ช่วยเหลือผู้ประสบอุทกภัย จ. อ่างทอง

วันที่ 31 ตค. พ.ศ.2549

      ด้วยสถานการณ์ความเดือนร้อนของประชาชนในหลาย ๆ จังหวัด ที่ต้องเผชิญจากภัยน้ำท่วมอย่างต่อเนื่องนั้น วัดพระธรรมกายและมูลนิธิธรรมกาย โดยพระราชภาวนาวิสุทธิ์ (หลวงพ่อธัมมชโย) จึงยังคงเดินหน้าให้ความช่วยเหลือผู้ประสบภัยต่อไปอย่างไม่หยุดยั้ง

โดยเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม ทางมูลนิธิธรรมกายฯ ได้นำเครื่องอุปโภคบริโภคไปให้ความชวยเหลือผู้ประสบภัยที่ ตำบลบ้านอิฐ อำเภอเมือง จังหวัดอ่างทอง มีตัวแทนจากมูลนิธิธรรมกาย คือ พระสมศักดิ์ จันทสีโล และ กัลยาณมิตร วันทนี บุญญธรรม เป็นตัวแทนมอบ ซึ่งสถานการณ์น้ำท่วมในหลายพื้นที่ขณะนี้ยังคงรุนแรง กระแสน้ำยังคงทะลักเข้าท่วมบ้านเรือนของประชาชนอย่างต่อเนื่อง ทรัพย์สินเงินทอง รวมทั้งผลิตผลทางการเกษตรต้องจมอยู่ใต้น้ำ สวนกล้วยที่กำลังจะนำออกขายสร้างรายได้ก็หายไปกับตา สร้างความเดือนร้อนอย่างหนักบางรายถึงกับสิ้นเนื้อประดาตัว ประชาชนกล่าวว่า ถึงแม้จะนำถุงทรายมากันก็ยังไม่สามารถต้านความรุนแรงของน้ำที่ไหลบ่าเข้ามาอย่างกระทันหันได้ โดยบางพื้นที่ระดับน้ำสูงกว่า 2 เมตร

และในวันเดียวกันนี้ มูลนิธิธรรมกาย โดยพระราชภาวนาวิสุทธิ์ (หลวงพ่อธัมมชโย) เข้าไปช่วยเหลือพระภิกษุสามเณรด้วยเดินทางต่อไปยังวัดบ้านอิฐ อำเภอเมือง จังหวัดอ่างทอง เพื่อนำเครื่องอุปโภคบริโภคไปถวายแด่พระที่ประสบอุทกภัย ซึ่งเมื่อเดินทางไปถึง ทีมงานก็ต้องขอความช่วยเหลือให้สาธุชนที่อยู่บริเวณนั้นพายเรือออกมารับเข้าไปถวายเครื่องอุปโภคบริโภค สถานการณ์ในขณะนี้วัดทั้งวัดต้องจมอยู่ในน้ำ

พระครูวิศาลวรคุณ เจ้าอาวาสวัดบ้านอิฐ กล่าวว่า ไม่คาดคิดว่ากระแสน้ำจะไหลบ่าเข้ามาอย่างรวดเร็วแบบนี้ จึงต้องระดมพระทั้งหมด 7 รูป ซึ่งเป็นพระที่ชราภาพแล้ว 2 รูป ช่วยกันแบกข้าวของมากมายขึ้นไปไว้บนที่สูง บางอย่างเก็บไม่ทันก็ต้องปล่อยให้จมอยู่ใต้น้ำเพราะบริเวณวัดกว้างเกินกว่าจะเก็บได้ทั่วถึง และกระแสน้ำขณะนั้นก็เชี่ยวมากขนาดพัดต้นไม้ขนาดใหญ่ที่ปลูกไว้เป็นเวลานานลอยตามกระแสน้ำหายไป ประกอบกับในบริเวณวัดยังมีโรงเรียน ซึ่งขณะนี้โรงเรียนต้องปิดเพราะนักเรียนไม่สามารถเดินทางเข้ามาเรียนได้

    

      และอย่างไรก็ตามความเดือดร้อนของผู้ประสบอุทกภัยก็ยังไม่สิ้นสุดเพียงแค่น้ำลดระดังลงเท่านั้น เพราะหลังจากนั้นยังต้องประสบกับปัญหาต่างๆ ที่ตามมาอีกมากมาย และจึงเป็นโอกาสที่พี่น้องผองไทยจะได้ร่วมแสดงน้ำใจ เข้าช่วยเหลือซึ่งกันและกันอย่างเต็มกำลัง อันเป็นสิ่งที่ดีที่จะมอบแก่กันได้ในยามประสบทุกข์ ให้บรรเทาเบาบางลงไป