อุปสรรคของการเป็นกัลยาณมิตร คือ ขาดความอดทน

วันที่ 25 สค. พ.ศ.2557

อุปสรรคของการเป็นกัลยาณมิตร คือ ขาดความอดทน

อุปสรรคของการเป็นกัลยาณมิตร คือ ขาดความอดทน

      เป็นไปได้ที่การทำหน้าที่กัลยาณมิตรมีสิทธิ์ล้มเหลว เพราะทำไปได้ระดับหนึ่งแล้ว จะคลายความเพียร แม้จะมีมโนปณิธาน มีอุดมการณ์และเป้าหมายชีวิตที่ชัดเจน แต่เมื่อขาดความอดทนเสียแล้ว ก็มีโอกาสที่จะหยุดทำหน้าที่กัลยาณมิตรได้ เพราะการทำหน้าที่กัลยาณมิตรนั้น เปรียบเหมือนการพายเรือ ทวนกระแสน้ำเชี่ยว จำเป็นต้องอาศัยสุขภาพร่างกายที่แข็งแรง พลังใจที่แข็งแกร่ง ทนต่อสภาวธรรมของโลก ที่เชี่ยวกรากด้วยความไม่รู้และไม่เข้าใจของคนทั่วไป

พระราชภาวนาวิสุทธิ์ได้สอนให้อดทนในเรื่องการทำหน้าที่กัลยาณมิตรเอาไว้ว่า

    “ คลื่นในมหาสมุทรจะสร้างคลื่นลูกใหม่ต่อไปฉันใด คลื่นความดีจะสร้างความดีใหม่ต่อไป ฉันนั้น หลวงพ่อต้องการให้ลูกๆ ชายหญิงทุกคน สวมหัวใจสิงห์และสวมวิญญาณกัลยาณมิตร

ชี้แนะหมู่ญาติให้ใจของเขาเป็นกุศล แล้วชักนำให้มาประพฤติปฏิบัติธรรมให้ได้มากที่สุด เพื่อที่ว่าชาวโลกจะได้เปลี่ยนแปลงชีวิตไปในทางที่ดี

    ขอให้เราทุกคนต่อสู้ อดทน เข้มแข็ง และอ่อนน้อมถ่อมตน ด้วยการให้ความเคารพแก่ผู้อื่น ซึ่งจะทำให้เราลดทิฐิมานะลง และฝึกให้เรามีสติอดกลั้นต่ออาการอันไม่น่าพึงใจที่มีผู้แสดงออกทั้งทางกาย และวาจา จงอดทนต่ออุปสรรคเพียงเล็กน้อยที่เกิดขึ้น ประหนึ่งแผ่นดินที่ ไม่ทุกข์ร้อนยามถูกราดรดด้วยของดี หรือของเสีย จงอดทนประหนึ่งลิ้นในปากของงูพิษที่สามารถอยู่ได้ท่ามกลางกระแสพิษร้าย จงอดทนประหนึ่ง ผ้าขี้ริ้ว หรือผ้าเช็ดเท้าที่คอยแต่จะทำความสะอาดให้ทุกคนเรื่อยไป จงลดตัวของเราลงต่ำเพื่อที่จะยกจิตใจ ของเราให้สูงขึ้น และจงรักษาคุณค่าอันสูงส่งนี้เพื่อยกระดับจิตใจของชาวโลก เราทุกคนจะสร้างสันติสุข ให้เกิดขึ้นในโลก ด้วยการชักนำชาวโลกให้ตระหนักถึงคุณค่าของความเป็นมนุษย์และมาปฏิบัติธรรมร่วมกัน

    เราจะเอาชนะอุปสรรคทุกอย่าง ที่จะมาขัดขวางชาวโลกมิให้รู้คุณและตอบแทนคุณผู้มีพระคุณของโลก ผู้เป็นต้นแบบชีวิตจิตใจและกายอันประเสริฐของเรา ชัยชนะนี้จะติดเป็นผังสำเร็จของเราไป ทุกภพทุกชาติตราบกระทั่งเข้าสู่พระนิพพาน เราจะต้องเป็นผู้ชนะ สมกับที่เราได้เป็นทายาทของอนันตชัยนั่นคือพระพุทธเจ้าผู้ทรงมีชัยชนะอันไม่มีที่สิ้นสุด”5)