๕๕ ปี วัดพระธรรมกาย

 

 

พระครูสังฆรักษ์ปรเมษฐ์ ปรมสจุโจ
ผู้อำนวยการสำนักเผยแผ่ วัดพระธรรมกาย

วิศวกรรมเครื่องแกง

                  หลวงพี่มาบวชครั้งเราเมื่อปี พ.ศ. ๒๕๖๘ ตอนเรียนอยู่ปี ๑ วิทยาลัยเกษตร อยากเรียนเก่ง คิดว่าฝึกสมาธิจะเก่งมากขึ้น จึงมาฝึกสมาธิช่วงปิดภาคเรียน แต่สิ่งที่ได้รับยิ่งกว่านั้น คือหลวงพี่เข้าใจเป้าหมายชีวิตของการเกิด เข้าใจเรื่องกฎแห่งกรรม และได้ทราบว่าการตอบแทนพระคุณพ่อแม่ที่ดีที่สุดคืออย่างไร พอกลับไปมีโอกาสได้ทำงานร่วมกับชมรมพุทธฯ จึงสามารถประคับประคองตนเองในเส้นทางการสร้างบารมีมาได้
 

                 ปี พ.ศ. ๒๕๓๐ กลับมาบวชใหม่ ครั้งนี้ตั้งใจบวชเอาบุญให้พ่อแม่ ตั้งใจอยากนั่งสมาธิปีนั้นรับบุญเป็นพี่เลี้ยง ได้ไปเป็นพี่เลี้ยงบุญโรงครัว ไปโรงครัวตี ๔ กลับมา ๔ ทุ่ม มานั่งสมาธิ แปลก...มันมีความสุข

 

 

                 หลังจากลาสิกขาแล้วได้มีโอกาสกลับมาช่วยงานโรงครัวต่อ พาพี่ พาน้องมารับบุญที่โรงครัวเป็นประจำ เวลางานบุญใหญ่ ไม่ได้นอน แต่มีความสุขที่สำคัญเวลาบูชาข้าวพระ บางทีเรามารับบุญโรงครัว พาพี่น้องมา ปรากฏว่าเราไม่ได้บูชาข้าวพระ เพราะรับบุญยังไม่เสร็จ
 

                 เมื่อคุณยายท่านมาที่โรงครัว เลยมีโอกาสถามคุณยายว่า พวกผมมารับบุญโรงครัว ไม่ได้บูชาข้าวพระ ได้บุญไหมครับ คุณยายท่านเมตตาบอกว่า คนที่อยู่ในวัด ที่รับผิดชอบงานบุญ คุณยายปาฏิหาริย์พระธรรมกายใหญ่เป็นภูเขา คุมกายละเอียด กายทิพย์ของทุกคนไปบูชาข้าวพระหมด เราก็ดีใจกัน เพราะฉะนั้นนี่เป็นสิ่งที่เราได้ใกล้ชิดครูบาอาจารย์ ได้ถามท่าน ทุกคนมีกำลังใจจะทำงานหยาบเพื่อให้ทุกคนที่มาร่วมงานได้อิ่มและมีกำลังใจสร้างบารมีกัน
 

                เรียนจบปี พ.ศ. ๒๓๖ มีโอกาสได้มารับบุญญเป็นอุบาสกช่วยงานโรงครัว หลวงพี่จบวิศวกรรมศาสตร์ แต่มารับบุญแผนกครัว จึงมีเพื่อน ๆ ให้ฉายาว่า วิศวกรรมเครื่องแกง สมัยนั้นมีความสุขประทับใจ ตอนนั้นเราทุ่มเททำงานกันมาก แต่แปลก งานที่ทำเพื่อคนอื่นทำให้เรามี
ความสุข
 

