราควรที่จะพิจารณาให้ตรงตามความเป็นจริงของชีวิต...อ่านต่อ

ครอบครัวที่ดำเนินชีวิตเป็นต้นบุญต้นแบบที่ดี พื้นฐานของครอบครัวที่ทำให้สามีภรรยาครองชีวิตกันยืนยาวและมีความสุขนั้น ต้องมีทิฏฐิมีศรัทธาเสมอกัน มีความเลื่อมใสในพระพุทธศาสนา...อ่านต่อ

ผู้มีจิตเลื่อมใสในพระพุทธเจ้า ผลบุญอันเลิศย่อมบังเกิดขึ้นกับบุคคลนั้น ส่งผลข้ามภพข้ามชาติ จนกระทั่งถึงที่สุดแห่งธรรม...อ่านต่อ

บัณฑิตทั้งหลายผู้เป็นสัมมาทิฏฐิจึงขวนขวายหาโอกาสให้ของที่พอใจ แก่เนื้อนาบุญทั้งหลายเพื่อเป็นเสบียงบุญติดไปในภพเบื้องหน้า...อ่านต่อ

ความกตัญญูต่อบุคคลผู้มีพระคุณ ที่เคยทำอุปการคุณต่อเรา ต้องหาโอกาสตอบแทน และมีความเคารพเลื่อมใสด้วยความจริงใจ ที่แนะนำหนทางสว่างให้กับเรา ให้ได้รู้ธรรมะของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า จนได้ที่พึ่งที่ระลึกที่แท้จริง...อ่านต่อ

การตั้งตนไว้ชอบเป็นสิ่งที่สำคัญในการสร้างความสุข และความสำเร็จให้กับตนเอง ทั้งทางโลกและทางธรรม ผู้ที่รักความเจริญก้าวหน้า ต้องตั้งเป้าหมายชีวิตไว้ให้ถูกต้อง พากเพียรพยายามเพื่อมุ่งไปสู่เป้าหมายนั้น...อ่านต่อ

การดำรงตนของความเป็นมิตรแท้ ใครที่เคยช่วยเหลือเรา ต้องหาโอกาสทดแทนคุณให้ได้ ทำหน้าที่กัลยาณมิตรให้สมบูรณ์ ให้มีมิตตธรรมฝังแน่นอยู่ในใจ...อ่านต่อ

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน มงคลสูตร ว่า… สมณานญฺจ ทสฺสนํ เอตมฺมงฺคลมุตฺตมํ การได้เห็นสมณะ เป็นมงคลอย่างยิ่ง...อ่านต่อ

นักปราชญ์บัณฑิตในกาลก่อน เมื่อตระหนักถึงบุญคุณของผู้มีพระคุณแล้ว ถึงคราวจะตอบแทนคุณ ท่านจะทุ่มเททั้งชีวิตจิตใจ เอาชีวิตเป็นเดิมพัน...อ่านต่อ

พระพุทธองค์ตรัสว่า "บุคคลใดปฏิบัติชอบในมารดา ย่อมได้บุญมากแท้ ครั้นละโลกนี้ไปแล้ว ย่อมบันเทิงในสวรรค์"...อ่านต่อ

บุคคลนั่งหรือนอนที่ร่มเงาของต้นไม้ใด ไม่พึงหักรานกิ่งของต้นไม้นั้น เพราะผู้ประทุษร้ายมิตรเป็นคนเลวทราม...อ่านต่อ

นันทมารดา เป็นผู้ไม่หวั่นไหวในโลกธรรม พิจารณาเห็นโลกและชีวิตไปตามความเป็นจริง อีกทั้งเป็นผู้อยู่ด้วยความไม่ประมาท สมกับเป็นอริยสาวิกาของพระบรมศาสดา...อ่านต่อ

พระบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้า ตรัสแนวทางในการใช้ประโยชน์จากทรัพย์ ทั้งประโยชน์ตนและประโยชน์ผู้อื่น ทั้งประโยชน์ในภพนี้และประโยชน์ในภพหน้า...อ่านต่อ

บุญควรทำอย่างไรถึงจะได้ประโยชน์สูงสุด ให้สมกับทรัพย์สมบัติที่เราอาบเหงื่อต่างน้ำหามาได้ด้วยความยากลำบาก ผลบุญอันยิ่งใหญ่จะได้บังเกิดขึ้น...อ่านต่อ

วิธีฝึกความอดทนให้ยิ่งขึ้นไปที่เยี่ยมที่สุด คือ การฝึกสมาธิให้มากๆ เพราะขันติ คือ ความอดทนเป็นตบะธรรมอย่างยิ่ง เมื่อมีความอดทนสมาธิก็จะเกิด ขันติจะหนักแน่นได้ ต้องมีสมาธิรองรับ...อ่านต่อ

ท้าวสักกเทวราชได้ทรงเห็นบุพนิมิต ๕ ประการ ก็รู้ว่า ใกล้จะหมดเวลาที่จะเสวยทิพยสมบัติเหล่านี้แล้ว ไม่พบผู้ใดจะช่วยได้ ยกเว้นพระผู้มีพระภาคเจ้า...อ่านต่อ

สิ่งที่ควรเคารพ ๗ ประการ ตั้งแต่เคารพในพระพุทธเจ้า พระธรรม พระสงฆ์ ในการทำสมาธิ ในไตรสิกขา ในความไม่ประมาท และในการปฏิสันถาร...อ่านต่อ

พระพุทธองค์ตรัสยกย่องขันติธรรมว่า ยกเว้นปัญญาแล้วเราตถาคต สรรเสริญว่า ขันติเป็นคุณธรรมอย่างยิ่ง...อ่านต่อ

อานิสงส์ของการบูชาพระผู้มีพระภาคเจ้าแม้จะทรงพระชนม์อยู่ หรือดับขันธปรินิพพานไปนานแล้วก็ตาม ผลบุญไม่ต่างกันเลย...อ่านต่อ

นรชนใดกระด้างโดยชาติ กระด้างโดยทรัพย์ และกระด้างโดยโคตร ย่อมดูหมิ่นแม้ญาติของตน กรรม ๔ อย่างของนรชนนั้น เป็นทางแห่งความเสื่อม...อ่านต่อ

ผู้มีบุญจะมีบุญเก่าคอยเกื้อหนุน ตักเตือนให้ตั้งมั่นอยู่ในเส้นทางบุญตลอดเวลา และทำให้เป็นผู้ที่สอนตนเองได้ ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่สำคัญของนักสร้างบารมี...อ่านต่อ

ความสมบูรณ์ของชีวิตจะเกิดขึ้นได้ต้องอาศัยการสั่งสมบุญกุศล บุญที่เราทำทีละเล็กทีละน้อย เมื่อกลั่นตัวมากเข้า จากดวงบุญก็กลายเป็นดวงบารมี...อ่านต่อ

ศีลเป็นเครื่องกลั่นธาตุในตัว กลั่นกายวาจาใจให้สะอาดบริสุทธิ์ ทันทีที่รักษาศีล นิสัยเกะกะเกเรที่มีอยู่ในตัวจะหายไป ศีลยังเป็นเหตุให้ได้รูปสมบัติ ศีลเป็นเหมือนเกราะคุ้มกันภัย ทำให้ใจผ่องแผ้วมีสมาธิตั้งมั่น...อ่านต่อ

การสร้างบารมีให้ได้ดีต้องมีการวางแผนเป็นขั้นเป็นตอน ที่เรียกว่าการตั้งผังชีวิต เป็นการวางแผนผังชีวิตของนักปราชญ์บัณฑิต ที่ตั้งกันมาข้ามภพข้ามชาติ ...อ่านต่อ

สุเมธดาบส สร้างบารมีเอาชีวิตเป็นเดิมพัน ไม่เคยย่อท้อเลยตลอด ๔ อสงไขยกับอีก ๑๐๐,๐๐๐ มหากัป ท่านฟันฝ่าอุปสรรคเพื่อที่จะยกตน จนได้ตรัสรู้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า...อ่านต่อ

การทำความดีโดยเอาชีวิตเป็นเดิมพันนั้น เรียกว่า บารมี ทานบารมีสำคัญมาก ขาดทานบารมีแล้วจะเสียเวลา กำลังกาย กำลังสติปัญญาไปกับการแสวงหาปัจจัยสี่...อ่านต่อ

ผลแห่งการสร้างบุญนั้นจะติดตามส่งผลให้เราตลอดเวลา แม้ทำน้อยแต่หากใจบริสุทธิ์มาก ย่อมได้รับผลมาก ฉะนั้นเราต้องสร้างบุญให้สมํ่าเสมอ...อ่านต่อ

ความสันโดษ ใช้ให้ถูกหลักวิชาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า จะได้สมกับเป็นพุทธศาสนิกชนผู้ประพฤติธรรมอย่างแท้จริง หมั่นเพิ่มเติมความบริสุทธิ์ให้กับตนเองด้วยการนั่งธรรมะให้ได้ทุกวัน...อ่านต่อ

บุญที่ทุกๆ คนได้สั่งสมไว้ จะคอยหาโอกาสส่งผลตลอดเวลา เพื่อให้เราได้สมปรารถนาในชีวิต คอยประคับประคองให้ไปถึงฝั่งของชีวิตที่สมบูรณ์ คือให้ได้บรรลุมรรคผลนิพพาน...อ่านต่อ

แม้เรามีกุศลศรัทธาอยากจะให้ทาน ทรัพย์ก็พร้อม ศรัทธาก็เต็มเปี่ยม แต่ถ้าไม่มีทักขิไณยบุคคล ผลบุญที่เกิดขึ้นก็เหมือนหว่านพืชลงในนาดอน...อ่านต่อ

ความตระหนี่เป็นภัยในวัฏฏะ ที่ส่งผลให้ต้องไปรับทุกข์ทรมานแสนสาหัสในอบาย ในอัตภาพของเปรตเป็นเวลายาวนาน...อ่านต่อ

บาปอกุศลทั้งหลายอย่าไปทำดีที่สุด เพราะผลของบาปนั้นจะทำให้ชีวิตเราตกต่ำไปสู่อบายภูมิ เมื่อเราได้อัตภาพเป็นมนุษย์แล้วจงอย่าประมาทกัน ให้รีบสั่งสมแต่คุณงามความดี...อ่านต่อ

พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้เป็นบรมศาสดาเอกของโลก ก็ยังทรงเคารพพระธรรมที่พระองค์ได้ตรัสรู้ เพราะความเคารพในธรรมเป็นทางมาแห่งความเจริญรุ่งเรือง...อ่านต่อ

ผู้รู้ทั้งหลายท่านสอนให้เราไม่ประมาทในชีวิต ต้องหาโอกาสสั่งสมบุญให้ยิ่งๆ ขึ้นไป พระพุทธองค์จึงตรัสว่า นิพฺพานํ ปรมํ สุขํ นิพพานเป็นสุขอย่างยิ่ง...อ่านต่อ

