ที่พึ่งที่แท้จริง

วันที่ 11 กพ. พ.ศ.2559

ที่พึ่งที่แท้จริง

                 ได้เข้าวัดครั้งแรกจากค่ายศีลธรรมที่โรงเรียนจัดมาตามเพื่อนๆ เอาสนุกๆ เฉยๆ หลังจากได้พบความสะอาด สงบ และเรียบร้อยของวัด จนติดใจต้องมาอีก จากเดิมที่ผมเป็นคนไม่กล้าแสดงออก เพราะป่วยเป็นโรคกระดูกจนพิการ ร่างกายไม่ปกติ แต่เพราะคำสอนของวัดทำให้ผมมีกำลังใจในการต่อสู้กับโรคจนดีขึ้นและมีความมั่นใจจนสามารถยืนหยัดได้ด้วยตัวเอง และใช้ชีวิตได้ในสังคมเหมือนคนทั่วๆไป เพราะผมได้พบ "ที่พึ่งที่แท้จริง" คือพระรัตนตรัย

 

ธนา จำปาทอง