บวชอุทิศชีวิต เผยแผ่งานพระศาสนา

                  ปี พ.ศ. ๒๕๙๘ ได้มีโอกาสบาชอุทิศชีวิต โชคดีที่ได้ขึ้นไปนั่งสมาธิบนคอยสุทพ ช่วงนั้นมีการสร้างพระมหาธรรมกายเจดีย์ ได้ยินเรื่องราวสำคัญที่ไม่เคยได้ฟังมาก่อนว่า บุญจากการสร้างพระมหาธรรมกายเจดีย์เป็นบุญใหญ่ หลวงพ่อท่านบอกว่าบุญนี้ใหญ่มาก บุคคลที่ได้สร้างพระไว้ที่เจดีย์ และไม่ได้ทำอนันตริยกรรม คือไม่ได้ฆ่าพ่อแม่ ไม่ได้ฆ่าพระอรหันต์ ไม่ได้ทำร้ายพระพุทธเจ้าให้ทรงห้อพระโลหิต และไม่ทำสงฆ์ให้แตกแยก บุญนี้สามารถปิดนรกได้เลย หลวงพี่ฟังแล้วดีใจมาก เพราะเชื่อว่ามีจริง เมื่อลงมาจากดอย ก็บอกบุญชวนคนสร้างพระ แล้วเจออานุภาพจากการสร้างพระมากมาย ทั้งรอดตาย หายป่วยอย่างเป็นอัศจรรย์

 

 

                  ปี พ.ศ. ๒๕๕๔ หลวงพี่ได้มารับบุญพิเศษ ดูแลสำนักเผยแผ่และมีโอกาสได้ได้ไปกราบหลวงพ่อทัตตชีโว ให้หลักในการทำงาน
เผยแผ่ว่า มีปัจจัย ๓ อย่าง คือ ๑) บุคคลต้นแบบ ๒) หลักการและวิธีการ ๓) มีผู้กระทำตามแล้วได้ผลจริง การเปรียบเทียบ โครงสร้างในพระพุทธศาสนา คือ มีพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ พระพุทธองค์ คือ ต้นแบบ ผู้ที่บรรลุหรือผู้ก้าวพ้นความทุกข์ และมีความสุขได้จริง พระธรรม คือหลักการ และวิธีการ พระสงฆ์ คือ ผู้ที่นำวิธีการไปปฏิบัติตามแล้วได้ผล ดังนั้นทุกอย่างต้องเริ่มจากการมีต้นแบบ มีหลักการหรือหลักธรรม มีวิธีการปฏิบัติ และผู้ปฏิบัติจริง มีครบทั้ง ๓ อย่างนี้ จึงจะสำเร็จได้
 

ให้อภัย ให้รอยยิ้ม ให้ความรัก
และให้กำลังใจ

                    ปี พ.ศ. ๒๕๕๕ เริ่มโครงการธรรมยาตรา หลวงพ่อสถาปนากองร้อยเนื้อนาบุญ หลวงพี่ได้โอกาสดูแลพระที่บวชทั้งประเทศ ซึ่งจะมารวมกันที่วัดพระธรรมกาย เพื่อเตรียมความพร้อมออกธรรมยาตราในเดือนมกราคม

 

                    หลวงพ่อธัมมชโยท่านเมตตามาให้โอวาทพระธรรมยาตราทุกวัน มานำนั่งธรรมะ มีช่วงหนึ่งประทับใจโอวาทของท่านที่ว่า "พวกเรามาอยู่กันหมู่มาก ต่างคนต่างมา คนละทิศคนละทางเพราะฉะนั้นวัฒนธรรมอาจจะไม่เหมือนกัน เมื่ออยู่ร่วมกันแล้ว อาจจะเกิดกระทบกระทั่งกันบ้าง ให้ฝึก ๔ ให้ คือ ฝึกให้อภัย ให้รอยยิ้ม ให้ความรัก และให้กำลังใจ" และหลวงพ่อทัตตซีโว ได้ให้บหฝึกการอยู่ร่วมกัน ๕ ข้อ คือ จับจี ขอบคุณ ขอโทษ สวัสดี เมื่อเราน่าทั้าทั้ง ๒ บทฝึกนี้มาผนวกและใช้ร่วมกัน

 