เมื่อเกิดมาเป็นมนุษย์แล้ว ต้องตั้งใจสร้างบารมีให้สมกับที่ได้เกิดมา เก็บเกี่ยวบุญทุกๆ อย่าง ทั้งการทำทาน รักษาศีลและเจริญภาวนา ให้ตั้งใจทำจนกว่าจะถึงที่สุดแห่งธรรม...อ่านต่อ

เรามีโอกาสดี ได้สั่งสมบุญเพื่อถางทางไปสู่สวรรค์ นิพพาน เราเลือกเกิดได้ จะไปเป็นเทวดาหรือจะไปทนทุกข์ทรมานอยู่ในอบายภูมิ ก็อยู่ที่ตัวของเราเอง...อ่านต่อ

ชีวิตที่ประสบความสำเร็จขั้นสูงสุดได้นั้น ล้วนแล้วแต่มีเบื้องหลังที่งดงามด้วยการสร้างบารมี สร้างกันนับภพนับชาติไม่ถ้วนทีเดียว...อ่านต่อ

ผลแห่งบุญนี้ไม่มีทอดทิ้งผู้ที่ตั้งใจสร้างบุญเอาไว้อย่างดีแล้ว แม้เกิดไปในภพชาติใดๆ บุญก็ยังคอยอุปภัมภ์คํ้าจุน ส่งผลให้ได้ในสิ่งที่ปรารถนาทุกประการ...อ่านต่อ

คำสั่งสอนของครูบาอาจารย์นั้นเป็นผลดีสำหรับศิษย์เสมอ ลักษณะและวิธีการ เพื่อประโยชน์อย่างสูงสุด...อ่านต่อ

คนที่ไม่มีความอ่อนน้อมถ่อมตน ใครๆ ก็ไม่อยากแนะนำตักเตือน แต่ในทางตรงกันข้าม ผู้ที่มีความอ่อนน้อมถ่อมตนก็จะเป็นที่รัก ใครๆ ก็เมตตาแนะนำสั่งสอน...อ่านต่อ

การทำสมาธิภาวนาเป็นทางลัดที่สุด ที่จะทำให้ใจบริสุทธิ์หลุดพ้นจากกิเลสอาสวะทั้งปวง สามารถทำลายโซ่ตรวนที่ร้อยรัดเราไว้ในภพทั้งสาม...อ่านต่อ

ความศรัทธา ความเชื่อมั่น มีค่ายิ่งกว่าทรัพย์ทั้งหลายในโลก เป็นอริยทรัพย์อันประเสริฐ ที่สามารถยังบุคคลให้หลุดพ้นจากทุกข์ได้...อ่านต่อ

พระพุทธองค์ถึงได้ตรัสว่า เพราะการปรนนิบัติในบิดามารดา บัณฑิตทั้งหลายย่อมสรรเสริญเขาในโลกนี้ เมื่อละโลกไปแล้วย่อมบันเทิงในสุคติโลกสวรรค์...อ่านต่อ

ผลแห่งการขอในสิ่งที่รู้ว่าเป็นที่รักของบุคคลอื่นนั้น ผู้ขอจะไม่เป็นที่รักที่เคารพของผู้ที่ถูกขอเลย ผู้ที่ไม่มีความเกรงอกเกรงใจ เป็นผู้เก้อยาก...อ่านต่อ

การทำไร่ไถนาทางธรรมของพระผู้มีพระภาคเจ้านั้น ท่านหมายถึงการแผ้วถางหนทางพระนิพพานเป็นอานิสงส์ มีผลเป็นอมฤตธรรม มีแต่ความสุขล้วนๆ ไม่มีทุกข์เจือปน...อ่านต่อ

ปัญญาจะเกิดขึ้นได้ต้องอาศัยการฟังธรรมจากผู้รู้ และการพิจารณาไตร่ตรองโดยแยบคาย...อ่านต่อ

เทวดาเตือนสติให้พระภิกษุไม่ประมาทในการบำเพ็ญเพียรภาวนา แม้จะเสวยสุขอยู่ในภพอันเป็นทิพย์แต่ก็เป็นผู้อยู่ด้วยความไม่ประมาท จิตใจมุ่งตรงต่อหนทางพระนิพพาน...อ่านต่อ

บุคคลผู้คบหากัลยาณมิตร แม้ตัวเองจะเป็นคนพาลก็อาจเป็นบัณฑิตได้ เมื่อความบังเกิดแห่งอริยมรรค ประกอบด้วยองค์ ๘ ของภิกษุ คือความเป็นผู้มีมิตรดี...อ่านต่อ

บาปกรรมแม้เพียงเล็กน้อย อย่าได้ทำ เรื่องอะไรก็ตามที่พูดแล้วใจเราเศร้าหมองขุ่นมัว พึงเตือนตนเองให้ละเว้นถ้อยคำเหล่านั้น อย่าไปยินดีในบาปอกุศล...อ่านต่อ

สังสารวัฏนี้กำหนดเบื้องต้น ท่ามกลางและเบื้องปลายไม่ได้ หมู่สัตว์ผู้ท่องเที่ยวไปมาในสังสารวัฏนี้ ได้เสวยความทุกข์โทมนัสมายาวนาน...อ่านต่อ

ผู้กินบุญเก่าย่อมโศกเศร้าในปรโลก กฎแห่งการกระทำของสรรพสัตว์ กฎเกณฑ์ในสังสารวัฏที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ประกอบเหตุไว้เช่นไรย่อมได้รับผลเช่นนั้น...อ่านต่อ

ผู้ที่สั่งสมบุญไว้มาก ย่อมไม่หวาดกลัวต่อความตาย กลัวอย่างเดียว คือ กลัวว่าจะไม่ได้สร้างบุญ...อ่านต่อ

นักปราชญ์บัณฑิตในสมัยก่อน ท่านจะสอนลูกไม่ให้กับคบคนพาลเป็นประการสำคัญ...อ่านต่อ

ศีลที่รักษาอย่างดีแล้วเป็นทางมาแห่งมหาสมบัติ ทั้งทางโลกและทางธรรม...อ่านต่อ

คนตระหนี่ไปเทวโลกไม่ได้ เพราะไม่มีเสบียงพอ ที่จะนำพาไปสู่สวรรค์...อ่านต่อ

การระลึกถึงพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ จะเกิดอานิสงส์มากมายมหาศาล เพราะพระรัตนตรัยมีอานุภาพไม่มีประมาณ...อ่านต่อ

บุญเป็นสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิตของเรา บุญจะปรุงแต่งทุกสิ่งให้พอเหมาะพอดีกับเรา กระทั่งทำให้เกิดความสำเร็จในทุกสิ่งที่เราปรารถนา...อ่านต่อ

ก่อนที่ดวงชวาลาของชีวิตเราจะมอดดับไป บุญบารมีอะไรที่ยังพร่องอยู่ก็ต้องรีบเติมให้เต็ม เมื่อความตายมาเยือนจะได้ไม่ต้องมามัวนั่งเสียใจ ในภายหลัง...อ่านต่อ

ชีวิตมีเรื่องลี้ลับซับซ้อนมากมาย มีภพซ้อนภพ ภพของมนุษย์นี้มีไว้ใช้สร้างบารมี ชีวิตไม่ได้ยุติลงแค่เชิงตะกอน อย่างที่คนส่วนใหญ่เข้าใจกัน...อ่านต่อ

บุญกุศลทุกอย่างที่เราทำ ล้วนเป็นไปเพื่อการกำจัดอาสวกิเลส...อ่านต่อ

บุญที่เกิดจากการสรรเสริญพระสัมมาสัมพุทธเจ้านี้ไม่มีประมาณ บุคคลผู้มีปัญญา ควรสรรเสริญพระผู้มีพระภาคเจ้าผู้เป็นเนื้อนาบุญอันเลิศ...อ่านต่อ

บุญที่เราทำกรรมที่เราสร้างเอาไว้ ไม่ได้สูญหายไปไหนเลย จะติดเป็นดวงบุญและดวงบาป คอยติดตามตัวเราไปทุกหนทุกแห่ง...อ่านต่อ

บุญส่งผลให้ความปรารถนา ที่เราได้ตั้งใจไว้อย่างดีแล้วสำเร็จได้อย่างอัศจรรย์...อ่านต่อ

บุญเป็นเบื้องหลังของความสุขและความสำเร็จทุกอย่าง บุญที่เกิดจากการเจริญภาวนาเป็นบุญใหญ่ที่สำคัญ ส่งผลให้เราเดินทางได้อย่างปลอดภัยไปสู่อายตนะนิพพาน...อ่านต่อ

การทำบุญในทุกบุญทุกโอกาสแม้จะเป็นบุญเล็กบุญน้อยก็ตาม มีแต่จะได้รับมหานิสงส์อันยิ่งใหญ่ เพราะได้ทำบุญถูกเนื้อนาบุญ...อ่านต่อ

การตัดสินใจทำความดีของบุคคลคนหนึ่ง มีความหมายต่อผู้คนอีกมากมายนับไม่ถ้วน การตัดสินใจบวชไม่ว่าจะเป็นระยะสั้นหรือระยะยาว ย่อมมีผลทั้งต่อตนเอง และคนรอบข้างอีกมากมาย...อ่านต่อ

พระพุทธเจ้าจะไม่ปกปิดความดีของคนอื่น ใครมีคุณธรรมความดีอะไร พระองค์จะทรงนำมาเปิดเผยให้คนอื่นได้อนุโมทนาและประพฤติตาม คนดีๆ จะได้บังเกิดขึ้นในสังคมในโลก...อ่านต่อ

นักสร้างบารมีที่ประสบความสุขและความสำเร็จในชีวิต ทั้งที่เป็นทิพยสมบัติ มนุษยสมบัติ แม้กระทั่งนิพพานสมบัติ ล้วนได้มาด้วยอานุภาพแห่งบุญทั้งนั้น...อ่านต่อ

กัลยาณวาทะ เป็นถ้อยคำที่ยกใจผู้พูดและผู้ฟังให้สูงขึ้น เป็นวาจาสุภาษิตเป็นถ้อยคำที่สามารถยังประโยชน์ให้สำเร็จได้ ยกใจผู้ฟังให้สงบเยือกเย็น...อ่านต่อ

มหาสมบัติทั้งที่เป็นโลกิยะและอริยะ ล้วนบังเกิดขึ้นด้วยอานุภาพแห่งบุญเท่านั้น...อ่านต่อ

การสร้างบารมีเพื่อมุ่งไปให้ถึงที่สุดแห่งธรรม ต้องสวมหัวใจของพระบรมโพธิสัตว์ มุ่งสร้างบารมี อุทิศตนให้กับพระพุทธศาสนา ทำหน้าที่ของยอดนักสร้างบารมี...อ่านต่อ

บุคคลผู้ทำบาปย่อมเศร้าโศกในโลกนี้ ย่อมเศร้าโศกในโลกหน้า ย่อมเศร้าโศกในโลกทั้งสอง บุคคลผู้ทำบาปนั้นย่อมเศร้าโศก ครั้นละโลกไปแล้ว เห็นกรรมที่เศร้าหมองของตนย่อมเดือดร้อน...อ่านต่อ

