มีเมตตา ต่อผู้มาคิดร้าย
มีทางบ้านถามมาว่า : การที่สอนว่า ใครทำอะไรเราแล้ว อย่าโต้ตอบ ทำไมถึงเป็นอย่างนั้นครับ การที่เราเมตตาสงสารเขาให้มาก ๆ มันทําให้เราอยู่เหนือเขาอย่างไรครับ
พระอาจารย์ตอบ : คุณโยม เขาร้ายมา เราร้ายกลับ มันเหมือนกับเอากิเลสมากัน กิเลสตระกูลความโกรธ ใครเหนือกว่ากัน ความโลภ ใครเหนือกว่ากัน ความหลง ลุ่มหลงมัวเมา ใครเหนือกว่ากัน แล้วก็ห้ำหั่นกัน มีแต่ก่อเวรผูกพันกันไปไม่รู้จักจบจักสิ้น ต่อให้เราเองเหมือนกันว่า ในสถานการณ์เฉพาะหน้าเหมือนกับชนะเขา แต่ความจริงก็ผูกเวรกันไป จริงๆ ตัวเราเองมันก็ไม่ได้ดีขึ้น พอกิเลสมันมาครอบงำอย่างนั้น
ผลคือวิบากกรรมที่เกิดขึ้นทําให้เราแย่กว่าเก่าอีก ไม่คุ้มกันเลย เพราะฉะนั้น พระสัมมาสัมพุทธเจ้าจึงสอนว่า ให้แผ่เมตตาเยอะๆ เห็นใจกันเถอะ ล้วนแล้วแต่เป็นสัตว์โลก ผู้ร่วมเกิด แก่ เจ็บ ตาย ด้วยกันหมดทั้งสิ้น
คิดอย่างนี้แล้วใจเราเอง สภาพใจมันจะยกสูงขึ้น สถานการณ์เฉพาะหน้าเหมือนกับว่าเราก็เสียเปรียบ แต่ความจริงถ้าเราทำอย่างนั้นได้จริงๆ ใจเราจะยกสูงขึ้น ไม่ก่อเวรด้วย แล้วเราจะเป็นผู้ชนะในระยะยาว อย่ามองสั้นๆ แค่เฉพาะหน้า ให้มองไกลๆ ยิ่งมองถึงข้ามภพข้ามชาติจะพบว่า การให้อภัยกันแล้วก็มีเมตตาจิตต่อกัน จะทำให้โลกเราร่มเย็นเป็นสุข แล้วตัวเราเองก็มีความสุขด้วย ทั้งชาตินี้ชาติหน้า
เจริญพร.