                    การฝึกเหล่านี้ สามารถเริ่มฝึกได้ง่าย ๆ ด้วยการะปลี่ยนที่ผมมองความติด และการเปลี่ยนที่ใจของเรา คือ เปลี่ยนลงโทษเป็นขอโทษ เปลี่ยนความโกรธเป็นการกอด เปลี่ยนการบ่นเป็นการบอก เปลี่ยนคำสั่งเป็นคำสอน เปลี่ยนการแก้ตัวเป็นการแก้ไข เปลี่ยนความน้อยใจเป็นการขอบคุณและสุดท้ายสิ่งที่เปลี่ยนคือ ใจของเรา จะเปลี่ยนจากใจที่ขุ่นเป็นใจที่ใสได้ แล้วใจจะมีคุณภาพที่ดีขึ้น เราจะเห็นใจ เข้าใจ มีน้ำใจ และมีความจริงใจต่อผู้อื่น ซึ่ง ๔ อย่างนี้ เป็นคุณธรรมที่เราได้จากการฝึก ๔ ให้
 

                   ยกตัวอย่าง หลวงพี่เข้าอบรนบวทพระ อยู่กันหลายรูป พอตื่นนอนขึ้นมาหลวงพี่จะขอบคุณพระเพื่อนข้าง ๆ ที่ยังบวชและมาอยู่ด้วยกัน จับดีในความดีที่เขาทำให้เรา หรือทำให้ผู้อื่น แล้วขอบคุณเขาจากใจจริง ถ้าหากเราทำผิดพลาด เราก็ฝึกขอโทษ หรือถ้าเพื่อนทำผิดพลาด เราก็ให้อภัย เพราะเราก็เคยผิดพลาดอย่างเขามาก่อน ให้ความรัก ความเมตตา ผ่านการแนะนำตักเตือนและให้กำลังใจซึ่งกันและกันในการทำความดีต่อไป เมื่อเราทำได้อย่างนี้จะช่วยให้บรรยากาศการมาอยู่ร่วมกันมีความสุขมากขึ้น
 

 

จับดี ขอบคุณ ขอโทษ สวัสดี
ให้อภัย ให้รอยยิ้ม ให้ความรัก ให้กำลังใจ

 

 

ㆍเปลี่ยน ลงโทษ...เป็นขอโทษ
ㆍเปลี่ยน โกรธ...เป็นกอด
ㆍเปลี่ยน บ่น...เป็นบอก
ㆍเปลี่ยน คำสั่ง...เป็นคำสอน
ㆍเปลี่ยน แก้ตัว...เป็นแก้ไข
ㆍเปลี่ยน น้อยใจ...เป็นขอบคุณ
ㆍเปลี่ยน ใจขุ่น...เป็นใจใส
สัมมาอะระหังได้ที่

 

ศึกษาเรื่องราวอานุภาพการภาวนา สัมมาอะระหังได้ที่ QR-Code Youtube สัมมาอะระหัง

 

                  หลวงพี่ได้ทำโครงการชวนคนภาวนา "สัมมา อะระหัง" พบว่าทุกอาชีพหลังจากภาวนาสัมมา อะระหังแล้ว เกิดผลจริง โดย
เฉพาะคนที่ปลูกพืช เห็นผลชัดเจน พืชสวยงามมาก ต้นเดิมพื้นที่เดิม โตกว่าเดิม แมลงไม่รบกวน และผู้ที่มีอาชีพค้าขาย เมื่อภาวนาแล้ว
พอใจใส ๆ ก็ค้าขายดี เหมือนที่ครูบาอาจารย์บอกว่า "ถ้าใจใส ใจสบาย ทำอะไรก็สำเร็จ" เพราะการภาวนาเป็นอุบายหนึ่งของการทำให้ใจใส
 

                   เป้าหมายที่ครูบาอาจารย์ตั้งใจ ทำอย่างไรชาวโลกจะหลุดพ้นจากความทุกข์ประโยชน์ที่ได้รับต่อตัวเอง ทำอย่างไรนรกจะ
ร้าง สวรรค์จะเนืองแน่น งานบุญที่ทำต้องใช้กำลังและทุน

 

                  โครงการบวชทั่วประเทศทั่วไทย "บวชแสน" งานใหญ่ที่หลวงพี่ประทับใจมาก ทุกคนต้องทุ่มเท และรู้ว่านี่คือความตั้งใจของครูบาอาจารย์ อยากให้ผู้คนได้มีโอกาสเข้ามาศึกษาธรรมะและปฏิบัติธรรม เป็นความตั้งใจที่ท่านอยากจะให้ทุกชีวิตได้หลุดพันจากความทุกข์
เข้าถึงธรรม