กรรมเป็นเครื่องจำแนกสัตวโลกให้แตกต่างกัน การทำความดีหรือความชั่วป็นตัวแบ่งแยกบุคคล...อ่านต่อ

ชีวิตหลังความตายของผู้ที่ไม่ได้สั่งสมบุญเอาไว้นั้น เป็นชีวิตที่อันตราย ต้องไปทุกข์ทรมานด้วยวิบากกรรม ที่ตนเองได้ก่อเอาไว้อย่างเดียว...อ่านต่อ

ความตระหนี่เป็นภัยแก่ชีวิตของเราในปรโลก ทำให้ต้องไปบังเกิดเป็นเปรต แล้วการทำบุญอุทิศส่วนกุศลไปถึงหมู่ญาติที่ล่วงลับไปแล้วนั้น มีผลถึงหมู่ญาติที่ล่วงลับไปแล้วจริงๆ...อ่านต่อ

มนุษย์ส่วนใหญ่มักจะมองเห็นแต่ประโยชน์สุขในปัจจุบัน มองไม่เห็นผลที่จะเกิดในสัมปรายภพ จึงมีความประมาทและตระหนี่...อ่านต่อ

ทุกคนมีฉากหลังของชีวิตกันทั้งนั้น บุญคือฉากหลังที่มีคุณค่าที่สุดของทุกๆ คน...อ่านต่อ

การสั่งสมบุญเป็นคุณเครื่องแห่งความสุขและความสำเร็จ ในชีวิตทุกภพทุกชาติ...อ่านต่อ

การช่วยเหลือซึ่งกันและกันเป็นสิ่งที่มีความสำคัญมาก บางครั้งมันอาจหมายถึงชีวิต การสงเคราะห์กันก็เหมือนกับการชุบชีวิตใหม่ให้กัน...อ่านต่อ

การบูชาบุคคลผู้ควรบูชา เป็นมงคลอันสูงสุดและมีพลานิสงส์มาก ทั้งยังเป็นการยกใจของตนและผู้อื่นให้สูงขึ้นด้วย...อ่านต่อ

บุญเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด ทั้งบุญหยาบและบุญละเอียด หากหมดบุญแม้ทรัพย์สมบัติที่มีอยู่ ก็มีอันต้องแปรสภาพหรือเปลี่ยนมือไป จะไปอยู่กับเฉพาะผู้มีบุญเท่านั้น...อ่านต่อ

ผู้ที่ให้อาหารแก่สัตว์ด้วยจิตที่ประกอบด้วยเมตตาเป็นประจำ และอุทิศส่วนกุศลบ่อยๆ มีอานิสงส์ใหญ่ที่สามารถส่งผลให้เห็นเป็นอัศจรรย์...อ่านต่อ

การขจัดกิเลสอาสวะเป็นจุดมุ่งหมายของผู้ที่แสวงหาทางแห่งความหลุดพ้น เพราะตราบใดที่กิเลสยังครอบงำจิตใจอยู่ ชีวิตก็ต้องระทมทุกข์อยู่ตลอดเวลา ทั้งทุกที่เกิดขึ้นเป็นประจำและทุกข์ที่เกิดขึ้นเป็นครั้งคราว...อ่านต่อ

ไม่ว่าเพศภาวะใด ควรให้ความสำคัญในการฝึกฝนอบรมตนเอง อย่าปล่อยให้ใจไหลไปตามอำนาจของกิเลส นิสัยที่แย่ๆ ต้องรีบแก้ให้ได้ในชาตินี้ อย่าให้ติดไปข้ามชาติ ชีวิตจะได้มีแต่ความเจริญ...อ่านต่อ

มนุษย์ทุกคนรวมไปถึงสรรพสัตว์ทั้งหลาย เกิดมาแล้วก็ต้องตาย ไม่มีใครสามารถรอดพ้นความตายไปได้...อ่านต่อ

ทานบารมีเป็นบารมีที่จะส่งผลให้สมบูรณ์พร้อมไปด้วยทรัพย์สมบัติ ถึงคราวนั่งสมาธิก็จะทำได้ง่าย ไม่มีเครื่องกังวลใจและเข้าถึงทำได้อย่างรวดเร็ว...อ่านต่อ

ความสำเร็จสมปรารถนาในชีวิต ไม่ได้เกิดจากการสวดอ้อนวอน แต่ต้องประกอบเหตุคือการสั่งสมบุญ แล้วตั้งความปรารถนาอธิษฐานจิต...อ่านต่อ

เมื่อเห็นหมู่ญาติเดือดร้อนแล้ว หากเราไม่สนใจนิ่งดูดาย ก็จะดูเป็นคนแร้งน้ำใจไป เราต้องแสดงออกถึงความมีน้ำใจน้ำจิตที่ดีต่อหมู่ญาติ อย่าให้คุณธรรมการสังเคราะห์ญาติขาดตกบกพร่องไป...อ่านต่อ

บัณฑิตหมายถึงผู้ที่คิดดีพูดดีแล้วก็ทำดี มีใจใสเป็นปกติ ส่วนอติบัณฑิตหมายถึงผู้ที่เป็นยิ่งกว่าบัณฑิต แต่กลับไม่น่านับถือเหมือนคนชื่อบัณฑิต...อ่านต่อ

ศักดิ์ศรีของมนุษย์อยู่ที่การรักษาศีล ๕ ได้อย่างบริสุทธิ์ รักษาภาวะของความเป็นคนไว้ได้อย่างสมบูรณ์ การดื่มเหล้า สูบบุหรี่ นับว่าเสียศักดิ์ศรีของความเป็นมนุษย์...อ่านต่อ

ธรรมกายคือแก่นของชีวิต เป็นชีวิตในระดับลึกที่อยู่ภายในตัวของเรา ที่ทุกคนมีสิทธิ์จะเข้าถึงได้ หากฝึกใจให้หยุดนิ่ง...อ่านต่อ

ชีวิตของคนเราต้องมีการพลัดพรากจากกันเป็นธรรมดา ไม่ว่าจะเป็นทรัพย์สินเงินทอง คน สัตว์ สิ่งของอันเป็นที่รัก ดังนั้นถึงคราวจำเป็นต้องสูญเสียบางสิ่ง...อ่านต่อ

การกระทำจะดีหรือร้ายเป็นผลจากความคิดทั้งสิ้น การกระทำที่ถูกต้องมาจากความคิดที่ดีเป็นกุศล การปฏิบัติธรรมเป็นการพัฒนาความคิดให้สมบูรณ์ขึ้น ความคิดที่จะปรารภความเพียรจนเข้าถึงพระธรรมกาย เป็นความคิดที่ประเสริฐสุด...อ่านต่อ

ศีลเป็นคุณธรรมพื้นฐานที่สำคัญที่สุด เปรียบเสมือนแผ่นดินที่ทำหน้าที่รองรับสรรพสัตว์และสรรพสิ่งเอาไว้ ไม่ว่าเราจะอยู่ในสถานะใดก็ตาม หากรักษาศีลให้บริสุทธิ์บริบูรณ์แล้ว ก็จะเป็นทางมาแห่งคุณธรรมความดีทั้งมวล...อ่านต่อ

เมื่อถึงกาลสิ้นอายุขัย ไม่ว่าจะเป็นกษัตริย์ พราหมณ์ แพทย์ สูตร คนจัณฑาลหรือชนชาติอื่น แม้คนเหล่านั้นที่จะไม่แก่ไม่ตายก็ไม่มี...อ่านต่อ

สิ่งที่ควรเผาผลาญคือความโกรธ ความริษยา การเบียดเบียนผู้อื่น ความถือตัว ความแข่งดี ความมัวเมา ความประมาท ตัณหา อวิชชาและความคล่องอยู่ในภพ ไม่ใช่สังขารร่างกายที่ท่านทรมานอยู่...อ่านต่อ

การพิจารณาเห็นโลกและชีวิตไปตามความเป็นจริง เราต้องยอมรับความจริงข้อหนึ่งว่า ความตายเกิดขึ้นกับเราได้ตลอดเวลา เพื่อเราจะได้ไม่ประมาทในการดำเนินชีวิต เมื่อไม่ประมาท ชีวิตย่อมปลอดภัย การเดินทางไกลใน สังสารวัฏเพื่อมุ่งไปสู่พระนิพพานก็ชัดเจน...อ่านต่อ

ชีวิตการเวียนว่ายตายเกิดในสังสารวัฏจำเป็นต้องอาศัยกัลยาณมิตร หมั่นแสวงหาและเข้าไปใกล้บัณฑิต โดยเฉพาะมิตรแท้ภายในคือพระธรรมกายภายในตัวของเรา ซึ่งเป็นที่พึ่งที่ระลึกของเราอย่างแท้จริง...อ่านต่อ

กาลเวลาเปลี่ยนไป ความคิดของคนเราก็เปลี่ยนไปตามได้เหมือนกัน เพราะกิเลสคืออวิชชาคอยห่อหุ้มจิตใจของเราให้ลุ่มหลงอยู่ตลอดเวลา นี่ถ้าไม่ได้กัลยาณมิตรชีวิตคงห่างไกลจากพระสัทธรรมไปอีกนาน ...อ่านต่อ

เป้าหมายของการบวชไม่ใช่อยู่ที่การได้ลาภสักการะ แต่อยู่ที่การเอาชนะกิเลสในตัวให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้...อ่านต่อ

สอนตนเอง ควบคุมตัวเราเองให้ไม่ประมาท ไม่ไปมัวหลงใหลในลาภสักการะ ยึดมั่นในมโนปณิธานว่า ออกบวชเพื่อสลัดกองทุกข์ หวังจะทำจิตให้หลุดพ้นจากอาสวะกิเลส แล้วมุ่งทำความเพียร ความเป็นสมณะแท้ก็จะบังเกิดขึ้น...อ่านต่อ

เมื่อมนุษย์ทั้งหลายผู้มีชีวิตปรารถนาบุญ บูชาอยู่ กระทำบุญมีอุปธิเป็นผล ทานที่ให้แล้วในสงฆ์มีผลมาก"...อ่านต่อ

อริยทรัพย์เป็นสหายหรือมิตรแท้ในการเดินทางไกลในสังสารวัฏ จะติดตามตัวเราไปเหมือนเงาตามตัว ซึ่งอริยทรัพย์จะเกิดขึ้นได้ต้องอาศัยการสั่งสมบุญอย่างเดียวเท่านั้น...อ่านต่อ

ชีวิตของเราจะมีสุขมากทุกข์น้อย หรือมีสุขน้อยทุกข์มาก ขึ้นอยู่กับการกระทำในปัจจุบัน...อ่านต่อ

การประพฤติปฏิบัติธรรม ด้วยการหมั่นทำใจหยุดอยู่ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ เป็นหน้าที่ที่สำคัญยิ่งของมวลมนุษย์ชาติ...อ่านต่อ

กรรมบถหมายถึงหนทางการกระทำ ซึ่งตามลักษณะมี ๒ อย่างคือกุศลกรรมบถกับอกุศลกรรมบถ...อ่านต่อ

