วันอาสาฬหบูชาเป็นวันสำคัญทางพระพุทธศาสนา เนื่องจากเหตุการณ์สำคัญที่เกิดขึ้นเมื่อ ๔๕ ปี ก่อนพุทธศักราช ในวันขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๘ คือ วันเพ็ญ เดือนอาสาฬหะ ณ ป่าอิสิปตนมฤคทายวัน เมืองพาราณสี อันเป็นวันที่พระพุทธเจ้า ทรงแสดงปฐมเทศนา คือ ธัมมจักกัปปวัตนสูตร แก่ปัญจวัคคีย์

ที่มาของโครงการบวชแสนรูปเกิดจากพระเทพญาณมหามุนี (หลวงพ่อธัมมชโย) เจ้าอาวาสวัดพระธรรมกาย ที่ทราบข่าวว่า ปัจจุบันนี้พระบวชเข้าพรรษาลดลงมาก พระอารามหลวงขนาดใหญ่ในกรุงเทพฯ บางวัดมีพระบวช ๑ รูป บางวัดไม่มีเลย ขณะที่เมื่อ ๑๐ กว่าปีที่แล้ว บางวัดพระบวช เต็มเลย ใครจะไปบวชต้องรีบไปจองแต่เนิ่น ๆ แต่ตอนนี้กุฏิว่างเป็นแถว พระเดชพระคุณหลวงพ่อท่านรำพึงว่า “นี่เป็นสัญญาณอันตรายแล้ว” เพราะว่าพระที่อยู่รักษาพระพุทธศาสนาในปัจจุบัน

ทำไมบางคนเข้าวัดปฏิบัติธรรม สวดมนต์ นั่งสมาธิไม่เคยขาด แต่ยังไม่เข้าถึงพระธรรมกาย บางคนกว่าจะชวนเข้าวัดได้ก็แสนยาก แต่พอมา นั่งสมาธิกลับเข้าถึงพระธรรมกายได้ง่าย ๆ

“ตำรับยอดเลขา” นำมาจากหนังสือ “จรรยาบ่าว” ซึ่งตีพิมพ์เมื่อ ๗๕ ปีที่แล้ว โดยไม่ได้ระบุชื่อ ผู้เขียน เมื่อหลวงพ่อทัตตชีโวอ่านหนังสือเล่มนี้แล้ว ท่านอยากให้ญาติโยมรู้เรื่องราวดี ๆ จึงเมตตานำมาเทศน์ให้ฟังเมื่อปี พ.ศ. ๒๕๓๑ ต่อมาพิมพ์รวมเล่มและตั้งชื่อใหม่ว่า “ตำรับยอดเลขา” โดยลำดับเนื้อความตามต้นฉบับเดิม และคัดลอกของเก่าไว้ให้ดูด้วย เพื่อรักษาศัพท์บางคำไว้ และเพื่อเป็นเกียรติแก่ผู้เขียน

ทุกฺเข สุขานิ วินฺทติ คนมีปัญญา เมื่อถึงคราวตกทุกข์ ก็ยังหาสุขได้

หากย้อนเวลาได้ เราคงอยากเทคอนกรีต สร้างอุโบสถวัดพระธรรมกาย ด้วยมือของตนเอง เสียดายที่โอกาสอันแสนดีนั้น ผ่านไปแล้วเกือบ ๔๐ ปี แต่โอกาสดี ๆ ยังมีอยู่

แผ่นดินสมัยรัตนโกสินทร์ตอนกลางเริ่มในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๔ แห่งราชวงศ์จักรี เป็นยุคที่สยามเปิดประเทศสู่อารยธรรมตะวันตกและเจริญสัมพันธไมตรีกับนานาชาติ ก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในสังคมไทยทั้งทางตรงและทางอ้อม เพื่อปรับตัวให้ประเทศรอดพ้นจากการล่าอาณานิคมของประเทศมหาอำนาจ แต่สิ่งที่ยืนหยัดคู่แผ่นดินทั้งยามสุขสงบและยามเผชิญวิกฤตมิเปลี่ยนแปลง คือ พระพุทธศาสนา อันเป็นที่เคารพนับถือสูงสุดและเป็นศูนย์รวมจิตใจของคนในชาติมาแต่บรรพกาล

มนุษย์ไม่ว่าเชื้อชาติใดภาษาใดก็ตาม สิ่งที่ปรารถนาที่สุดก็คือ ความสุข แต่หลายคนยังไม่เคยพบความสุขที่แท้จริงเลย เพราะ พวกเขาไม่รู้ว่าความสุขที่แท้จริงจะเกิดขึ้นได้ ต่อเมื่อใจมีความสงบเท่านั้น ดังพุทธพจน์ที่ว่า “นตฺถิ สนฺติปรํ สุขํ ความสุขอื่นยิ่งกว่าความสงบไม่มี”

จึงทำให้ผู้เขียนและคณะต่างซาบซึ้งในโอวาทของ พระเดชพระคุณหลวงพ่อที่กล่าวว่า “นักสร้างบารมีต้องไม่ ว่างเว้นจากการสร้างความดี” เหมือนดั่งพุทธพจน์ที่ว่า “ผู้มีชีวิตอยู่แม้เพียงวันเดียว แต่เป็นผู้มีศรัทธา มีความเพียรสั่งสมความดีตลอดทั้งวันก็ถือว่าเป็นชีวิตที่ประเสริฐ”