                  ล่าสุดที่ผ่านมา โครงการกฐินตามัคดีทั่วไทย ๓๐,๐๐๐ วัด ประจำทุทธศักราช ๒๕๖๗ โดยคณะศิษยานุศิษย์ บูชาธรรม ๘๐ ปี หลวงพ่อธัมมชโย ทำให้พวกเรามีโอกาสได้ทำบุญใหญ่ ๓๐,๐๐๐ วัด เป็นสังฆทานที่เกิดขึ้นเป็นครั้งแรกในยุคเรา พระที่ท่านได้รับสังฆทาน ท่านก็ได้กำลังใจ ญาติโยมก็ได้กำลังใจ นี่คือการให้กำลังใจตัวแทนพระศาสนาทั้งประเทศ ให้มีกำลังที่จะลุกขึ้นมารักษาและเผยแผ่พระศาสนาต่อไป ยิ่งใหญ่มากเลย

 

 

 

พระสมบัติ รกุขิตจิตฺโต
ผู้อำนวยการสำนักสื่อธรรมะ วัดพระธรรมกาย

สื่อธรรมะพลิกชีวิต
พลังแห่งคุณูปการของหลวงพ่อธัมมขโย
 

                  ย้อนกลับไปเมื่อ ๕๕ ปีก่อน ทุกนาฟ้าโล่งในจังหวัดปทุมธานี ได้ถูกพัฒนาขึ้นเป็นเป็น "วัดพระธรรมกาย" สถานที่ซึ่งเปี่ยมไปด้วยพลังแห่งศรัทธาจากเหล่านักสร้างบารมี และเป็นต้นกำเนิดแห่งแรงบันดาลใจในการสร้างความดีให้แก่ผู้คนทั่วโลก
 

                  สำหรับหลวงพี่เอง การได้มีโอกาสเป็นส่วนหนึ่งของวัดพระธรรมกาย นับเป็นสิ่งล้ำค่าที่สุดในชีวิต หลวงพี่เติบโตขึ้นมาในครอบครัวที่อบอุ่น มีพ่อแม่ที่ใจดี และคอยพร่ำสอนให้เป็นคนดีอยู่เสมอ แต่ลึก ฯ ในใจ กลับรู้สึกถึงความสมบูรณ์เมเมรธรรงสึกว่ายังบำเมีบางสิ่บางอย่างที่ขาดหายไป โชคดีที่โยมพ่อโยมแม่และญาติพี่น้องพาหลวงพี่มาวัดพระธรรมกายตั้งแต่ยังเด็ก ๆทำให้ซึมซับคำสอนของหลวงพ่อตั้งแต่วัยเยาว์ และได้เห็นแบบอย่างการสร้างบารมีของพระภิกษุสามเณร และเหล่านักสร้างบารมี ทุกท่านล้วนมีเป้าหมายเดียวกัน "ธรรมกาย คือเป้าหมายชีวิต"
 

หลวงพ่อผู้เป็นดั่งแสงสว่างนำทาง

                  หลวงพ่อธัมมชโย เปรียบเสมือนแสงสว่างที่นำทางชีวิตของหลวงพี่ หลวงพ่อเป็นพระนักปฏิบัติ นักพัฒนา และนักเผยแผ่ ที่มีวิสัยทัศน์กว้างไกล ท่านสอนให้รู้จักการใช้ชีวิตอย่างมีเป้าหมาย การทำความดี และการสร้างบารมี เพื่อความสุขที่แท้จริง และเพื่อประโยชน์ของส่วนรวม

 

                  คำสอนของหลวงพ่อ เปรียบเสมือนเข็มทิศ ที่นำพาชีวิตของหลวงพี่ให้ก้าวเดินไปในทิศทางที่ถูกต้อง แม้ในช่วงที่หลวงพี่ศึกษาในรั้วมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ หลวงพี่ก็ยังคงน้อมนำคำสอนของหลวงพ่อมาเป็นหลักในการดำเนินชีวิต และเมื่อสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี หลวงพี่จึงได้ตัดสินใจอุปสมบท เพื่อศึกษาการปฏิบัติธรรมอย่างจริงจัง ณ วัดพระธรรมกาย และจะขอบวชเป็นพระลูกชายของหลวงพ่อทุกชาติไป
 

