สังฆคารวตา...สร้างเกราะป้องกันการจับผิด

วันที่ 17 มีค. พ.ศ.2563

สังฆคารวตา...สร้างเกราะป้องกันการจับผิด

 

                   ในกรณีของพระภิกษุเอง ความเคารพที่พึงมีในพระรัตนตรัยคือ ความเคารพในพระพุทธเจ้า   พระธรรม พระสงฆ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ความเคารพในพระสงฆ์นั้น มีความเกี่ยวข้องโดยตรงกับความเสื่อมและความเจริญของพระภิกษุสงฆ์ จนกระทั่งไปถึงความเสื่อมและความเจริญของพระพุทธศาสนาโดยรวม ดังที่ได้กล่าวไปแล้วในข้างต้น ทั้งนี้เป็นเพราะความสัมพันธ์ที่เกี่ยวพันกันในแง่ของการถ่ายทอดคุณธรรม รวมไปถึงความสมัครสมานสามัคคีในหมู่สงฆ์

 

                   ในกรณีของพุทธศาสนิกชนก็เช่นเดียวกัน หากขาดซึ่งความเคารพในพระสงฆ์เสียแล้ว ย่อมส่งผล กระทบกับตนเองในแง่ของการศึกษาธรรมะ รวมไปถึงส่งผลกระทบต่อไปยังพระพุทธศาสนาโดยรวมในแง่ของความสามัคคีในหมู่พุทธบริษัท เมื่อไม่มีความเคารพในพระสงฆ์ แม้ท่านจะมีคุณธรรมมากเพียงใดก็ตาม คงยากที่เราจะเข้าไปศึกษาและรองรับคุณธรรมจากท่าน อีกทั้งยังเป็นการเพาะนิสัยช่างจับผิดให้เกิดขึ้นอีกด้วย

 

                  เพราะไม่ว่าจะเป็นบรรพชิตหรือคฤหัสถ์ ต่างก็ต้องฝึกฝนอบรมตนเองเพื่อให้พ้นจากกองทุกข์ทั้งปวง ในรูปแบบและสิ่งแวดล้อมที่ตนจะสามารถฝึกหัดปฏิบัติได้ หากขาดเสียซึ่งต้นแบบหรือครูดีก็ยากที่จะเอาดีได้ เพราะการแสวงหาปัญญาในเบื้องต้น คือ ระดับความรู้ (knowledge) เป็นสิ่งที่เราสามารถหาได้ง่ายในโลกปัจจุบันที่เทคโนโลยีการสื่อสารไร้ขีดจำกัด แต่การแสวงหาปัญญาในเบื้องกลาง

 

                 คือ ระดับความเข้าใจ (understanding) เริ่มมีขีดจำกัด ยกตัวอย่างเช่น เราต้องการรู้ว่า อริยสัจ ๔ คืออะไร แต่ละข้อมีความหมายอะไรเพียงเราพิมพ์คำว่า อริยสัจ เข้าไปในโปรแกรมค้นหาออนไลน์ (websearch engine) ใช้เวลาเพียง ๐.๓๒ วินาที ก็มีผลการค้นหาออกมาถึงกว่า ๔๗๓,๐๐๐ แห่ง แต่จะนำไปฝึกหัดปฏิบัติอย่างไรนั้นยังคงไม่ชัดเจน ไม่ต้องกล่าวไปถึงปัญญาเบื้องสูง คือ ระดับบรรลุธรรม
(enlightenment) ดังนั้นต้นแบบหรือครูดีจึงมีความสำคัญสมกับชื่อหมวดธรรมที่ว่า ปัญญาวุฑฒิสูตร ว่าด้วยความเจริญด้วยปัญญา๒ ดังที่ได้กล่าวไปแล้ว มี ๔ ประการ อันประกอบด้วย

 

             ๑) สัปปุริสสังเสวะ (การคบหาสัตบุรุษ) หาครูดีให้พบ
             ๒) สัทธัมมัสสวนะ (การฟังสัทธรรม) ตั้งใจฟังคำครูให้ชัด
             ๓) โยนิโสมนสิการ (การมนสิการโดยแยบคาย) ตั้งใจไตร่ตรองคำครูให้ลึก
             ๔) ธัมมานุธัมมปฏิปัตติ (การปฏิบัติธรรมสมควรแก่ธรรม)ลงมือทำตามคำครูให้ครบ

 

              แต่อย่างไรก็ตาม หากเราเป็นผู้ที่ขาดความเคารพ มีนิสัยชอบจับผิดติดตัวมามาก แม้มีต้นแบบหรือครูดีอยู่ต่อหน้า ก็ยากเหลือเกินที่จะได้รับการอบรมสั่งสอนจากท่าน แม้เราจะบอกตนเองว่า ก็พระภิกษุสงฆ์ท่านยังเป็นเพียงสมมติสงฆ์ ไม่ได้ต่างอะไรกับเราเท่าใดนัก ไว้ถ้าพบพระอริยสงฆ์เมื่อใด ความเคารพในพระสงฆ์ก็จะเกิดขึ้นเอง เราจะมั่นใจในคำกล่าวนี้ได้เพียงใด ก็คงต้องย้อนกลับไปดูตัวอย่างที่เกิดขึ้นในกรณีของพระปิลินทวัจฉเถระและพระมหากัปปินเถระอีกครั้งหนึ่ง จะได้ไม่เกิดข้อผิดพลาดจนเกิดผลเช่นเดียว
กับอดีตพระภิกษุที่ไปเกิดเป็นเปรต เพราะด่าทอพระสงฆ์ตามคำแนะนำของคนพาล ขาดการพิจารณาไตร่ตรองให้รอบคอบดังที่ปรากฏใน คูถขาทกเปตวัตถุ

 

           "เมื่อขาดความเคารพในพระสงฆ์แม้ท่านจะมีคุณธรรมมากเพียงใดก็ยากที่เราจะรองรับคุณธรรมจากท่านได้ทั้งยังเป็นการเพาะนิสัยจับผิดให้เกิดขึ้นอีกด้วย"

 

เชิงอรรถ อ้างอิง

๑ ค้นหาด้วยโปรแกรมค้นหาออนไลน์ของ Google ผ่าน Google Chrome Browser ซึ่งอาจมีค่าคลาด
เคลื่อนจากที่แสดงไว้บ้าง ทั้งนี้ขึ้นกับโปรแกรมค้นหาและความเร็วของการรับส่งสัญญาณ
๒ องฺ.จตุกฺก. ๒๑/๒๔๘/๓๖๗-๓๖๘ (แปล.มจร)

จากหนังสือ ที่สุดแห่งธรรม ถึงได้ด้วยความเคารพ 3 

โดยคุณครูไม่เล็ก

 

 

 

 Total Execution Time: 0.0037105480829875 Mins