ชีวิตเราเป็นสิ่งที่มีค่าที่สุด ควรเลือกทำแต่สิ่งที่ดีๆ ไม่ว่าเราจะทำดีหรือทำชั่ว ล้วนเสียเวลาเท่ากัน แต่ผลที่ได้นั้นแตกต่างกัน...อ่านต่อ

พุทธองค์ตรัสว่าให้เจริญโพธิปักขิยธรรม ตลอดทั้งคืนและวัน...อ่านต่อ

การปฏิบัติธรรมเจริญสมาธิภาวนานั้น เป็นการเพิ่มเติมความสะอาดและความบริสุทธิ์ให้กับตัวของเราเอง...อ่านต่อ

สิ่งมหัศจรรย์นั้นๆ จะบังเกิดขึ้นมาก็เฉพาะผู้มีบุญบารมีมากเท่านั้น...อ่านต่อ

พุทธานุภาพ ธรรมานุภาพ และสังฆานุภาพ เป็นอานุภาพที่ไม่มีประมาณ...อ่านต่อ

ความไม่ประมาทเป็นยอดแห่งกุศลธรรมทั้งปวง...อ่านต่อ

ธรรมกายเป็นกายตรัสรู้ธรรมที่เป็นเป้าหมายชีวิตของทุกๆ คนในโลก...อ่านต่อ

รางวัลแห่งความสุขและความสำเร็จ ที่มวลมนุษยชาติต่างแสวงหามาตลอดชีวิต คือใจหยุดได้ จึงจะหลุดพ้นจากอาสวกิเลสทั้งปวง...อ่านต่อ

พระบรมศาสดา ทรงปรารภพร ๘ ประการที่มหาอุบาสิกาวิสาขาได้ขอจากพระพุทธองค์ และพรที่นางได้ทูลขอนั้น จะเป็นไปเพื่อประโยชน์สุขแก่ภิกษุสงฆ์ทั้งในปัจจุบันและในอนาคต...อ่านต่อ

กัลยาณมิตรเป็นทั้งหมดของชีวิตที่สมบูรณ์ และเป็นทั้งหมดของพรหมจรรย์ ที่คอยชี้ทางสว่างให้แก่ชาวโลก...อ่านต่อ

ทุกคนที่เกิดมาในสังสารวัฏ ต่างต้องเผชิญกับมรสุมชีวิตที่เหมือนกัน คือ ความแก่ ความเจ็บและความตาย...อ่านต่อ

พุทธองค์ทรงสอนว่า ตนแลเป็นที่พึ่งแห่งตน ยามใดที่เรามีความทุกข์ก็ให้พึ่งตัวเอง ด้วยการหยุดใจให้เข้าถึงพระรัตนตรัยภายในตัว...อ่านต่อ

การทำความดีทุกอย่างถึงแม้ว่า จะไม่มีผู้ใดรู้เห็น แต่อย่างน้อยตัวเราก็คือผู้ที่รู้ที่เห็น หมั่นทำความดี หมั่นให้ทาน รักษาศีลและเจริญสมาธิภาวนากันให้มาก...อ่านต่อ

บุญเป็นกำลังอันเลิศ เป็นบ่อเกิดแห่งความสุขและความสำเร็จในทุกด้าน...อ่านต่อ

เมื่อไหร่ก็ตามที่มนุษย์น้อมนำใจกลับมาตั้งไว้ในกลางกาย แล้วก็หยุดใจที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ เมื่อนั้นการเดินทางที่แท้จริงจึงจะเริ่มขึ้น และเราก็จะพบเส้นทางไปสู่ความหลุดพ้นจากสังสารวัฏได้อย่างแท้จริง...อ่านต่อ

มนุษย์ทุกคนต่างต้องการให้ชีวิตของตัวเอง ก้าวไปในทางที่เลือกเอาไว้ ถ้าเลือกทางได้ถูกต้องและอาศัยอิทธิบาท ๔ คุณเครื่องแห่งความสำเร็จ มีฉันทะ วิริยะ จิตตะ วิมังสา เราก็จะประสบความสำเร็จได้...อ่านต่อ

จุดเริ่มต้นของทุกชีวิตที่เกิดมาบนโลกใบนี้ ต่างก็ถูกปรุงแต่งด้วยกรรมดีและกรรมชั่ว...อ่านต่อ

ความสุขเป็นสิ่งที่ทุกคนปรารถนา มีทั้งความสุขภายนอกและความสุขภายใน...อ่านต่อ

ทุกคนสามารถเข้าถึงธรรมกายได้ทั้งนั้น ด้วยการฝึกฝนใจให้หยุดนิ่ง ณ ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ เมื่อเข้าถึงธรรมกายแล้ว ความสุข ความบริสุทธิ์ ความเบิกบานที่เกิดขึ้น...อ่านต่อ

เราก็ต้องตระหนักว่าในขณะที่สังขารกำลังเดินทางไปสู่ความเสื่อม ทุกลมหายใจต้องเป็นไปเพื่อการสร้างบุญบารมีทั้งทาน ศีลและภาวนาไม่ขาดเลยแม้แต่เพียงวันเดียว...อ่านต่อ

ทุกชีวิตต่างเคยผ่านการเกิดมาแล้วหลายภพหลายชาติ กิดมาแล้วต้องสร้างบารมีอย่างเต็มที่เต็มกำลัง...อ่านต่อ

ชีวิตของมนุษย์ทุกๆ คน ตราบใดที่ยังไม่สามารถทำอาสวกิเลสให้หลุดล่อนออกจากใจได้หมดสิ้น ตราบนั้นก็ยังต้องเวียนว่ายตายเกิดกันรํ่าไป...อ่านต่อ

ทางสายกลาง คือการดำเนินตามหลักไตรสิกขา คือ ศีล สมาธิ ปัญญา...อ่านต่อ

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงปฏิบัติพุทธกิจ ๕ ประการ เป็นประจำทุกวันและก่อนเสด็จดับขันธปรินิพพาน ได้ทรงสรุปคำสอนทั้งหมดเหลือเพียง ๑ คือความไม่ประมาท...อ่านต่อ

พุทธลีลา การเยื้องกรายหรือเสด็จดำเนินไปตามสถานที่ต่างๆ ของพระพุทธเจ้านั้น พระองค์ทรงมีความสงบ เสงี่ยม สง่างาม และยิ่งใหญ่ ทรงนำความสุขสดชื่นให้แก่ผู้ได้พบเห็น เป็นทัสสนานุตริยะ...อ่านต่อ

พ่อแม่เป็นผู้มีพระคุณอย่างยิ่งต่อลูกทุกๆ คน พระคุณของท่านมีมากล้นเกินพรรณนา เพราะท่านได้ให้โอกาสในการมาเกิดเป็นมนุษย์ ทำให้เรามีโอกาสได้สร้างบารมี...อ่านต่อ

การเข้าถึงพระธรรมกายภายใน จะต้องอาศัยความเพียรและการปฏิบัติที่ถูกวิธี...อ่านต่อ

โลกมนุษย์เป็นโลกแห่งการสร้างบารมี เมื่อเรามีโอกาสได้กายมนุษย์นี้มาแล้ว เราก็ต้องใช้ให้คุ้มค่า ใช้ให้เกิดประโยชน์มากที่สุด...อ่านต่อ

เส้นทางไปสู่อายตนนิพพานเป็นเส้นทางที่ยาวไกล ผ่านสังสารวัฏที่เต็มไปด้วยภยันตรายต่างๆ จำเป็นต้องสั่งสมบุญบารมีให้มากๆ ถ้าบุญน้อยก็ไปไม่ถึง...อ่านต่อ

เราเป็นผู้โชคดีที่ได้อัตภาพเป็นมนุษย์ มาพบพระพุทธศาสนา พึงทำกิจในทางพระพุทธศาสนา ด้วยการทำความดีหมั่นให้ทานรักษาศีลและเจริญภาวนา ฝึกฝนใจหยุดนิ่งให้เข้าถึงพระธรรมกาย อันเป็นที่พึ่งที่ระลึกที่แท้จริง...อ่านต่อ

มนุษย์จะมีความสุขได้ ต้องเริ่มต้นที่จิตใจของแต่ละคนก่อน ใจหยุดเป็นจุดเริ่มต้นของความสุข...อ่านต่อ

ใจที่ผ่องใสย่อมเป็นเหตุนำความสุขมาให้ และเป็นทางมาแห่งมหากุศล อันจะนำทุกชีวิตไปสู่เป้าหมายสูงสุด คือการได้บรรลุมรรคผลนิพพาน...อ่านต่อ

ผู้รู้ทั้งหลายจึงดำเนินชีวิตอยู่ในโลกนี้ ด้วยความไม่ประมาทมีสติอยู่เสมอ ไม่ยึดมั่นถือมั่นในเบญจกามคุณ ซึ่งเป็นของไม่จีรังยั่งยืน...อ่านต่อ

บัณฑิตนักปราชญ์อย่างพระโพธิสัตว์ทั้งหลาย เลือกที่จะเดินบนเส้นทางแห่งความบริสุทธิ์ ห่างไกลจากเบญจมกามคุณ...อ่านต่อ

มนุษย์ทุกคนอยู่ในโลกนี้ควรมีความหวัง ความหวังสร้างแรงบันดาลใจ...อ่านต่อ

บัณฑิตนักปราชญ์ในกาลก่อน มุ่งแสวงหาความสุขภายใน อันเกิดจากวิเวกที่ประเสริฐกว่าการได้ครอบครองมาหาสมบัติทั้งหลาย...อ่านต่อ

การดำรงชีวิตอยู่ในโลกนี้มีความจำเป็นที่จะต้องพึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกัน มิตรสหายและพวกพร้อมบริวารมีส่วนสำคัญยิ่ง...อ่านต่อ

อัธยาศัยของพระบรมโพธิสัตว์ที่น่าศึกษาอย่างหนึ่งคือ เมื่อท่านตัดสินใจทำอะไรแล้วจะไม่ย่อท้อ หากไม่สำเร็จเป็นไม่เลิกลา...อ่านต่อ

พระบรมโพธิสัตว์ทั้งหลาย ท่านเป็นต้นแบบในการสร้างบารมี ไม่ว่าจะเกิดมากี่ภพกี่ชาติ ก็สร้างแต่ความดีอย่างเดียว...อ่านต่อ

วิสัยของบัณฑิตนักปราชญ์ท่านจะพิจารณาตนเอง ไม่มัวเสียเวลาไปเพ่งโทษคนอื่น...อ่านต่อ

พระโพธิสัตว์ทั้งหลาย ถ้าปราศจากความอดทนแล้ว จะตรัสรู้เป็นวันสัมมาสัมพุทธเจ้าไม่ได้เลย...อ่านต่อ

นักสร้างบารมีต้องฝึกฝนตนเอง ให้เป็นผู้มีวาจาตรงกับใจ...อ่านต่อ

เมื่อพูดจาปราศัยเรื่องใด ก็ต้องพิจารณาไตร่ตรองด้วยสติปัญญา ให้รอบคอบเสียก่อน ไม่พูดให้ร้อนเขาร้อนเราและควรกล่าวถ้อยคำสัตย์จริง...อ่านต่อ