คัมภีร์กวนจิง : การเห็นองค์พระผุดช้อนภายในกลางกาย

ชื่อคัมภีร์ : ฝอซัวกวนจิง Foshwo guan jing  #祝觀經 (Dunhuang manuscript S.2585)

วิจัย : พระเกียรติศักดิ์ กิตติปญฺโญ 
อายุคัมภีร์ : พุทธคควรรษที่ 20 (พ.ศ. 900 - 1000)
อายุของหลักฐานที่ศึกษา : พุทธศตวรรษที่ 15 พ.ศ.1401-1500)

 

พลังแห่งสื่อธรรมะ
เปลี่ยนชีวิตผู้คน

                  ในฐานะผู้อำนวยการสำนักสื่อธรรมะ หลวงพี่มีโอกาสได้สัมผัสกับพลังแห่งคำสอนของหลวงพ่อผ่านการผลิตสื่อธรรมะต่าง ๆ เราได้พบและสัมภาษณ์ผู้คนมากมายที่ชีวิตเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้น เพราะน้อมนำคำสอนของหลวงพ่อไป
ปฏิบัติ
 

                   เมื่อนำคำสอนของหลวงพ่อไปใช้ทั้งการทำทาน การรักษาศีล เจริญสมาธิภาวนา หลายครอบครัวที่เคยประสบปัญหา มีความทุกข์ภายในบ้าน ทำให้ชีวิตครอบครัวดีขึ้น หลายคนที่ยากจน ก็สามารถพลิกผันชีวิต จนประสบความสำเร็จและร่ำรวย สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็น
เครื่องยืนยันถึงพลังแห่งคำสอนของหลวงพ่อที่สามารถเปลี่ยนแปลงชีวิตทุกผู้ทุกคนได้อย่างแท้จริง
 

 

โอวาทหลวงพ่อ
หลักชัยแห่งธรรม

                  วัดพระธรรมกายมาถึงทุกวันนี้ได้ เพราะหมู่คณะเจ้าหน้าที่ในวัดต่างตั้งใจปฏิบัติตามโอวาทของหลวงพ่อ ท่านจะสอนว่า "เราเกิด
มาเพื่อทำพระนิพพานให้แจ้ง แสวงบุญสร้างบารมี" คำสอนนี้ได้แผ่ขยายไปสู่ใจศิษยานุศิษย์ทุกคน ให้ยึดเอาคำสอนของท่านเป็นหลักชัย เป็นธรรมชัย ในการดำเนินชีวิตเพื่อไปสู่เป้าหมาย คือที่สุดแห่งธรรม
 

                   หลวงพี่อยากฝากถึงนักสร้างบารมีรุ่นใหม่ทุกคนว่า การสร้างบารมีเป็นสิ่งที่สำคัญ และมีคุณค่าต่อชีวิต เป็นการลงทุนทั้งแรงกายแรงใจที่คุ้มค่าที่สุด เพราะจะทำให้เรามีความสุข มีชีวิตที่ดีขึ้น ทั้งภพชาตินี้และในภพชาติหน้า ขอให้ทุกคนตั้งใจสร้างบารมีให้เต็มที่ และอย่าท้อถอยแม้จะพบอุปสรรค ก็ขอให้นึกถึงพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นแบบอย่าง และยึดมั่นในคำสอนของมหาปูชนียาจารย์
 

                  ในวาระครบ ๕๕ ปี วัดพระธรรมกาย หลวงพี่เชื่อมั่นว่า วัดพระธรรมกายจะยังคงเป็นศูนย์กลางแห่งการสร้างความดี และเผยแผ่พระพุทธศาสนาให้ยิ่ง ๆ ขึ้นไป และจะมีบทบาทสำคัญในการสร้างสันติสุขให้แก่โลกใบนี้ตลอดไป สมดั่งอมตะวาจาของหลวงพ่อธัมมชโยที่ว่า "สันติภาพภายนอก เริ่มต้นจากสันติสุขภายใน"

