วัตถุประสงค์หลักก็คือ เพื่อให้ผู้บวชได้ศึกษาธรรมะสมกับเป็นชาวพุทธจริง ๆ และเป็นการฟื้นธรรมเนียมไทยแต่โบราณที่ชายไทยเกิดมาชาติหนึ่งต้องบวช การบวชเป็นตัวรักษาศีลธรรม ในสังคมไทย แต่หลัง ๆ มาธรรมเนียมนี้เริ่มจางลง อาจเป็นเพราะคนมีงานยุ่งขึ้นและภารกิจมากขึ้น สมัยก่อนทำไร่ไถนาอยู่ในชุมชนเล็ก ๆ อย่างไรก็ต้องบวช ถ้าไม่บวชสังคมไม่ยอมรับ ช่วงบวช คนอื่นก็รับช่วงงานแทน ถือว่าเป็นงานในครอบครัว ช่วยกันได้ แต่ปัจจุบันไปทำงานตามบริษัท ห้างร้านต่าง ๆ

“ความถูกต้อง” ที่คุณยึดเป็นหลักในการทำงานของคุณนั้น มาจากคำว่า “สัจจะ” ซึ่งแปลว่า ความซื่อตรง ซื่อสัตย์ นั่นก็หมายความว่า ต้องทำแต่สิ่งที่ถูกต้อง

“ตำรับยอดเลขา” นำมาจากหนังสือ “จรรยาบ่าว” ซึ่งตีพิมพ์เมื่อ ๗๕ ปีที่แล้ว โดยไม่ได้ระบุชื่อ ผู้เขียน เมื่อหลวงพ่อทัตตชีโวอ่านหนังสือเล่มนี้แล้ว ท่านอยากให้ญาติโยมรู้เรื่องราวดี ๆ จึงเมตตานำมาเทศน์ให้ฟังเมื่อปี พ.ศ. ๒๕๓๑ ต่อมาพิมพ์รวมเล่มและตั้งชื่อใหม่ว่า “ตำรับยอดเลขา” โดยลำดับเนื้อความตามต้นฉบับเดิม และคัดลอกของเก่าไว้ให้ดูด้วย เพื่อรักษาศัพท์บางคำไว้ และเพื่อเป็นเกียรติแก่ผู้เขียน

ความประมาทเป็นมหันตภัยร้าย ที่มักเริ่มต้นจากสิ่งเล็กน้อยที่คนเรามักมองข้าม อย่าคิดว่าเล็กน้อย อย่าคิดว่าไม่เป็นไร รูรั่วเล็ก ๆ เชื้อไฟเพียงนิด ยาพิษเพียงหน่อย คร่าชีวิตคนมานับไม่ถ้วน

“รุ่นทนทายาท” ปีพุทธศักราช ๒๕๑๕

“กระทำซึ่งพระพุทธศาสนาให้เหมือน สระโบกขรณี มีดอกปทุมชาติเกิดคอยกันเป็น ชั้น ๆ ชั้นที่มีดอกอันบานแก่ แลชั้นมีดอกอันแก่พึงจะบาน พึงจะแย้มกลีบแลเกสร ที่มีดอกอ่อนพึงจะผุด พระพุทธศาสนาถ้ารุ่งเรืองไปด้วย พระภิกษุสามเณรที่รู้พระไตรปิฎกเป็นชั้น ๆ ดังนี้แล้ว อันว่ากลีบสุคันธรส คือ คุณธรรม ก็จะฟุ้งขจรตลบไปในที่ทวนลม แลตามลม”

“ถ้ามนุษย์หนาไปด้วยราคะ โลกจะฉิบหายด้วยน้ำ ถ้ามนุษย์หนาไปด้วยโทสะ โลกจะฉิบหายด้วยไฟ ถ้ามนุษย์หนาไปด้วยโมหะ โลกจะฉิบหายด้วยลม”

การจะเข้าถึงพระธรรมกายได้ต้อง “หยุด” อย่างเดียว การฝึกให้หยุดใช้หลัก คือ ต้องสบาย ฝึกใจให้สบาย ๆ ให้บริสุทธิ์ ผ่องใส ถ้าใจทิ้งทุกสิ่ง ก็จะหยุดนิ่งอยู่ตรงกลาง กลับเข้าสู่ที่ตั้งดั้งเดิมของใจ คือ ฐานที่ ๗ ถ้าเมื่อไรนำใจเข้าสู่ที่ตั้งดั้งเดิมได้ จะเข้าถึงพระธรรมกาย

“การบังเกิดขึ้นของดวงอาทิตย์ย่อมขจัดความมืดมิดให้หมดสิ้นไปได้ฉันใด การบังเกิดของเอกบุรุษ คือ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าย่อมยังประโยชน์ให้เกิดขึ้นแก่มวลมนุษยชาติ ในอันที่จะขจัดมลทิน คือ ความมืดบอดในใจ ให้หมดสิ้นไปได้ฉันนั้น เพราะความรู้อันบริสุทธิ์ที่เกิดจากการประพฤติธรรมตามคำสั่งสอนของพระองค์จะนำพาให้มวลมนุษย์มีดวงปัญญาบริสุทธิ์ ดำเนินชีวิตไม่ผิดพลาด และอยู่รอดปลอดภัยอย่างผู้มีชัยชนะในวัฏสงสาร”