นิทานชาดกทั้งหมด นิทานพร้อมภาพสวยๆ นิทานชาดกและคติสอนใจ อ่านนิทานชาดกพร้อมรูปภาพประกอบ นิทานชาดกที่คัดแต่เรื่องดีๆ
อ่านแล้วสนุกและให้สาระคติสอนใจได้เป็นอย่างดี รวบรวมไว้ที่นี่ให้คุณได้อ่านกันแบบ

คืนนั้น อนาถบิณฑิกเศรษฐีกำลังเดินทางกลับเมืองสาวัตถีแต่ระหว่างทาง เขากลับพบสิ่งที่ไม่มีนักเดินทางคนไหนอยากเจอกลุ่มโจรกำลังดักอยู่บนเส้นทางข้างหน้าเขารู้ทันทีว่า หากหยุดพักค้างคืนแถวนี้ แม้เพียงคืนเดียว ...อ่านต่อ
เมื่อหนทางสู่บัลลังก์ ต้องแลกด้วยการควบคุมหัวใจตัวเองลองนึกภาพว่า...มีใครคนหนึ่งยื่นถ้วยที่เต็มไปด้วยน้ำมันให้คุณถือน้ำมันเต็มจนเกือบล้นขอบจากนั้น ชายถือดาบเดินเข้ามายืนข้างหลัง และพูดเพียงว่า“เดินไปให้ถึงปลายทาง ถ้าน้ำมันหกแม้แต่หยดเดียว เจ้าตาย” ...อ่านต่อ
เมื่อพระพุทธเจ้าประทับอยู่ ณ พระเชตวัน มีภิกษุชาวเมืองโกสัมพีกลุ่มหนึ่งเกิดทะเลาะและโต้เถียงกันอย่างรุนแรงภายหลัง ภิกษุเหล่านั้นเดินทางมายังพระเชตวันเพื่อขอให้พระพุทธเจ้าทรงให้อภัยพระองค์จึงตรัสเตือนพวกเขาว่า“พวกเธอเปรียบเหมือนบุตรของเรา เมื่อได้รับคำสอนแล้ว ก็ควรนำไปปฏิบัติ”จากนั้นพระองค์ทรงยกเรื่องหนึ่งในอดีตขึ้นมาเล่าเป็นเรื่องของชายที่มีเหตุผลมากพอที่จะเกลียดใครสักคนไปตลอดชีวิต ...อ่านต่อ
สงครามครั้งหนึ่ง...เกือบเกิดขึ้นเพราะ น้ำเพียงสายเดียวระหว่างเมืองกบิลพัสดุ์กับเมืองโกลิยะ มีแม่น้ำสายหนึ่งไหลผ่าน ชาวเมืองทั้งสองฝั่งต้องพึ่งน้ำจากแม่น้ำสายนี้เพื่อหล่อเลี้ยงไร่นาปีหนึ่ง น้ำกลับมีไม่มากพอสำหรับทั้งสองเมืองคนงานฝั่งโกลิยะบอกว่า ...อ่านต่อ
ครั้งหนึ่ง ณ เมืองสาวัตถี มีพราหมณ์คนหนึ่งเชี่ยวชาญเรื่องการดูลักษณะของสิริและโชคลาภวันหนึ่ง เขาได้ยินข่าวว่า อนาถบิณฑิกเศรษฐี ซึ่งครั้งหนึ่งเคยประสบปัญหาทรัพย์สิน กลับมาร่ำรวยและมีฐานะยิ่งใหญ่อีกครั้ง ...อ่านต่อ
ณ พระเชตวันมหาวิหาร วันหนึ่ง เหล่าภิกษุกำลังพูดถึงเรื่องของภิกษุสองรูปเรื่องเริ่มจากภิกษุรูปหนึ่ง ซึ่งอาศัยอยู่ในวัดเล็ก ๆ แห่งหนึ่งบริเวณชายแดนวัดแห่งนั้นน่าอยู่มากสร้างอยู่บนลานหินกว้างสะอาด ...อ่านต่อ
ณ พระเชตวันมหาวิหาร วันหนึ่ง เหล่าภิกษุกำลังสนทนากันถึงพระธนุคคหติสสเถระ ผู้มีความสามารถในการวางแผนและจัดกระบวนรบเมื่อพระพุทธเจ้าเสด็จมาและทรงทราบเรื่อง พระองค์จึงตรัสว่า"ภิกษุทั้งหลาย พระธนุคคหติสสะไม่ได้เชี่ยวชาญเรื่องการวางแผนเพียงชาตินี้เท่านั้น ...อ่านต่อ