 

 

 

พระวีรวุฒน์ มนวีโร
ผู้อำนวยการสำนักสื่อดีเอ็มชี วัดพระธรรรมกาย

บารมี ไม่มีอนุโมทนา

                  สมัยแรกที่เข้าวัดพระธรรมกายคือ ปี พ.ศ. ๒๕๒๕ ตอนนั้นยังใช้ชื่อว่า "ศูนย์พุทธจักรปฏิบัติธรรม" หลวงพี่ประทับใจความเป็นระเบียบ ทั้งศาสนพิธีและกิจกรมของวัดที่มีความเรียบง่าย แต่กลับรู้สึกสัมผัสได้ถึงความศักดิ์สิทธิ์ ถือว่าเป็นวัดที่สัปปายะ ที่สำคัญคือมีข้าวให้ทานฟรี จานชามช้อนพระโยมแยกเป็นสัดเป็นส่วน มารู้ภายหลังว่าเป็นเพราะแบบแผนปฏิบัติของคุณยายอาจารย์ฯ
ผู้สร้างวัด
 

                 ยุคนั้นบรรยากาศโดยรอบ ๆ เป็นทุ่งนาฟ้าโล่ง หลวงพ่อธัมมชโยลงสอนสมาธิที่ศาลาจาตุมหาราชิกา เนื่องจากคนมากันมาก จึงต้องเพิ่มเต็นท์ แต่ละเต็นท์จะมีทีวี ๑ เครื่อง วิทยุธานินทร์ ๑ เครื่อง ที่จะกระจายเสียงมาตามเต็นท์ต่าง ๆ ถึงแม้ว่าคนมากมาย แต่ก็มีความสงบสะอาดเป็นระเบียบเรียบร้อย

 

                 กลางปี พ.ศ. ๒๕๒๒๙'โยมแม่ชวนให้มาบวชหลังจากพี่ชายบวชในปี พ.ศ. ๒๕๒๘ แต่หลวงพี่ยังไม่พร้อม เพราะธุรกิจที่ทำ
กำลังเจริญรุ่งเรืองดี ๑๐ ปีต่อมา พ.ศ. ๒๕๓๙ โยมแม่บูชาพระของขวัญวัดปากน้ำจากวัดราชโอรสมามอบให้ รับจากท่านมาแล้วก็นำมาไว้เป็นพระประจำตัว แต่จะคล้องเฉพาะตอนที่จะไปเจอโยมแม่ เพราะกลัวหายและอันตรายจากการต้องทำงานเกี่ยวกับไฟฟ้า หลังจากได้รับพระของขวัญมาแค่ประมาณ ๓ เดือน รู้สึกอยากบวชพระ และคิดว่าจะบวชแค่ช่วงสั้น ๆ จากนั้นจะลาสิกขาออกไปมีครอบครัวตามประสาชาวโลก จึงได้สมัครบวชรุ่น ๘๐ ปี วิชชาธรรมกายและอุปสมบทเมื่อ ๒๒ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๓๙ ณ อุโบสถวัดพระธรรมกายมาจนถึงปัจจุบัน
 

เราเกิดมาสร้างบารมี

                 ตอนที่ทรวงพี่มาบวชสะดุดใจกับคำว่า "เราเกิดมาสร้างบารมี" ทำให้ฉุกคิดว่า คนเรามีเกิด แก่ เจ็บ ตาย สักวันหนึ่งเราก็ต้องตาย ถ้าอย่างนั้น "เราเกิดมาทำไม" คำว่า "สร้างบารมี" มันคืออะไร ตอนนั้นเองข้างในจิตในใจเราก็บังเกิดคำนี้ขึ้นมาเองเลยว่า "เราเกิดมาสร้างบารมี" ต่อมาภายหลังได้รู้ว่า "เราเกิดมาสร้างบารมี" เป็นคำขวัญที่หลวงพ่อธัมมชโยให้ไว้ เพื่อตามหาหมู่คณะที่เคยสั่งสมบุญสร้างบารมีร่วมกับท่าน
 

