อัปปมาทะ

วันที่ 25 มิย. พ.ศ.2549

 

.....อัปปมาทะ หมายถึง ความไม่เลินเล่อเผลอสติ ไม่ลืมตัวมัวเมาด้วยขาดสติขาดความยั้งคิด ระวังจิตมิให้กำเนิด มิใช้ขัดเคือง มิให้หลง มิให้มัวเมา ในอารมณ์ที่สามารถดึงจิตให้กำหนัด ขัดเคือง หลง หรือมัวเมา ประคองจิตให้ระลึกนึกได้และรู้สึกตัวอยู่เสมอว่าจะทำ พูดคิดอะไร หรือกำลังทำ พูด คิดอะไร

 

อัปปมาทะ ในทางปฏิบัติก็คือ สติ นั่นเอง

 

.....อัปปมาทะ เป็นธรรมที่พระพุทธเจ้าตรัสสอนเป็นคำสุดท้ายก่อนปรินิพพาน ถือกันว่าเป็นหัวใจหรือเป็นคำสรุปรวบยอดของคำสอนทั้งหมด เป็นที่รวมของคำสอนทั้งหมด กล่าวคือ ธรรมที่ทรงสอนทั้งปวงรวมลงในอัปปมาทธรรมนี้ทั้งสิ้น

 

**บทความ แนะนำ/เกี่ยวข้อง

สิ่งดีๆมีไว้แบ่งปัน อะไรดีๆมีอีกเยอะ กด Like facebook กัลยาณมิตร