การแก้ปัญหาที่ได้ผลต้องเริ่มต้นที่จิตใจ เมื่อใจเราผ่องใส หยุดนิ่ง ใจเราสงบ เราก็จะพบทางออกและช่องทางความสำเร็จ...อ่านต่อ

ผู้มีขันติและเมตตาย่อมเป็นผู้มีลาภมียศและมีความสุขเสมอ ผู้มีขันติธรรมย่อมเป็นที่รักที่ชอบใจของเทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย...อ่านต่อ

ทุกความเชื่อจะได้รับการกลั่นกรองว่า ถูกต้องหรือไม่ ชาวโลกจะได้ประจักษ์ต่อเมื่อ ได้เข้าถึงพระธรรมกาย...อ่านต่อ

ขันติความอดทน คือการรักษาสภาวะของใจให้เป็นปกติ...อ่านต่อ

ความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ต่างๆ ที่เกิดขึ้น ล้วนเป็นผลมาจากความอดทนและความเพียรพยายาม...อ่านต่อ

ความใสบริสุทธิ์ของใจนำมาซึ่งความสุขอย่างแท้จริง...อ่านต่อ

ผู้ที่ชื่อว่าเป็นนักปราชญ์ไม่ใช่ฉลาดเพียงในการเอาตัวรอดในภพชาตินี้เท่านั้น ต้องฉลาดในการเอาตัวรอดจากทุกข์ภัยในสังสารวัฏด้วย...อ่านต่อ

การดำเนินชีวิตให้อยู่รอดปลอดภัยในสังสารวัฏ เราจะต้องรู้ว่าสิ่งไหนเป็นบุญสิ่งไหนเป็นบาป...อ่านต่อ

การศึกษาทางธรรมเป็นสิ่งสำคัญ ต้องอาศัยพระธรรมกายภายใน เข้าถึงพระรัตนตรัยภายใน ศึกษาวิชชาธรรมกาย จะรู้เรื่องโลกและชีวิตที่เกี่ยวข้องกับตัวเรา...อ่านต่อ

ความขยันหมั่นเพี้ยรเป็นทางมาแห่งความสำเร็จ...อ่านต่อ

พระโพธิสัตว์เจ้าทั้งหลายท่านศึกษาธรรมะผ่านพระสัมมาสัมพุมธเจ้ามาหลายพระองค์ จึงทำให้เป็นผู้ที่เข้าใจ ความเป็นจริงของชีวิต...อ่านต่อ

...อ่านต่อ

การสั่งสมบุญบารมีไว้ดีแล้ว ย่อมเป็นเหตุเป็นปัจจัยอันนำมาซึ่งความสุขความสำเร็จ และความสมปรารถนาในชีวิต...อ่านต่อ

ช่วงเวลาที่มีคุณค่าคือ เวลาที่เราจะได้เพิ่มเติมความสุขความสำเร็จให้แก่ชีวิต ด้วยธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า อันเป็นสัจธรรมที่นำมาซึ่งความสุข และหลุดพ้นจากความทุกข์ทั้งมวล...อ่านต่อ

วิชาเป็นทรัพย์อันประเสริฐ เพราะไม่มีใครมาแย่งชิงจากเราไปได้ และเป็นสิ่งที่ติดตัวเราอยู่ตลอดเวลา สามารถนำออกมาใช้ได้ทุกเมื่อ...อ่านต่อ

การฝึกตนไม่ให้เป็นคนริษยา ไม่ดื่มน้ำเมา ไม่มัวเมาในความรักและความโกรธต่อผู้อื่น คุณธรรมทั้ง ๔ ประการเปรียบเสมือนการสวนกระแส ในสิ่งที่ชาวโลกทั่วไปเขาทำกัน...อ่านต่อ

สรรพสัตว์ทั้งหลายที่เกิดมาล้วนเคยเป็นญาติกันมาก่อน...อ่านต่อ

คุณธรรมประจำใจของคนดีที่โลกต้องการ ซึ่งภาษาพระท่านเรียกว่า สัตบุรุษ ต้องไม่มีความลำเอียง...อ่านต่อ

เมื่อใจไม่ลำเอียงเวลาฝึกสมาธิคุณธรรมข้อนี้ก็จะส่งผล ให้ใจของเราเที่ยงตรงต่อหนทางสายกลาง เป็นเหตุให้บรรลุมรรคผลนิพพานได้...อ่านต่อ

เหตุแห่งความเสื่อมของหมู่คณะประการสำคัญคืออคติ ความลำเอียงของผู้นำ...อ่านต่อ

พระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระองค์ทรงเป็นศูนย์รวมของความบริสุทธิ์ สมบูรณ์ด้วยพระคุณทั้งสาม คือ พระปัญญาธิคุณ พระบริสุทธิคุณ และพระมหากรุณาธิคุณ...อ่านต่อ

พระบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงรับสั่งด้วยพระองค์เองว่า ความไม่ประมาทเป็นยอดแห่งธรรมทั้งหลาย...อ่านต่อ

จิตใจของเราจำเป็นต้องชำระล้างให้สะอาดบริสุทธิ์ ด้วยการสวดมนต์เจริญภาวนา...อ่านต่อ

ปัญญานั้นมีอยู่หลายระดับด้วยกัน เช่น สุตมยปัญญา จินตมยปัญญา แต่ถ้าเป็นปัญญาขั้นสุดยอด คือ ภาวนามยปัญญา...อ่านต่อ

สรรพสัตว์ทั้งหลายล้วนมีพื้นฐานของชีวิตเหมือนกัน เพราะต่างก็เป็นเพื่อนร่วมทุกข์เกิดแก่เจ็บตายด้วยกันหมดทั้งสิ้น...อ่านต่อ

การทำตนให้พ้นจากอาสวกิเลส ให้บริสุทธิ์บริบูรณ์เข้าถึงอายตนนิพพานนั้น เป็นเป้าหมายอันสูงสุดของการเกิดมาเป็นมนุษย์...อ่านต่อ

การสั่งสมบุญบารมีเป็นเรื่องหลักที่สำคัญ หมั่นสั่งสมบุญกันบ่อยๆ เป็นประจำ เพื่อไม่ให้บาปอกุศลได้ช่อง...อ่านต่อ

ทุกความสำเร็จของชีวิตล้วนต้องแลกมาด้วยความเพียรพยายาม...อ่านต่อ

มนุษย์เกิดมาเพื่อทำพระนิพพานให้แจ้ง ฝึกฝนอบรมตนเอง เติมบุญบารมีให้มากยิ่งขึ้นไป จนกว่าจะหมดกิเลสเข้าสู่อายตนนิพพาน...อ่านต่อ

เวลาในชีวิตของมนุษย์นั้นมีอยู่จำกัด เมื่อหมดแล้วก็หมดเลย...อ่านต่อ

เบื้องหลังของทุกๆ ชีวิตทั้งที่เป็นอดีตของปัจจุบันและอดีตชาติ มีทั้งความดีและมุมมืดของชีวิตเพราะบาปกรรมในอดีต...อ่านต่อ

ผู้ฝึกตนดีแล้ว ย่อมได้ในสิ่งที่บุคคลอื่นได้โดยยาก...อ่านต่อ

การพิจารณาเห็นโลกและชีวิตไปตามความเป็นจริง เป็นสิ่งที่ทำได้ยาก เพราะมนุษย์ส่วนใหญ่ถูกกิเลสอาสวะครอบงำ...อ่านต่อ

ภัยในวัฏสงสารมีมากมายทั้งที่มองเห็นและมองไม่เห็น...อ่านต่อ

การเสพน้ำเมา เป็นที่ตั้งแห่งความประมาท...อ่านต่อ

พระรัตนตรัย เป็นที่พึ่งที่ระลึกอันสูงสุด...อ่านต่อ

ทุกยุคทุกสมัยมนุษย์ส่วนใหญ่ล้วนตกอยู่โลกธรรม ๘ ประการ...อ่านต่อ

โลกของเรานี้ได้รับการคุ้มครองด้วยธรรม จึงทำให้สังคมมนุษย์มีความสงบสุข ธรรมที่คุ้มครองโลกอยู่นี้ เรียกว่า “หิริ โอตตัปปะ” ...อ่านต่อ

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงตรัสแนะนำวิธีการที่จะบำบัดทุกข์จากทุกข์มากก็จะทุกข์น้อยจากทุกข์น้อยก็ให้พ้นทุกข์ให้หายจากโรคภัยอย่างรวดเร็ว...อ่านต่อ

คนเราเมื่อดำรงชีวิตอยู่ในโลกนี้ หากขาดปัญญาในการดำเนินชีวิตแล้ว ก็จะทำให้ดำเนินชีวิตผิดพลาด เมื่อประสบกับความทุกข์ ความไม่รู้หนทางที่จะแก้ไข ก็จะหันไปพึ่งสิ่งที่ไม่ใช่สรณะ...อ่านต่อ

บัณฑิตทั้งหลายกล่าวว่า บุญเป็นชื่อของความสุข คนที่มีความสุขก็เพราะมีบุญมาก...อ่านต่อ

ผู้ที่ฝึกตัวได้สมบูรณ์ดีแล้ว จะไม่ดูถูกดูแคลนหรือเหยียดหยามคนอื่น...อ่านต่อ

ชีวิตในปรโลกนั้นเป็นอยู่ได้ได้บุญ ถ้ามีบุญมากก็มีความสุขมาก ถ้ามีบุญน้อยความสุขก็ลดน้อยลงไปตามส่วน...อ่านต่อ

เราเกิดมาในภพชาตินี้ มีเป้าหมายอันแท้จริงก็คือ เพื่อสั่งสมบุญบารมี มุ่งไปสู่อายตนนิพพาน...อ่านต่อ

การดำรงชีวิตบนโลกมนุษย์ ไม่ได้ยืนยาวอะไรเลย เดี๋ยวก็วันเดี๋ยวก็คืน จากวัยเด็ก หนุ่มเป็นสาวแล้วก็ย่างเข้าสู่วัยชราที่นับวันถอยหลัง เดินทางสู่สัมปรายภพ...อ่านต่อ

ความไม่ประมาทเป็นยอดแห่งธรรมทั้งปวง ใครก็ตามที่ดำรงตนอยู่ด้วยความไม่ประมาท ชีวิตของผู้นั้นได้ชื่อว่าเป็นอมต ไม่มีวันตายจากความดี...อ่านต่อ

ความทุกข์ยากลำบากเป็นสิ่งที่สรรพสัตว์ทั้งหลาย ต่างก็ไม่พึงปรารถนา จะให้บังเกิดมีกับตัว...อ่านต่อ

กว่าที่ใครคนหนึ่งจะผ่านด่านแห่งอันตราย ในสังสารวัฏจนกระทั่งมาเกิดเป็นมนุษย์ ก็ต้องมีบุญบารมีมากทีเดียว...อ่านต่อ