ณ พระเชตวันมหาวิหาร วันหนึ่ง พระพุทธเจ้าทรงตรัสเล่าเรื่องนี้ เพื่อสอนเรื่อง ความอดทนและความเพียรทางใจพระองค์ตรัสว่า"บางครั้ง สิ่งที่ดูเหมือนความเสียหาย อาจกลายเป็นประโยชน์แก่ผู้มีปัญญาได้" ...อ่านต่อ
ณ พระเวฬุวันมหาวิหาร วันหนึ่งเหล่าภิกษุกำลังนั่งสนทนากันถึงเรื่องของพระเทวทัต"พระเทวทัตช่างโหดร้ายเหลือเกิน" ภิกษุรูปหนึ่งกล่าว" ทั้งกลิ้งหินหวังปลงพระชนม์พระพุทธองค์ ทั้งปล่อยช้างนาฬาคิรี ไม่มีแม้แต่ความเมตตาหรือความเห็นอกเห็นใจเลย" ...อ่านต่อ
ณ พระเชตวันมหาวิหาร วันหนึ่ง เหล่าภิกษุกำลังสนทนากันถึงพระปรีชาสามารถของพระพุทธเจ้า"น่าอัศจรรย์จริง ๆ" ภิกษุรูปหนึ่งกล่าว"พระองค์ทรงรู้วิธีสอนคนแต่ละคนไม่เหมือนกัน""บางคนหลงในความงาม พระองค์ก็ใช้อุบายเรื่องความงาม""บางคนจิตฟุ้งซ่าน พระองค์ก็หาวิธีที่เหมาะกับเขา""สุดท้ายหลายคนก็บรรลุพระอรหันต์ เพราะพระปัญญาอันลึกซึ้งของพระองค์" ...อ่านต่อ
ณ พระวิหารเชตวัน พระพุทธเจ้าทรงตรัสเล่าเรื่องหนึ่งแก่เหล่าอุบาสกผู้รักษาอุโบสถพระองค์ตรัสว่า...“ผู้ใดรักษาศีล ให้ทาน ไม่โกรธ และเจริญเมตตา แม้เพียงช่วงเวลาสั้น ๆ ก็ย่อมได้รับผลแห่งบุญนั้น”  ...อ่านต่อ
ในเมืองสาวัตถี มีหญิงสาวคนหนึ่งชื่อว่า “มัลลิกา”เธอเป็นลูกสาวของคนจัดดอกไม้ธรรมดา ๆ ฐานะไม่ได้ร่ำรวย แต่เป็นคนหน้าตางดงามและจิตใจดีวันหนึ่ง ตอนอายุประมาณสิบหกปี มัลลิกากำลังเดินไปสวนดอกไม้กับเพื่อนๆในตะกร้าของเธอมีขนมกุมมาสอยู่สามก้อน เป็นอาหารง่าย ๆ ที่ตั้งใจจะเอาไว้กินระหว่างวัน ...อ่านต่อ
นานมาแล้ว ในเมืองราชคฤห์ มีครอบครัวเศรษฐีตระกูลใหญ่ตระกูลหนึ่งลูกชายของบ้านได้แต่งงานกับหญิงสาวจากต่างเมือง แต่หลังแต่งงานผ่านไปนาน นางก็ยังไม่มีลูกคนในบ้านเริ่มซุบซิบกันลับหลัง“ตั้งแต่นางเข้ามา บ้านเราก็ไม่เจริญเหมือนเดิม” ...อ่านต่อ
นานมาแล้ว ในเมืองพาราณสี มีม้าศึกตัวหนึ่งชื่อว่า“โภชาชานียะ”มันไม่ใช่ม้าธรรมดาขนเป็นเงางาม แข็งแรง สง่างาม และฉลาดเหนือม้าทั้งปวงพระราชาทรงรักมันมาก ดูแลอย่างดีที่สุดราวกับอัญมณีล้ำค่ามันกินอาหารชั้นเลิศจากถาดทองอยู่ในคอกที่หอมอบอวลด้วย ...อ่านต่อ
ครั้งหนึ่ง ในกรุงสาวัตถี มีพราหมณ์คนหนึ่งเป็นปุโรหิตประจำราชสำนักของพระเจ้าโกศลเขาเป็นคนมีตำแหน่งสูงแต่ก็เป็นคนใจร้อนและถือตัวมากวันหนึ่ง ปุโรหิตขับรถม้าเดินทางไปยังหมู่บ้านที่อยู่ในความดูแลของตนระหว่างทาง ...อ่านต่อ
