วันเพ็ญ ๑๕ ค่ำ เดือน ๖ นับเป็นวันสำคัญที่มหาบุรุษ เจ้าชายสิทธัตถะ บำเพ็ญเพียรทางจิต ณ ควงไม้ศรีมหาโพธิ์ จนกระทั่งตรัสรู้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ด้วยการดำเนินจิตตามทางสายกลางหรือมัชฌิมาปฏิปทา แต่ทว่าทางสายกลาง ที่พระพุทธองค์ทรงปฏิบัตินั้น

ช่วงเวลานับจากนี้ของหมู่คณะยังต้องมีภารกิจสำคัญอย่างต่อเนื่องในการชักชวนกุลบุตรหรือชายแมน ๆ ให้เข้ามาบวชศึกษาธรรมะของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าในโครงการต่าง ๆ รวมทั้งชักชวนเยาวชนมาบวชเณรให้ครบล้านรูปตามโครงการที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อวางไว้ ทั้งนี้ เพื่อฟื้นฟูพระพุทธศาสนาให้เจริญรุ่งเรือง และขจัดปัดเป่าความรุ่มร้อนทุกข์ลำเค็ญแก่ผู้คน บนโลกใบนี้

เมื่อต้องภัยได้ทุกข์อะไร จรดอยู่ดวงบุญนั้น ให้ดวงบุญนั้นช่วย อย่าไปนึกถึงสิ่งอื่นนะ นึกถึงบุญกุศลที่ตนกระทำนั่นแหละ เป็นที่พึ่งของตัวจริง ช่วยตัวได้จริง ๆ

ลูกเป็นชาวจังหวัดตราด มีอาชีพค้าขาย ลูกมีโอกาสเข้าวัดมาสร้างบารมีจากการ ทำหน้าที่ของพระอาจารย์ท่านหนึ่ง

ยุคนี้กรรมติดจรวด มีโอกาสที่เราจะพลาดไปทำกรรมได้โดยง่ายเพราะความคะนอง ความขาดสติ ยิ่งเทคโนโลยีการสื่อสารเร็วเท่าไรก็ตาม เรายิ่งต้องมีสติในการเสพสื่อและการร่วมแสดงความคิดเห็นให้มากไปตามส่วน ไม่อย่างนั้น เราจะถูกคนพาลชักจูงไปสร้างกรรมหนักโดยไม่รู้ตัว ขอเตือนแบบแรง ๆ ไว้เลยว่า ตั้งสติให้ดี อย่าไปด่าว่าบริภาษพระเด็ดขาด มันเสี่ยงเกินไป เรารู้จักท่านดีพอแล้วหรือ ไม่คุ้มเลย อย่าเสียเวลาไป

ในช่วงเดือนเมษายนเป็นช่วงที่จัดให้มีโครงการบรรพชาและอุปสมบทหมู่สามเณรภาคฤดูร้อน และอีกหลายโครงการที่ตามวัดต่าง ๆ ได้จัดให้มีขึ้น เพื่อรับเยาวชนเข้ามาบวชศึกษาธรรมะ ทำให้ชาวพุทธได้มีโอกาสพบเห็นสมณะมากขึ้น ทั่วทั้งแผ่นดิน การได้พบเห็นสมณะผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบนั้นถือเป็นมงคลของชีวิต เพราะสมณะเป็นผู้มีความสงบกาย วาจา ใจ มีความสง่างามอยู่ในตัว มีความเชื่อมั่นในคุณธรรมที่ตนเองปฏิบัติอยู่ มีความอิ่มเอิบอยู่ในธรรม สมณะจึงเป็นตัวอย่างให้เห็นถึงอานิสงส์ของการประพฤติดีปฏิบัติชอบ และเป็นมาตรฐานความประพฤติของชาวโลกทั้งหลาย

“ตำรับยอดเลขา” นำมาจากหนังสือ “จรรยาบ่าว” ซึ่งตีพิมพ์เมื่อ ๗๕ ปีที่แล้ว โดยไม่ได้ระบุชื่อ ผู้เขียน เมื่อหลวงพ่อทัตตชีโวอ่านหนังสือเล่มนี้แล้ว ท่านอยากให้ญาติโยมรู้เรื่องราวดี ๆ จึงเมตตานำมาเทศน์ให้ฟังเมื่อปี พ.ศ. ๒๕๓๑ ต่อมาพิมพ์รวมเล่มและตั้งชื่อใหม่ว่า “ตำรับยอดเลขา” โดยลำดับเนื้อความตามต้นฉบับเดิม และคัดลอกของเก่าไว้ให้ดูด้วย เพื่อรักษาศัพท์บางคำไว้ และเพื่อเป็นเกียรติแก่ผู้เขียน

ร่างกายของเรานี้ประกอบด้วยธาตุสี่ที่ไม่บริสุทธิ์จึงเสื่อมสลายตลอดเวลา ทำให้ต้องหา ธาตุสี่จากภายนอกมาเติมเข้าไปอยู่เรื่อย ๆ ไม่มีสิ้นสุด ดังที่เราต้องประกอบกรรมต่าง ๆ เพื่อการเติมธาตุสี่ แต่กายนั้นก็ทำกรรมตามที่ใจของเราเป็นตัวสั่งการ ส่วนของใจทำหน้าที่รู้และคิด ส่วนของกายพูดและทำ

พร้อม ๆ กับความมุ่งมั่นในการดูแลสุขภาพ ของนักสร้างบารมีตลอดไป