ใจของมนุษย์ที่ฝึกดีแล้วจะทำให้เป็นบุคคลประเสริฐ ใจเป็นนายกลายเป็นบ่าว...อ่านต่อ

ตราบใดที่เรายังไปไม่ถึงนิพพาน อันเป็นเป้าหมายอันสูงสุดของชีวิต ชีวิตก็ยังไม่ปลอดภัย...อ่านต่อ

เมื่อหวนระลึกถึงอุปการะคุณของผู้มีพระคุณหรือบรรพบุรุษของเรา ก็ควรทำทักษิณทานอุทิศส่วนกุศลไปให้ท่านเหล่านั้น เพราะบุญเท่านั้นเป็นสิ่งที่หมู่ญาติผู้ล่วงลับไปแล้วปรารถนา และเป็นที่พึ่งทั้งในโลกนี้และโลกหน้า...อ่านต่อ

ชีวิตเราจะปลอดภัยในสังสารวัฏ ต้องไม่ประมาทในการสั่งสมบุญ...อ่านต่อ

การปฏิบัติธรรมเป็นสิ่งที่มีคุณค่าที่สุดในการเกิดมาเป็นมนุษย์...อ่านต่อ

ทุกชีวิตที่เกิดขึ้นมามีจุดสุดท้ายที่เหมือนกัน คือล้วนบ่ายหน้าไปสู่ความตาย...อ่านต่อ

การเกิดมาสร้างความดีเป็นทางมาแห่งสันติภาพอันไพบูลย์...อ่านต่อ

อุปสรรคและความพ่ายแพ้ ไม่เคยทำให้นักสู้ยอมแพ้ได้ เพราะนักสู้ที่แท้จริง แม้จะล้มเหลวครั้งแล้วครั้งเล่า เขายังคงสู้ต่อไป จนกว่าจะประสบชัยชนะ...อ่านต่อ

คนเราเกิดมาต้องมีเป้าหมายของชีวิต เพื่อเป็นตัวกำหนดว่า เราจะดำเนินชีวิตไปในทิศทางใด...อ่านต่อ

การสร้างสันติสุขให้เกิดขึ้นกับโลกนั้นไม่ใช่เรื่องเพ้อฝัน เพราะพระธรรมกายมีอยู่แล้วในตัวของมนุษย์ทุกๆ คน...อ่านต่อ

คนทั้งหลายในโลกนี้ ล้วนปรารถนาความบริบูรณ์...อ่านต่อ

สรรพสิ่งและสรรพสัตว์ทั้งหลาย ล้วนมีการเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา...อ่านต่อ

การเดินทางไกลไปสู่อายตนะนิพพาน ซึ่งเป็นเป้าหมายสูงสุดของสรรพสัตว์ทั้งหลาย...อ่านต่อ

ยามใดที่บุคคลทั้งหลายละเลยการฟังธรรม ยามนั้นเขาย่อมเสียโอกาส ที่จะได้สัมผัสกับอมตธรรมอันทรงคุณค่า...อ่านต่อ

บุญเป็นบ่อเกิดแห่งความสุขและความสำเร็จในชีวิต...อ่านต่อ

ชีวิตคนเรานั้นสั้นนัก เราไม่มีเวลามากพอที่จะมาเสียเวลากับเรื่องไร้สาระ...อ่านต่อ

นักสร้างบารมีต้องมีใจจรดจ่ออยู่กับการสร้างบารมี...อ่านต่อ

สิ่งมีชีวิตที่กำเนิดขึ้นมาในโลกนี้ ต่างต้องการความรักความเมตตากรุณา ไม่เบียดเบียนกันและกัน เพื่อการดำรงชีวิตร่วมกันอย่างมีความสุข...อ่านต่อ

ความทุกข์เป็นสิ่งที่มาพร้อมกับการเกิดของสรรพสัตว์ทั้งหลาย ทุกชีวิตต่างปรารถนาความสุข แสวงหาความหลุดพ้นจากทุกข์ทั้งปวง...อ่านต่อ

ความสุขหรือความทุกข์ที่ทุกคนได้รับในปัจจุบันชาติ ล้วนเป็นผลมาจากกรรมที่ได้ทำไว้ในอดีตชาติ...อ่านต่อ

การฝึกฝนใจให้หยุดนิ่ง เป็นสิ่งสำคัญสำหรับชีวิตของเราทุกคน เพราะชีวิตของผู้มีใจหยุดดีแล้ว เป็นชีวิตที่ประเสริฐ...อ่านต่อ

ความเห็นถูกจะเป็นต้นทางของความคิดถูก...อ่านต่อ

พื้นฐานชีวิตของมนุษย์ทุกคน ล้วนมีความทุกข์กันทั้งนั้น ตั้งแต่เกิดจนกระทั่งถึงบัดนี้...อ่านต่อ

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าของเรา ทรงเป็นเลิศกว่ามนุษย์และเทวดา...อ่านต่อ

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงเป็นบุคคลผู้เลิศทั้งพระปัญญาธิคุณ พระบริสุทธิคุณและพระมหากรุณาธิคุณ...อ่านต่อ

พุทธานุภาพ ธรรมานุภาพ สังฆานุภาพ เป็นอานุภาพที่ไม่มีประมาณ...อ่านต่อ

พระผู้มีพระภาคเจ้าจอมมุนี ทรงใช้ฤทธิ์ทางใจ ให้เป็นอิทธาภิสังขาร ทรงชนะองคุลิมาล...อ่านต่อ

การจะหลุดพ้นจากกิเลสอาสวะ จะต้องลงมือปฏิบัติธรรมเท่านั้น...อ่านต่อ

อายตนนิพพานเป็นธรรมที่ละเอียดลึกซึ้ง ต้องเป็นผู้ที่มีใจหยุดนิ่งอย่างสมบูรณ์แล้วเท่านั้น จึงจะเข้าใจได้แจ่มแจ้ง...อ่านต่อ

โอกาสที่หาได้ยากที่สุดในการสร้างบารมีของสรรพสัตว์ทั้งหลาย คือ โอกาสที่ได้อัตภาพเป็นมนุษย์...อ่านต่อ

การอุบัติขึ้นของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแต่ละพระองค์ เปรียบเสมือนดวงสุริยาที่ทอแสงให้ความสว่างในชีวิตแก่สรรพสัตว์ทั้งปวง...อ่านต่อ

สัตบุรุษทั้งหลายบรรเทาความทุกข์อันยากที่จะอดทนได้ด้วยความสุข...อ่านต่อ

มีหลายคนต้องการเรียนรู้เรื่องของชีวิตให้จบ แต่เขาเหล่านั้นมักจบชีวิตไปก่อน...อ่านต่อ

ผู้ประกอบด้วยความอดทน ย่อมไม่หลงทำกาละ...อ่านต่อ

เวลาเป็นสิ่งเดียวที่ทุกคนมีเสมอกัน ไม่มีใครได้เปรียบหรือเสียเปรียบ...อ่านต่อ

ขุมทรัพย์คือบุญ ไม่สาธารณะแก่ชนเหล่าอื่น โจรลักไปไม่ได้ บุญนิธิอันใดติดตนไปได้ ปราชญ์พึงทำบุญนิธิอันนั้น...อ่านต่อ

ทายกก่อนแต่จะให้ทาน เป็นผู้ดีใจ กำลังให้ทานอยู่ ย่อมยังจิตให้เลื่อมใส ครั้นให้ทานแล้วย่อมปลื้มใจ นี้เป็นยัญสมบัติิ...อ่านต่อ

บุรุษผู้เป็นบัณฑิต ไม่ควรท้อถอย ควรมุ่งหมายจนกว่าจะประสบความสำเร็จ...อ่านต่อ

บุคคลให้ทานไม่ได้ด้วยเหตุ ๒ อย่าง คือ ความตระหนี่ ๑ ความประมาท ๑ บัณฑิตผู้รู้แจ้ง เมื่อต้องการบุญพึงให้ทานแท้...อ่านต่อ

บุญเป็นเครื่องสนับสนุนในการเดินทางไกล ข้ามวัฏสงสาร ไปสู่จุดหมายปลายทาง คือ อมตมหานิพพาน...อ่านต่อ

เมื่อมีการแพ้การชนะก็มีศัตรู ความพ่ายแพ้ในการแข่งขัน ผู้พ่ายแพ้ก็ย่อมก่อเวร ต่างฝ่ายต่างก็ไม่ยอมกัน ทำให้การอยู่ร่วมกันมีปัญหาขัดแย้ง...อ่านต่อ

ความรักและปรารถนาดีต่อสรรพสัตว์ทั้งหลาย ผู้ร่วมทุกข์เกิดแก่เจ็บตายในสังสารวัฏ เป็นต้นทางแห่งความสงบสุขของโลก...อ่านต่อ

วัยของมนุษย์เป็นสัญลักษณ์ที่ให้เข้าใจถึงความไม่เที่ยงของสังขาร...อ่านต่อ

เราเกิดมาพบชาติหนึ่งควรมีเป้าหมายชีวิตให้กับตนเอง ถึงแม้จะเป็นเป้าหมายระยะสั้นหรือไม่ได้ยิ่งใหญ่เหมือนคนอื่น ก็ควรมีเอาไว้ ขอเพียงแต่ให้เป้าหมายนั้นเป็นไปเพื่อบุญกุศ เพื่อให้ได้สวรรค์และนิพพาน...อ่านต่อ

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ในขุททกนิกายธรรมบทความว่า ผู้ใดพึงกล่าวถ้อยคำอันไม่ระคายหู อันให้รู้กันได้เป็นคำจริง...อ่านต่อ

ในการดำเนินชีวิตของมนุษย์ทุกคนบนโลกใบนี้ ไม่มีใครเลยที่ไม่อยากประสบความสำเร็จในชีวิต เพราะความสำเร็จนำมาซึ่งความภาคภูมิใจ...อ่านต่อ

ความเพียรพยายามเท่านั้นจะทำให้เราเข้าถึงฝั่งแห่งใจหยุดนิ่ง แม้วันนี้จะมืดตื้อมืดมิด แต่ก็ยังสามารถเข้าถึงธรรมได้เหมือนกัน...อ่านต่อ

มนุษย์ตกเป็นบ่าวเป็นทาสของกิเลสอาสวะ คือ โลภะ โทสะ โมหะ ทำให้เกิดความทุกข์ทรมาน...อ่านต่อ

ผู้รู้ได้กล่าวไว้ว่าเราจะเห็นคุณค่าของเข็มทิศ ต่อเมื่อชีวิตของเราน่ะหลงทางในกลางป่า...อ่านต่อ

ผู้ที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นพุทธศาสนิกชนอย่างแท้จริง ต้องดำเนินตามรอยบาทพระบรมศาสดา ด้วยการละบาปอกุศลทั้งหลาย...อ่านต่อ

บางคนอาจจะมีความสุขและความพึงพอใจในวิถีชีวิตของตน แต่หลาย ๆคนยังคงสับสนกับชีวิตที่ไม่ค่อยลงตัวเท่าไรนัก...อ่านต่อ

จุดแห่งความสุขและความสำเร็จอันสูงสุดในชีวิตคืออะไร อยู่ที่ตรงไหนจะเข้าถึงได้อย่างไร เป็นสิ่งที่มนุษย์...อ่านต่อ

สมาธิเป็นสิ่งที่มีความจำเป็นสำหรับชีวิตของมนุษย์ทุก ๆคน ไม่ว่าจะเป็นนักบวชหรือฆราวาส ที่ว่ามีความจำเป็นก็เพราะ...อ่านต่อ

ชีวิตมนุษย์ต่างก็มีเรื่องราวที่ต้องทำมากมาย หลาย ๆเรื่องก็เป็นเรื่องที่สำคัญและดูเหมือนว่าชีวิตของคนเรานั้น...อ่านต่อ

ช่วงชีวิตของคนเราสั้น การยอมเสียเวลาเพื่อลงทุนทำอะไรสักอย่างจะต้องใคร่ครวญให้ดีเพื่อให้คุ้มค่ากับเวลา...อ่านต่อ

ความงามยามราตรีอยู่ที่รัศมีแห่งแสงจันทร์ ความงามของดวงตะวันอยู่ที่การทอแสงให้กับสรรพสัตว์และสรรพสิ่งทั้งหลาย...อ่านต่อ

เส้นทางในสังสารวัฏนั้นเป็นเส้นทางที่ยาวนาน เป็นความยาวนานเกินกว่าจะคาดเดาว่าจะมากน้อยแค่ไหน...อ่านต่อ

วิธีการง่ายๆในการปฏิบัติให้เข้าถึงพระรัตนตรัยนั้น เบื้องต้นต้องสมัครใจ เต็มใจ รักที่จะเข้าถึงธรรม แล้วก็ทำใจให้ใส ๆ...อ่านต่อ

การทำใจให้หยุดให้นิ่งอยู่ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ นั้น เป็นหัวใจของการเกิดมาสร้างบารมี ในแต่ละภพแต่ละชาติ...อ่านต่อ

ในเส้นทางของการสร้างบารมี นักสร้างบารมีจะต้องมีจิตประกอบไปด้วยความเมตตา และปรารถนาดี...อ่านต่อ

ในมงคลชีวิต ๓๘ ประการ มงคลข้อแรกคือการไม่คบคนพาลและมงคลข้อที่ ๒ การเลือกคบแต่บัณฑิต...อ่านต่อ

ชีวิตเราจะเจริญรุ่งเรืองได้ก็เพราะได้ต้นแบบที่ดีงาม และได้ปฏิบัติตามแบบอย่างที่ดีงามนั้น เหมือนพระอริยสาวก...อ่านต่อ

การสร้างบารมีเป็นงานที่ยิ่งใหญ่ของพวกเราทุกคนที่จะต้องทำจนกว่าจะบรรลุจุดหมายปลายทาง ในระหว่างทางอาจจะมีปัญหาและอุปสรรคต่าง ๆ...อ่านต่อ

การได้อัตภาพเป็นมนุษย์เป็นโอกาสอันประเสริฐสุดของการเกิดมาเพื่อสร้างบารมี แม้หมู่สัตว์เหล่าอื่นๆอีกเป็นอันมาก...อ่านต่อ

เมื่อกล่าวถึงภารกิจหลักของการเกิดมาเป็นมนุษย์มีอยู่เพียงอย่างเดียว คือการสร้างบารมีเพื่อมุ่งไปสู่อายตนนิพพาน...อ่านต่อ

เส้นทางในสังสารวัฏเป็นเส้นทางที่ยาวนาน ยาวนานเกินกว่าจะคาดเดา จะยาวนานแค่ไหนก็ขึ้นอยู่กับการดำเนินชีวิตในขณะทีเป็นมนุษย์...อ่านต่อ

ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ เป็นศูนย์รวมแห่งความสุขและความสำเร็จ และเป็นทางรอดทางหลุดพ้นจากภัยในวัฏสงสาร...อ่านต่อ

มนุษย์ทุกๆคนไม่ว่าจะชาติไหน ภาษาไหน หรือเผ่าพันธุ์ใดก็ตาม ไม่ว่าจะเกิดเป็นชนชั้นสูง ชั้นกลาง หรือชั้นล่า...อ่านต่อ

บุญคือความดีที่เราได้ทำ ทั้งจากการให้ทาน รักษาศีล และเจริญภาวนา บุญนี้ก็จะกลั่นกาย วาจา ใจของเราให้ใสสะอาด...อ่านต่อ

มีธรรมภาษิตที่มีอยู่ อสัมปทานชาดก ความว่า ไมตรีของผู้ใดผู้หนึ่งซึ่งเป็นคนพาลย่อมเป็นโทษ และก่อให้เกิดความแตกร้าวกันได้...อ่านต่อ

ชีวิตมนุษย์ที่เกิดมาเป็นชีวิตที่มีคุณค่ายิ่งกว่าสิ่งใดๆในโลก เพราะการเกิดมาเป็นมนุษย์นั้นยากแสนยาก...อ่านต่อ

คุณค่าของความเป็นคนไม่ได้อยู่ที่การมีทรัพย์มากหรือการมีเกียรติยศชื่อเสียงมีคนนับหน้าถือตา แต่คุณค่าของ...อ่านต่อ

ศาสตร์ทุกแขนงทุกสาขาวิชาล้วนมีสูตรเฉพาะหรือสูตรสำเร็จในการทำให้ได้ผลลัพธ์ที่รวดเร็ว แม่นยำ และถูกต้อง...อ่านต่อ

การเพียรสั่งสมบุญบารมีและหมั่นทำใจหยุดนิ่งเพื่อให้เข้าถึงพระรัตนตรัยภายใน เพื่อให้เข้าถึงแหล่งความสุขที่แท้จริง...อ่านต่อ

ในชีวิตของคนเราต่างก็ต้องการความพรั่งพร้อมบริบูรณ์ ความเต็มอิ่มของชีวิต ซึ่งผู้รู้ท่านมีความเห็นว่าความอิ่มใดๆก็ไม่เท่าความอิ่มด้วยปัญญา...อ่านต่อ

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ในโลหิจจสูตรว่า ศาสดาบางคนในโลกนี้ออกจากเรือน บวชเป็นบรรพชิต ได้บรรลุประโยชน์ของการเป็นสมณะแล้ว...อ่านต่อ

มีวาทะของโลหิจจพราหมณ์กล่าวเอาไว้ว่า สมณะหรือพราหมณ์ในโลกนี้ พึ่งบรรลุกุศลธรรม ครั้นบรรลุแล้วไม่ควรบอกผู้อื่น...อ่านต่อ

ความหิวเป็นโรคอย่างยิ่ง สังขารทั้งหลายเป็นทุกข์อย่างยิ่ง บัณฑิตทราบเนื้อความนั้นตามความจริงแล้ว...อ่านต่อ

มีวาระพระบาลีที่พระพุทธเจ้าตรัสไว้ในมหาสีหนาทสูตร ว่า ดูก่อนสารีบุตร เราตถาคตย่อมรู้ชัดซึ่งนิพพาน ทางอันยังสัตว์ให้ถึงนิพพาน...อ่านต่อ

ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ เป็นฐานแห่งความสำเร็จของชีวิตที่เราควรจะเอาใจมาหยุดนิ่งไว้ตรงนี้ให้ดี หยุดใจให้ได้ตลอดเวลา...อ่านต่อ

แสงสว่างในโลกนี้ มีทั้งที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติและเกิดขึ้นจากมนุษย์ประดิษฐ์ขึ้นมมาซึ่งมีประโยชน์แตกต่างกันไป...อ่านต่อ

ผู้ยึดเอาความจริงเป็นหลักในการดำรงชีวิต เมื่อรับคำว่าจะทำอะไรแล้วก็ทำจริง ไม่โกหกหลอกลวง...อ่านต่อ

ความเสพคุ้นหมายถึงอุปนิสัยที่เคยปฏิบัติติดต่อกันมาข้ามภพข้ามชาติจนกลายเป็นนิสัยที่ฝังแน่นอยู่ในใจ...อ่านต่อ

การพิจารณาเห็นโลกและชีวิตไปตามความเป็นจริงได้นั้น เป็นสิ่งที่ทำได้ยาก เพราะมนุษย์ส่วนใหญ่ถูกกิเลสอาสวะครอบงำ...อ่านต่อ

บุคคลใดได้สดับพระสัทธรรมของพระศาสดาในพระศาสนาของสมเด็จพระชินเจ้าทั้งปวง บุคคลนั้นย่อมไม่ไปสู่ทุคติตลอดแสนกัป...อ่านต่อ

พระนิพพานเป็นธรรมธาตุที่มีแต่ความบริสุทธิ์ล้วนๆ ผู้ที่หวังมรรคผลนิพพานเป็นแก่นสาร จะต้องมีความสัตย์จริงเหนือสิ่งอื่นใด...อ่านต่อ

การทำตนให้พ้นจากอาสวะกิเลสจนเข้าถึงอายตนนิพพาน จะต้องสั่งสมบารมีให้เต็มที่ ยิ่งถ้าเลือกเส้นทางที่สุดแห่งธรรม...อ่านต่อ

ความขยันหมั่นเพียรเป็นองค์ประกอบที่สำคัญที่จะทำให้เกิดความสำเร็จขึ้น ผู้ที่มีความเพียรหมั่นประกอบบุญกุศลอยู่เป็นนิจ...อ่านต่อ

เวลาแห่งการฟังธรรม เป็นเวลาที่มีคุณค่ายิ่งซึ่งจะช่วยยกใจของเราให้สูงขึ้นจากนิวรณ์ทั้งหลาย...อ่านต่อ

มนุษย์ในโลกนี้มีน้อยคนนักที่จะรู้ว่า วัตถุประสงค์หลักของการเกิดมาเป็นมนุษย์มันคืออะไร...อ่านต่อ

ในโลกนี้มีเพียงไม่กี่คนที่ไม่ยอมกล่าวเท็จทั้งๆที่รู้ เป็นผู้รักษาความสัตย์ยิ่งชีวิต เช่น พระอริยบุคคลและพระโพธิสัตว์ทั้งหลาย...อ่านต่อ

พุทธองค์ทรงสอนให้พวกเราเป็นผู้ไม่ประมาทในการทำความดี ด้วยกาย ด้วยวาจา และด้วยใจ และใช้เวลาที่มีอยู่ในโลกนี้ทำความดี...อ่านต่อ

คนโหดร้ายไม่มีเหตุผล ไม่มีถ้อยคำเป็นสุภาษิต ในคนโหดร้าย บุคคลพึงทำการหลบหลีกไป...อ่านต่อ

การสั่งสมบุญในพระพุทธศาสนา เป็นการพัฒนาคุณธรรมในตัวให้สูงขึ้น พระพุทธองค์ได้ทรงแยกแยะไว้ถึงสิบวิธีที่เรียกว่าบุญกิริยาวัตถุ 10 ประการ...อ่านต่อ

มีวาทะของพระเจ้าโปริสาทที่ปรากฏในมหาสุตโสมชาดกว่า ลูกชายของกุฎุมพีชื่อสุชาติ ไม่ได้กินลูกชมพู่ เขายอมตายเพราะไม่ได้กินลูกชมพู่...อ่านต่อ