ณ  เมืองโกสัมพี…ในวันหนึ่ง พระพุทธเจ้าประทับอยู่ท่ามกลางสงฆ์พระองค์ทรงปรารภถึง พระราหุลเถระ ผู้เป็นพระโอรสของพระองค์เองพระราหุลเป็นพระหนุ่มที่มีนิสัยน่าประหลาด…คือ “ไม่ใช่แค่เชื่อฟัง” แต่เชื่อฟังแบบสุดหัวใจใครสอนอะไร ท่านทำจริง ไม่เถียง ไม่อ้าง ไม่แก้ตัวเรียกได้ว่า “ใคร่ต่อการศึกษา” อย่างแท้จริง ...อ่านต่อ
ณ พระเชตวันมหาวิหาร…วันหนึ่งในวัดเงียบสงบ แต่บรรยากาศในหมู่สงฆ์กลับตึงเครียดเพราะมีข่าวว่ามหาอำมาตย์สองคนของเมือง…ทะเลาะกันหนักมากต่างฝ่ายต่างไม่ยอมกันพูดแรง ใส่อารมณ์ จนเรื่องลามใหญ่เหมือนคนที่เคยเป็นมิตรแท้ กลับกลายเป็นศัตรูในพริบตา ...อ่านต่อ
ณ พระเชตวันมหาวิหาร…วันหนึ่ง พระพุทธเจ้าประทับอยู่ท่ามกลางความสงบของวัดแต่ในเมืองสาวัตถี กลับมีเรื่องวุ่นวายเกิดขึ้นจาก “คำพูดคนคนเดียว” ...อ่านต่อ
ณ พระเชตวันมหาวิหาร…วันหนึ่ง พระพุทธเจ้าประทับอยู่ท่ามกลางหมู่สงฆ์และในเวลานั้น พระเจ้าโกศลได้ถวายทานใหญ่แก่พระสงฆ์ครบทุกอย่างเป็นเวลา 7 วันเต็ม ...อ่านต่อ
ณ พระวิหารเชตวัน ในยามเช้าที่สงบพระพุทธองค์ทรงนั่งท่ามกลางหมู่ภิกษุวันนั้น ภิกษุหลายรูปมีเรื่องสงสัย…“ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ” พวกท่านกราบทูล “มนุษย์เขาฆ่าสัตว์บูชาเทวดา แล้วขอพร แบบนี้…มันได้ผลจริงหรือไม่?”  ...อ่านต่อ
ณ ป่าใหญ่ในแคว้นโกศลใกล้หมู่บ้านชื่อ “นฬกปานะ” มีสระน้ำแห่งหนึ่งน้ำใส…ดูสะอาด…น่าดื่มแต่ใครจะรู้ว่า…มัน “อันตราย” ฝูงวานรกับหัวหน้าผู้ฉลาดในป่า ...อ่านต่อ
ในสมัยหนึ่ง ณ พระเชตวันวิหารพระพุทธเจ้าทรงเล่าเรื่องนี้ขึ้น เพราะมีภิกษุรูปหนึ่งกำลังลำบากใจ...บรรณศาลาที่ไหม้… กับบทเรียนราคาแพง ...อ่านต่อ
เช้าวันหนึ่ง ฤาษีเดินออกมาจากอาศรมหลังเล็ก เงยหน้ารับลมเย็นจากสระน้ำ กลิ่นดอกบัวหอมละมุนโชยเข้าจมูก ท่านหลับตา สูดลมหายใจเบา ๆ พลางคิดในใจว่า “ธรรมชาตินี้ช่างบริสุทธิ์เสียจริง” แต่ทันใดนั้น เสียงหญิงสาวดังขึ้นจากกิ่งไม้เหนือศีรษะ“ดูก่อนท่านผู้เจริญ...ท่านมิใช่กำลังลักกลิ่นอยู่หรือ?”  ...อ่านต่อ
นางภรรยาเก่ารู้ดีว่าหัวใจของเขายังไม่ตัดขาด จึงลอง “ทดสอบใจ” วันหนึ่ง นางแสร้งทำทีสนุกสนานกับชายหนุ่มรูปงามต่อหน้าบ้านหัวเราะหยอกล้อราวหญิงสาววัยแรกรักภิกษุผู้ผ่านมาเห็นเข้า ใจสั่นสะเทือนดุจใบไม้ต้องพายุความหึง ความเจ็บ และความอยากกลับมาครอบงำเขายืนนิ่ง น้ำตาไหลเงียบๆ แล้วเอ่ยเบาๆ ว่า “เราจะ... สึก” ...อ่านต่อ
