ช้า...แต่ว่ามั่นใจ

วันที่ 10 กพ. พ.ศ.2546

 

ช้า...แต่ว่ามั่นใจ


.....ได้โอกาสมาเยือนจังหวัดสกลนคร อำเภอโพนนาแก้วอันแสนไกลจากกรุงเทพมากนัก
เดินไปในหมู่บ้านที่ล้วนแล้วแต่เครือญาติเดียวกัน บ้านหลังโน้นบ้านป้า หลังนี้บ้านอา หลังนั้นบ้านยาย ...โน่น บ้านพี่สะใภ้ ฯลฯ เรียกว่าคนอีสานบ้านเรามีความผูกพันกันในหมู่ญาติแน่นแฟ้น งานบุญอย่างนี้ทุกคนต่างมาช่วยเหลือกัน ถือเป็นการแสดงความมีน้ำใจต่อเจ้าของงานอีกด้วย

 

.....เดินไปสักพักเห็นบ้านสองชั้นหลังหนึ่ง เจ้าของบ้านชื่อ พี่ไสว เป็นหญิงวัยกลางคนหน้าตาน่าเกรงขาม พูดจาเสียงดังฉะฉาน นั่งอยู่คนเดียวเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรอยู่ เห็นพวกเราเดินมาจึงออกมาต้อนรับ " โทษทีบ้านพี่รกไปหน่อย ไม่มีเวลาจัดเล้ยย..เชียว งานมันยุ่งมาก.. ไม่มีเวลาว่างเลย เออ..เข้ามานั่งก่อนซิ " พูดพลางขยับสิ่งของบนแคร่ไปพลางให้พอมีที่ว่างให้นั่ง พวกเราทุกคนรู้สึกเกรงใจ เห็นบ้านแล้วเข้าใจว่าเจ้าของบ้านคงจะยุ่งจริงๆ มีข้าวของเครื่องใช้วางอยู่ระเกะระกะ จะช่วยเก็บกวาดก็คงเป็นงานใหญ่ จึงเอ่ยปากขอลาไปเตรียมงานก่อน

 

.....ผ่านมาถึงบ้านหลังที่สอง เป็นบ้านชั้นเดียว รอบบ้านปลูกไม้ดอกไม้ประดับไว้อย่างเป็นระเบียบสวยงาม ทั้งบริเวณบ้านสะอาดสะอ้าน เจ้าของบ้านชื่อพี่อุ่นเรือน กำลังขะมักเขม้นทำงานบ้านอยู่ พวกเราต่างชมเชยว่าบ้านน่าอยู่ สะอาดเรียบร้อย พี่อุ่นเรือนออกตัวอย่างอายๆว่า " อ๋อ! มันว่างๆนะ ไม่รู้จะทำอะไร เลยกวาดนั่นถูนี่ไปตามเรื่อง ปลูกต้นไม้บ้าง สบายใจดี " พูดพลางยิ้มกว้างแทนความภูมิใจ พวกเราสนทนาปราศรัยกันพอสมควรจึงขอลาไปทำงานต่อ
ระหว่างทางไปยังบริเวณงาน เพื่อนๆต่างพูดคุยกันถึงเรื่องบรรยากาศชนบทที่ไม่คุ้นเคย แต่ในใจยังคิดวนเวียนถึงสองเหตุการณ์เมื่อครู่นี้ ให้รู้สึกสะกิดใจไม่น้อย

 

.....คนหนึ่งบอกว่าไม่ว่าง แต่เห็นนั่งเฉยๆ จมอยู่กับความคิดจนไม่มีเวลาเหลียวมองรอบข้าง ส่วนอีกคนหนึ่งบอกว่าว่างมาก แต่ขยันทำโน่นทำนี่อยู่ตลอดเวลา ทำให้นึกถึงสังคมในเมืองที่จากมา ตื่นเช้าขึ้นมาต้อนรับชีวิตใหม่ที่ต้องเร่งรีบ เร่งร้อนอยู่เสมอ แต่ไม่ว่าจะเร่งให้เร็วแค่ไหน ก็ไม่เคยทันใจคนใจร้อนสักที คนใจร้อน ที่ดูเหมือนจะรู้ว่าเวลาเป็นของมีค่า แต่แน่ใจแล้วหรือว่า ได้ใช้เวลาอย่างคุ้มค่าจริงๆ ความเร่งรีบทำให้ขาดความรอบคอบ  เสียเวลาสำคัญไปกับความสับสนของชีวิต

 

....ตรงกันข้ามกับคนที่มีความมั่นใจ มีสมาธิแน่วแน่รู้ว่าเวลานี้ควรทำอะไร ไม่เร่งรีบจนเกินไปกลับทำงานได้มาก
ถ้าหากเราลองจัดระเบียบความคิดเสียใหม่ ทำใจให้มีสมาธิช่วยให้รู้สึกผ่อนคลาย ใจเบาสบายมากขึ้น ความละเอียดรอบคอบจะตามมา ทำให้รู้ว่ามีเวลาเหลือมากมายที่ใช้ได้อย่างคุ้มค่า ......ถึงจะช้า...แต่ก็ชัวร์กว่าตั้งเยอะ

อุบลเขียว