ปริศนาแห่งความคิด

วันที่ 25 มิย. พ.ศ.2547

ปริศนาแห่งความคิด


          มนุษย์มีความถนัดอย่างหนึ่งที่ชอบทำให้ตัวเองมีความสุขลดน้อยลง บางรายแทบหาความสุขไม่ได้เลยในชีวิต เพราะมัวแต่ใช้ความคิดบั่นทอนความสุขไปจนหมด หากเราจะเลือกคิดแต่เรื่องดีๆ เรื่องที่จะนำเราไปสู่ความสุขนั้นคงไม่มีใครมาบังคับขู่เข็ญเราได้หรอกนะผมว่า แต่การที่เราจะเลือกคิดแต่สิ่งดี ได้เราเต้องสะสมเรื่องดีๆ สำหรับชีวิตเรามากพอควร ด้วยการทำชีวิตของเราทุกวันทุกนาทีให้มีแต่ความสุข สาเหตุหนึ่งที่ทำให้เราเกิดทุกข์ก็เพราะคิดมากไปกับสิ่งที่ยังมาไม่ถึง บางเรื่องยิ่งคิด ยิ่งเศร้า ยิ่งทำให้เรากังวล เมื่อยามที่เราป่วยไข้ก็คิดมากไปว่าเราจะมีชีวิตรอดต่อไปอีกหรือไม่ โดยเฉพาะการใช้ชีวิตคู่ยิ่งมีเรื่องราวให้ต้องคิดมาก และคิดแต่เรื่องไม่สบายใจ ผมเคยฟังเรื่องโศกนาฏกรรมของเวียดนาม อันเกิดมาจากความคิดฟังจบก็ไม่รู้จะโทษใครดีนอกจากความคิด

 

           สามีภรรยาคู่หนึ่งจำต้องผลัดพรากกัน เมื่อชายหนุ่มต้องไปรับใช้ชาติในสงคราม ปล่อยให้ภรรยาอยู่กับลูกที่ยังไม่เคยเห็นหน้าพ่อเลยสักครั้ง ครั้นพอเขากลับจากภารกิจเพื่อชาติเขาวิ่งเข้าไปโอบกอดภรรยาและลูก แต่แล้วเขาก็ต้องหยุดชะงัก ที่ลูกชายปฏิเสธเขา ภรรยาปลอบเป็นเพราะ ว่าลูกไม่เคยเห็นหน้าเขาก็ต้องดูแปลกหน้าไปเป็นธรรมดา พูดจบภรรยาดีใจรีบจัดแจงเข้าตลาดไปซื้อข้าวของมาทำอาหารต้อนรับ ปล่อยให้พ่อลูกได้สนทนากัน ลูกชายวัยไร้เดียงสายืนยันความคิดเดิมของเขาว่าชายที่เขาสนทนาด้วยไม่ใช่พ่อ เพราะพ่อจะมาพบเขาในเวลากลางคืน เวลาแม่นั่งพ่อจะนั่ง เวลาแม่ยืนพ่อก็จะยืนตาม ชายหนุ่มรู้สึกโกรธ และครุ่นคิดไปต่างๆ นานา อาหารเย็นวันนั้นไร้รสชาติ บรรยากาศเริ่มเลวร้ายลง เขาเข้านอนโดยไม่พูดคุยซักถามภรรยาเลยสักคำ ทั้งภรรยาและสามีต่างแสดงอาการห่างเหินกันโดยไม่มีใครเอ่ยปากถามก่อน จนภรรยาเกิดความเสียใจคิดฆ่าตัวตายด้วยการฝากร่างของเธอไปกับสายน้ำในแม่น้ำสายใหญ่ โดยทิ้งปริศนาแห่งความคิดไว้เช่นนั้น

 

           ในคืนที่เขาทำพิธีศพ เขาจุดตะเกียงหน้าศพเพื่อเพิ่มความสว่าง ลูกชายเหลือบไปเห็นเงาของเขาและร้องว่า พ่อของเขามาหาแม่แล้ว ชายหนุ่มหยุดคิดจึงนึกขึ้นได้ว่า พ่อในความคิดของลูกคือเงาของศรีภรรยาผู้ซื่อสัตย์ของเขาไม่ใช่ใครอื่น เขาจะอธิบายอย่างไรลูกก็มองแต่ว่าเขาคือคนแปลกหน้า เขาจึงตัดสินใจจบชีวิตลง ณ แม่น้ำสายเดียวกัน ความคิดที่ทั้งสองสามีภรรยาใช้เป็นเพชรฆาตมืดปลิดชีวิตตัวเองนั้น หากเขาคิดแต่เรื่องดี หรือแม้แต่เอ่ยปากถามความคิดในใจที่เป็นทุกข์นั้น เรื่องเศร้าๆ ก็คงไม่เกิดขึ้นผมว่าเป็นอุทรหรณ์สอนใจเราเป็นอย่างดี ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นจงมีสติ ไม่ว่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นจะเหนือวิสัยของความคิดที่เราจะยับยั้งได้ จงประคองชีวิตเราไว้เพื่อความสุขที่จะมาถึง อย่าคิดสั้นๆเด็ดขาด

 

นายตั้ม