                เพราะฉะนั้นถ้าใครได้ยินคำว่า "เราเกิดมาสร้างบารมี" แล้วรู้สึกเหมือนไประกายทำให้เกิดแสงสว่างขึ้นในใจ หรือมีความรู้สึกผูกพัน รู้สึกอยากหาความหมายของคำนี้ อยากหาคำตอบที่มีอยู่ในใจว่า แท้ที่จริงเราเกิดมาทำไม และเป้าหมายในการมาเกิดของเราคืออะไร ถ้าเรารู้สึกอย่างนี้ ให้เชื่อได้เลยว่า เราคือนักสร้างบารมี สร้างบารมีมากับหมู่พระเดชพระคุณหลวงปู่พระผู้ปราบมาร หลวงพ่อธัมมชโยคุณครูไม่ใหญ่และคุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง มาหลายภพหลายชาติ
 

 

จากเครื่องส่งสู่เครื่องเสียง

 

                  บวชได้พรรษา ๑ กำลังเข้าอบรมพระพรรษา ๒ ตอนนั้นที่วัดต้องการผู้ชำนาญการด้านเครื่องเสียง พระภาวนาธรรมวิเทศ หรือหลวงน้าฌานาภิญโญ ได้พาหลวงพี่ไปกราบหลวงพ่อ ตรงสะพานประตู ๓ ท่านกราบเรียนหลวงพ่อว่า “หลวงพ่อครับ รูปนี้แหละครับ ที่จะให้มารับบุญเครื่องเสียง” หลวงพี่ได้ฟังก็ตกใจเพราะไม่ได้บอกกันก่อนล่วงหน้า ว่าจะให้มารับบุญเครื่องเสียง ไม่ได้บอกด้วยว่าจะพามาหาหลวงพ่อ แล้วก็นึกในใจว่า หลวงพี่เป็นช่างเครื่องเสียงไม่ได้ เพราะหลวงพี่เป็นช่างเครื่องส่ง เครื่องเสียงกับเครื่องส่งมันคนละเรื่องกัน

 

                  วันนั้นหลวงพ่อพูดกับหลวงพี่ว่า “มารับบุญกับหลวงพ่อนะลูกนะ” ปฏิเสธอยู่ในใจแต่เหมือนกับท่านรู้ใจเรา หลวงพี่ก็ตอบรับว่า “ครับ” แต่ในใจหลวงพี่ปฏิเสธเพราะเราไม่ชำนาญเรื่องเครื่องเสียง หลวงพ่อท่านเอ่ยขึ้นมาว่า “ไม่เก่งไม่เป็นไรนะจ๊ะ ตรงนั้นมีคนเก่ง หลวงพ่อให้ลูกไปดูแลคนเก่ง ให้คนเก่งเขาทำ ทำแค่นี้ ได้ไหมจ๊ะ” ตอบรับท่านว่า “ได้ครับ”

 

                  ตั้งแต่วันนั้นมา ประทับใจในตัวท่าน และทราบว่างานที่หลวงพ่อทำ เป็นงานที่ยิ่งใหญ่มากเป็นไปเพื่อฟื้นฟูศีลธรรมและเพื่อดำรงไว้ซึ่งสัจธรรมของพระพุทธเจ้า หลวงพี่จึงตั้งใจจะปลดกังวลในเรื่องเครื่องเสียงให้ท่านในทุก ๆ งานบุญ สมัยนั้นเมื่อหลวงพี่ไปกราบรายงานท่านครั้งใดก็จะปีติใจและประทับใจทุก ๆ ครั้ง

 

                  เพราะว่าเราได้รู้มโนปณิธานของท่าน และที่สำคัญได้รู้หลักที่ท่านใช้ในการทำงาน ก็คือท่านเป็นผู้มีความเมตตา มีความเอื้ออารี เป็นผู้เอาใจใส่ในทุกรายละเอียด ท่านเป็นผู้ให้เราทำงานเป็นทีม และสิ่งที่ท่านต้องการก็คือ ให้ลูก ๆ ทุกคนในองค์กร รักการปฏิบัติธรรมมีความรักสมัครสมานสามัคคีกัน ด้วยอุดมการณ์ที่เหมือนกันและเราจะไปถึงที่สุดแห่งธรรมพร้อม ๆ กัน

 

                    จากเครื่องเสียงสู่สถานีวิทยุโทรทัศน์ดาวเทียม DMC ในปี พ.ศ. ๒๕๕๕ ได้มารักษาการหัวหน้าศูนย์สื่อธรรมกาย ดูแลการถ่ายทำและออกอากาศสถานีโทรทัศน์ภายในสภาธรรมกายสากล ชื่อ DMC (Dhammakaya Media Center) ต่อมาเมื่อมีการออกอากาศผ่านดาวเทียมหลวงพ่อท่านเมตตาให้ชื่อสถานีว่า DMC (Dhammakaya Media Channel) มีสโลแกนว่า The OnlyOne Channel ช่องนี้ช่องเดียว โดยมีรายการโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาเป็นรายการหลัก ถือว่าเป็นสถานีวิทยุโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมสถานีแรกของประเทศไทย ซึ่งต่อมาทำให้มีสถานีโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมเกิดขึ้นมากมาย ในกลุ่มศาสนา ทั้งพุทธ คริสต์ อิสลาม ถึง ๑๖ ช่อง แต่ทุกครั้งที่สำรวจเรตติง (Rating) โดยบริษัท PSI DMC จะเป็นอันดับ ๑ ในกลุ่มที่มีผู้รับชมมากที่สุด

 

                    นโยบายการผลิตรายการที่ท่านให้ไว้ คือ ๑. ดูรายการที่ตนเองผลิต ๒. ชวนเพื่อนดูและติชมอย่างสร้างสรรค์ ๓. ให้มืออาชีพดูและติชมอย่างสร้างสรรค์ ๔. รักษาวัฒนธรรมองค์กร

 

                    รายการโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา นอกจากออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมไปยังทั่วโลกแล้วยังกระจายเสียงไปทางระบบอินเทอร์เน็ตและมีการเข้าเวลาออกอากาศสถานีวิทยุ AM/FM ไปทั่วประเทศ วัตถุประสงค์หลัก ๆ ของท่านคือ ตามหมู่คณะที่สร้างบารมีร่วมกันมาที่กระจัดกระจายอยู่ทั่วโลกและเผยแผ่หลักธรรมคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า สร้างศรัทธาใหม่ให้แก่ผู้ที่ยังไม่เลื่อมใสให้เข้าใจและรักษาศรัทธาของผู้เข้าใจแล้วให้เข้าถึงธรรมะที่ลึกซึ้งยิ่ง ๆ ขึ้นไป ปัจจุบันสถานีออกอากาศระบบออนไลน์ในนามสถานี GBN By DMC สถานีเพื่อทางพ้นทุกข์และบรรลุธรรมช่องนี้ช่องเดียว ในทุกแพลตฟอร์มของโลกออนไลน์

 

                     ตลอดระยะเวลา ๔๓ ปี ที่รู้จักวัดพระธรรมกาย ตลอดระยะเวลา ๒๘ พรรษา ที่ได้บวชสั่งสมบุญสร้างบารมีกับหมู่คณะมา หลวงพี่กล้าที่จะพูดให้ดัง ๆ ว่า ๕๕ ปี ของวัดพระธรรมกายนั้น “วัดพระธรรมกายอาจจะไม่ใช่วัดที่ดีที่สุด แต่เป็นวัดที่ไม่เคยหยุดสร้างบารมี" หลวงพี่จึงมีคติประจำใจว่า “บารมีไม่มีอนุโมทนานะพี่น้อง” เราอนุโมทนากันได้ แต่บารมีนั้นเราต้องสร้าง ต้องทําด้วยตนเองเท่านั้นและคติประจำตัวว่า “ความน้อยใจ คือการฆ่าตนเองให้ตายจากการสร้างบารมี" เพราะการสร้างบารมีต้องเหนื่อยต้องอดทน ต้องเสียสละเลือดเนื้อและชีวิต ถ้าเราน้อยใจบารมีแม้เบื้องต้นก็สร้างก็ทําไม่ได้

 

๕๕ ปี ของวัดพระธรรมกาย อาจไม่ใช่วัดที่ดีที่สุด

แต่เป็นวัดที่ไม่เคยหยุดสร้างบารมี