ธรรมไม่เสื่อม ภาษาไม่ตาย มีแต่คนที่ตาย

วันที่ 18 กพ. พ.ศ.2557

 

 

 

ธรรมไม่เสื่อม ภาษาไม่ตาย มีแต่คนที่ตาย



● ธรรมะ เป็นสิ่งที่มีอยู่แล้วในโลกนี้ เป็นของกลาง เป็นของคู่โลก ขึ้นอยู่กับยุคไหน สมัยไหน ใครจะค้นพบ ใครจะเข้าถึง ถ้าได้บรรลุธรรม รู้แจ้งเห็นจริง ก็จะได้ตำแหน่งพระพุทธเจ้า

ถ้าเทศน์สอนโปรดสัตว์ ก็เป็น พระสัพพัญญูพุทธเจ้า
ถ้าไม่เทศน์สอน ไม่โปรดสัตว์ ก็เป็น พระปัจเจกพุทธเจ้า

● ภาษา คือ การสื่อสาร ใช้ในการเทศน์สอนธรรม และบันทึกคำสอนของพระพุทธเจ้าไว้ ใครได้ฟัง ได้ศึกษา นำไปปฏิบัติ บรรลุตาม ก็เป็น พระอรหันตสาวก หรือเป็นพระอริยสงฆ์ อริยบุคคล ตามสภาวธรรมที่ตนเองได้บรรลุ ได้เข้าถึง

● ตราบใด คำสอนยังอยู่ ภาษาก็ยังคงอยู่

ธรรมะไม่เคยเสื่อม มีแต่คนเสื่อมจาก ธรรมะ ฉันใด
ภาษาที่ใช้สื่อสารธรรม ก็ไม่ใช่ภาษาที่ตาย มีแต่คนตายจากภาษา ฉันนั้น

ดูอย่าง งานคนตาย พระยังสวดพระอภิธรรม 7 คำภิร์ ธรรมอันยิ่งใหญ่ เป็นภาษาบาลีให้ผีกับคนฟังเลย

แล้วธรรมะจะเสื่อม ภาษาจะตาย ได้อย่างไร ?
ใช่ไหม ! พี่น้องนักสร้างบารมี ทั้งหลาย


 


15 กุมภาพันธ์ 2557
ธรรมะริมทาง ไปที่สุดแห่งธรรม