การเลือกคบคนมีส่วนสำคัญอย่างยิ่งในการชี้ชะตาชีวิตว่าจะรุ่งเรืองหรือตกต่ำ จะมีความสุขหรือความทุกข์...อ่านต่อ

ผู้ใดแสวงหาความสุข เพื่อตนเบียดเบียนสัตว์ ผู้ต้องการความสุขด้วยอาชญา ผู้นั้นละโลกไปแล้ว ย่อมไม่ได้ความสุข...อ่านต่อ

พวกเราทุกคนซึ่งต่างก็มีกรรมเป็นของตนใครทำกรรมใดไว้ตนจะต้องเป็นผู้รับผลของกรรมนั้น ผู้ที่ไม่ประมาทในชีวิต...อ่านต่อ

การเวียนว่ายตายเกิดในสังสารวัฏอันยาวไกลนี้ มีความไม่แน่นอน มีความเปลี่ยนแปลงระหว่างการเกิดการตายกลับไปกลับมา...อ่านต่อ

ผู้ใดเคยประมาทในกาลก่อน แต่ในภายหลังกลับถ่ายถอนความประมาท เขายังโลกนี้ให้สว่างดุจพระจันทร์ พ้นแล้วจากก้อนเมฆฉันนั้น...อ่านต่อ

การสร้างอุปนิสัยที่ดีและขัดเกลาแก้ไขนิสัยที่ไม่ดีให้หมดไป เป็นนิสัยของบัณฑิต นักปราชญ์ วันหนึ่งคืนหนึ่งมันประเดี๋ยวเดียว...อ่านต่อ

สาเหตุหลักๆของการพูดมุสา โดยส่วนใหญ่เป็นเพราะความโลภ ความโลภเมื่อครอบงำจิตใจแล้วทำให้เกิดความลำเอียง...อ่านต่อ

ชนผู้กล่าวคำไม่จริง ย่อมเข้าถึงนรกชนใดทำบาปกรรมแล้วกล่าวว่า ไม่ได้ทำ แม้คนทั้งสองนั้นย่อมเข้าถึงนรกเหมือนกัน...อ่านต่อ

เนื่องจากผู้ดื่มน้ำเมา เมาแล้วครองสติไม่อยู่ อารมณ์แปรปรวนขาดความเป็นตัวของตัวเอง จากเดิมเป็นคนดีก็กลายเป็นคนชั่ว...อ่านต่อ

การปฏิบัติธรรมเป็นเรื่องของความสันโดษ เรียบง่าย จะปฏิบัติให้เข้าถึงพระรัตนตรัยก็ต้องทำใจให้สงบ ง่ายๆ...อ่านต่อ

ทุกชีวิตที่เกิดมาบนโลกนี้ ล้วนต้องแสวงหาความรู้ด้วยกันทั้งนั้น ความรู้ในโลกนี้มีหลายสาขาวิชา ต่างคนต่างก็แสวงหาเพื่อเพิ่มเติมทักษะความรู้...อ่านต่อ

การเจริญสมาธิภาวนา ทำใจหยุดใจนิ่ง เป็นสิ่งที่มีคุณค่าอย่างยิ่ง เพราะนั่นคือการเดินเข้าไปสู่ฝั่งแห่งพระนิพพาน...อ่านต่อ

เราเกิดกันมาชีวิตหนึ่งเพื่อสร้างบุญบารมีเท่านั้น ไม่ใช่เกิดมาเพื่อเพลิดเพลินอยู่ในโลกนี้ไปวันหนึ่งๆ เป้าหมายสูงสุดในชีวิตของเราทุกคน จะต้องบรรลุมรรคผลนิพพาน...อ่านต่อ

มีวาระพระบาลีที่ปรากฏใน มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์ ว่า"ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ผ้าที่เศร้าหมองมีมลทินจับ...อ่านต่อ

ตามธรรมดาเมื่อยังไม่รู้แจ้งเห็นแจ้งในอริยสัจ สรรพสัตว์ก็ย่อมเวียนว่ายตายเกิดในสังสารวัฏไม่รู้จบสิ้น เหมือนเมื่อยังมองไม่เห็นฝั่ง...อ่านต่อ

คนส่วนใหญ่ต่างก็มีความรักในสัตว์และสังขารเหล่านี้ เพราะความรักและยึดมั่นถือมั่นในสัตว์และสังขารเหล่านี้ จึงทำให้เกิดความหวาดระแวงว่า...อ่านต่อ

ตราบใดที่มนุษย์ยังไม่หมดกิเลส ก็ต้องเวียนเกิดเวียนตายกันเรื่อยไป ขณะที่กำลังเวียนวนอยู่ในสังสารวัฏนั้น เราสามารถกำหนด...อ่านต่อ

เรามีเวลาสร้างบารมีอยู่ในโลกนี้อย่างจำกัด จึงไม่ควรที่จะประมาทในการดำเนินชีวิต บัณฑิตทั้งหลายก็จะรีบสั่งสมบุญเพื่อ...อ่านต่อ

สภาพใจของคนทั่วไปที่ยังไม่ได้ฝึกฝน มักจะส่ายไม่หยุดนิ่ง ดิ้นรนไปมาเหมือนปลาที่ถูกยกขึ้นบนบก มีแต่ดิ้นรนเพื่อกลับไปหาแหล่งน้ำ...อ่านต่อ

ความตายติดตามตัวเรามาพร้อมๆกับการลืมตาขึ้นมาดูโลก เหมือนกับดอกเห็ดที่ผุดขึ้นมาพร้อมกับดิน...อ่านต่อ

ไม่มีวิธีการใด ที่จะสามารถขจัดความคิดเบียดเบียน ความเห็นแก่ตัว ความทะเลาะเบาะแว้ง และความเห็นผิดของมนุษยชาติให้หมดไปจากโลกนี้ได้ดีเท่ากับ...อ่านต่อ

เมื่อเราได้โอกาสเกิดมาเป็นมนุษย์แล้ว ควรสั่งสมบุญให้ทานในทุกโอกาส การจะได้สมบัติมานั้น มีทางเดียวก็คือ...อ่านต่อ

มีธรรมภาษิตที่ปรากฎในธรรมอรรถกาถา อกิตติชาดก ว่า“ธรรมดาว่าการให้ทานนี้ เป็นประเพณีของบัณฑิตทั้งหลาย...อ่านต่อ

เราเกิดมาชีวิตหนึ่งก็เพื่อสร้างบุญบารมีเท่านั้น ไม่ใช่เกิดมาเพื่อเพลิดเพลินอยู่บนโลกนี้ไปวันๆ เป้าหมายสูงสุดในชีวิตของเราทุกคน...อ่านต่อ

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ในสุวีรสูตรว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย พวกเธอบวชในพระธรรมวินัยที่เรากล่าวชอบแล้ว พึงหมั่นเพียรพยายามเพื่อให้ได้มรรคผลที่ยังไม่ได้...อ่านต่อ

เราทุกคนล้วนมีโอกาสในการที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเอง หากเราเริ่มสร้างโอกาสในการเรียนรู้เพื่อพัฒนาตัวเองในวันนี้ด้วยการละชั่ว ทำดี แล้วทำใจให้ผ่องใสอยู่เสมอ...อ่านต่อ

การดำเนินชีวิต ในสังสารวัฏให้รอดและปลอดภัยได้นั้น เราจะต้องดำเนินชีวิตด้วยความไม่ประมาท เพราะชีวิตในสังสารวัฏนั้นเต็มไปด้วยทุกข์ภัยต่างๆมากมาย...อ่านต่อ

สรรพสัตว์ทั้งหลายล้วนเป็นไปตามอำนาจแห่งบุญและบาป ที่ได้กระทำเอาไว้ในภพชาตินั้นๆ รวมไปถึงภพชาติในอดีต ถ้าทำบุญไว้มาก ก็จะได้รับผลที่ดี...อ่านต่อ

ชีวิตของคนเราล้วนปรารถนาความสุขและความสำเร็จ ซึ่งสิ่งเหล่านี้จะเกิดขึ้นได้ต้องเริ่มจากความคิดดีๆ เมื่อความคิดดีจิตใจก็แจ่มใส มีอารมณ์ดี อารมณ์เบิกบาน...อ่านต่อ

ในสังสารวัฏที่แวดล้อมด้วยภัยนานัปการ มีภัยที่น่าหวาดกลัวที่สุด ก็คือภัยในอบายภูมิ เพราะภพของอบายนั้น เป็นภพที่เสวยวิบากมีความทุกข์ทรมานแสนสาหัส เมื่อพลัดตกไปในอบายแล้ว...อ่านต่อ

ดูก่อนท่านผู้เห็นภัยในวัฏสงสาร ท่านทั้งหลายอย่ากลัวต่อบุญเลย เพราะคำว่าบุญนี้เป็นชื่อของความสุข ดูก่อนท่านผู้เห็นภัยในวัฏสงสาร เราย่อมรู้ชัดผลแห่งบุญอันน่าปรารถนา น่าใคร่ น่าพอใจ ที่เราเสวยแล้วตลอดกาลนาน...อ่านต่อ

ธรรมะเพื่อประชาชน

สรรพสัตว์ทั้งหลายที่เกิดมาแล้ว ล้วนผจญกับความทุกข์ทั้งนั้น เราทุกคนควรพิจารณาให้เห็นว่า เรากำลังเผชิญกับความทุกข์ในหลายรูปแบบ เพื่อจะได้เกิดแรงบันดาลใจ อยากจะหลุดพ้นจากทุกข์ อันที่จริงแล้ว เหตุแห่งความทุกข์ทั้งมวลมาจากความทะยานอยาก ตั้งแต่อยากในกาม อยากในภพ ในอรูปภพ ความอยากที่ระคนไปด้วยความเพลินอยู่ในโลก เป็นความอยากที่ไม่มีที่สิ้นสุด ความอยากเหล่านี้มีปัญหาอยู่ในตัว เมื่อได้มาแล้วต้องตามแก้ปัญหา เพราะฉะนั้น วิธีที่จะดับทุกข์ได้จะต้องหยุด คือ ทำใจให้หยุดอยู่ภายใน ใจหยุดสนิทอยู่ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ กระทั่งเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับพระธรรมกาย ถ้าหยุดได้อย่างนี้ บาปอกุศลทั้งหลายจะเข้าแทรกไม่ได้ จะมีแต่กุศลธรรมล้วนๆ มีความสุขล้วนๆ ใจหยุดอย่างนี้ คือ เป้าหมายของมวลมนุษยชาติทั้งหลาย ที่จะดำเนินไปในหนทางของพระอริยเจ้า ซึ่งจุดเริ่มต้นบังเกิดขึ้นที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ เป็นดวงใสสว่าง เรียกว่า ดวงปฐมมรรค ต้นทางที่จะนำไปสู่อายตนนิพพาน ดังนั้น วันเวลาที่ผ่านไปควรให้ความสำคัญกับการฝึกทำใจหยุดใจนิ่ง