“ผู้มีปัญญาแท้ ย่อมไม่ออกปากขอส่วนผู้มีใจละเอียด ย่อมรู้ได้เองว่าควรถวายสิ่งใดพระอริยเจ้าทั้งหลาย เมื่อปรารถนาจะภิกขาก็เพียงยืนอยู่เงียบ ๆ ไม่ต้องเปล่งวาจาใด ๆนั่นแหละคือ ‘การขอ’ ของพระอริยเจ้า”ทานแห่งไมตรีพระราชาฟังจบ ก็ยิ่งเลื่อมใสยิ่งนักจึงตรัสด้วยความปิติว่า“ท่านผู้มีศีลอันงดงาม โยมขอถวายโคนมสีแดงพันตัว พร้อมโคผู้หนึ่งแก่ท่านผู้ใดมีธรรมอันประเสริฐเช่นท่าน ...อ่านต่อ
ว่าด้วย ผู้มีปัญญาทรามทำให้เสียประโยชน์ พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ ณ พระเชตวันมหาวิหาร ทรงปรารภชายผู้ทำเหล้าเสีย ตรัสพระธรรมเทศนานี้ มีคำเริ่มต้นว่า “น เว อนตฺถกุสเลน” ดังนี้ ได้ยินมาว่า มีพ่อค้าเหล้าคนหนึ่ง เป็นเพื่อนของท่านอนาถบิณฑิกะเศรษฐี เขาทำเหล้ารสเข้มข้นขายได้เงินทองมากมาย วันหนึ่งเมื่อมีผู้คนมาซื้อเหล้ามาก เขาจึงกำชับลูกจ้างว่าให้ขายเหล้าตามราคาปกติ แล้วตนเองก็ออกไปอาบน้ำ ...อ่านต่อ
  ครั้งหนึ่ง พระพุทธเจ้าประทับอยู่ที่ ปาฏิการาม เมืองเวสาลี ทรงยกเรื่องของ พระสุนักขัตตะ มาเป็นเหตุให้ตรัสธรรมะเรื่องนี้ขึ้น ...อ่านต่อ
    ครั้งหนึ่ง พระพุทธเจ้าประทับอยู่ที่ พระเชตวันมหาวิหาร เมืองสาวัตถี ทรงปรารภเรื่องของ “คนกินเดน 500 คน” แล้วตรัสพระธรรมเทศนานี้ขึ้น โดยเริ่มต้นด้วยคำว่า ...อ่านต่อ
ในหมู่บ้านนั้นมีพรานนกผู้หนึ่ง เขาจับ นกกระทา มาเลี้ยงเป็น “นกต่อ” ฝึกจนเชื่องแล้วขังไว้ในกรง ทุกวันพรานจะพามันไปป่า ปล่อยให้ส่งเสียงร้องล่อ พวกนกกระทาตัวอื่น ๆ ให้บินเข้ามาใกล้ แล้วพรานก็ใช้ตาข่ายจับนกที่หลงมา แต่ไม่นาน นกต่อตัวนั้นก็เริ่มสะท้อนใจ ...อ่านต่อ
 ค่ำคืนแห่งเสียงประหลาดพระเจ้าโกศลประทับอยู่ในวังสาวัตถี คืนนั้นเงียบสงัดจนได้ยินเพียงเสียงลมพัดต้นไม้ไหว แต่แล้วกลับปรากฏเสียงโหยหวนดังขึ้นจากทิศเหนือ เสียงที่มิใช่มนุษย์ หากเป็นเสียงของสิ่งมีชีวิตที่กำลังทนทุกข์แสนสาหัส ...อ่านต่อ

ความหมายของชาดก

ในความหมาย คือเล่าถึงการที่พระโพธิสัตว์เวียนว่ายตายเกิด ถือเอากำเนิดในชาติต่าง ๆ ได้พบปะผจญกับเหตุการณ์ดีบ้างชั่วบ้าง แต่ก็ได้พยายามทำความดีติดต่อกันมากบ้างน้อยบ้างตลอดมา จนเป็นพระพุทธเจ้าในชาติสุดท้าย กล่าวอีกอย่างหนึ่ง จะถือว่า เรื่องชาดก เป็นวิวัฒนาการแห่งการบำเพ็ญคุณงามความดีของพระโพธิสัตว์อยู่ก็ได้ ในอรรถกถาแสดงด้วยว่า ผู้นั้นผู้นี้กลับชาติมาเกิดเป็นใครในสมัยพระพุทธเจ้า แต่ในบาลีพระไตรปิฎกกล่าวถึงเพียงบางเรื่อง เพราะฉะนั้น สาระสำคัญจึงอยู่ที่คุณงามความดีและอยู่ที่คติธรรมในนิทานนั้น ๆ

 ยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคล