เรื่องของโอโม กล่องที่ 83 : จากทีมสู่ภาค
ในการจัดองค์กรปี พ.ศ.2535 มีการแบ่งงานเป็นสำนัก ในขณะเดียวกันนอกเหนือจากงานประจำแล้ว งานบุญอีกอย่างก็คือการต้อนรับดูแลสาธุชนที่มาปฏิบัติธรรม ทำบุญที่วัด นับวันสาธุชนก็มากขึ้น ทางส่วนกลางจึงมีนโยบายให้แต่ละสำนักได้จัดตั้งทีมดูแลต้อนรับสาธุชนด้วย ก็จัดตั้งเป็นทีมมีชื่อทีมต่างๆกัน สาธุชนที่ดูแลก็แบ่งกันตามคุ้นเคยหรือเป็นญาติมิตรในกลุ่มนั้นๆ ตอนนั้นมี 10 ทีม เรียกว่า 10 ทีมเกรียงไกร
พอมาถึงปี พ.ศ.2542 มีโครงการบ้านกัลยาณมิตรเกิดขึ้น ก็เลยมีการจัดทีมกันใหม่แบ่งกันเป็นเขตพื้นที่ จะได้สะดวกแก่การทำงาน มีการรวมทุกทีมมาอยู่ที่สำนักกัลยาณมิตรสากล มีจัดสรรบุคลากรให้สอดคล้องกับกลุ่มสาธุชนที่ดูแล
ผมได้เข้ามาเป็นกรรมการรวบรวมข้อมูลและจัดสรรทุกสิ่งอย่าง ทั้งข้าวของ ที่ทำการ ตอนนั้นได้บุคลากรรุ่น 16 เข้ามาจัดสรรด้วย ทุกอย่างลงตัวในปลายเดือน กรกฎาคม พ.ศ.2542
จากทีมมาเป็นภาค ในส่วนกรุงเทพและปริมณฑลมี 8 ภาค เรียกว่า ภาคนครหลวง 1-8 ส่วนต่างจังหวัดที่เรียกว่าแก้วภูธร แบ่งเป็น 6 ภาค ตามเขตภูมิภาคคือ ภาคเหนือ กลาง อีสาน ตะวันออก ตะวันตก ใต้ ทั้ง 14 ภาคสังกัดสำนักกัลยาณมิตรสากล บุคลากรก็ต้องทำเรื่องย้ายสำนักกันมา และมีอีกภาคที่อยู่สำนักต่างประเทศคือภาคจักรวาล ดูแลประสานงานกับสาธุชนที่มาร่วมบุญตามศูนย์สาขาทั่วโลก
มีการอำลาทีมที่สภาธรรมกายสากลหลังใหม่ เมื่อวันอาทิตย์ที่ 1 สิงหาคม พ.ศ.2542 แล้วก็จัดกลุ่มใหม่ตามภาค และในวันที่ 15 สิงหาคม ก็เริ่มที่ตั้งภาคทั้ง2ฝั่งของสภาธรรมกายสากล
