เล่าตามใจ 177 : ว่าด้วยพิธีขอขมาลาบวช
ช่วงปลายเดือนเมษายน ต่อต้นเดือนพฤษภาคม พ.ศ.2569 มีพิธีขอขมาลาบวชไล่เรียงกันมาเลย เริ่มจากวันที่ 27 เมษายน ก่อนจะไปหล่อหลอมกันที่อยุธยา มีพิธีขอขมาพระอาจารย์ ซึ่งก็ถือว่าเป็นตัวแทนอาศรมบรรพชิต ที่ห้องปฏิบัติธรรมอาศรมอุบาสก
มาวันพฤหัสบดีที่ 30 เมษายน ก็ไปขอขมาที่อาศรมอุบาสิกา ไปกันแต่เช้ามืดเลย เพราะเป็นวันประชุมประจำเดือนของอาศรมอุบาสิกาซึ่งเค้าประชุมกันประมาณ 6 โมงเช้า น้องๆอุบาสิกาบอกวันนี้อุบาสิกามากันเยอะเป็นพิเศษ ตื่นเต้นทั้งอุบาสิกา ตื่นเต้นทั้งผู้มาลาบวช วันนี้ทางอาศรมมอบปัจจัยร่วมบุญงานบวชและมอบผ้าขนหนูให้คนละชุด
มาวันศุกร์ที่ 1 พฤษภาคม ก็ขอขมาที่อาศรมอุบาสก ผู้บวชแต่ละคนได้เล่าประวัติย่อๆ ตลอดจนความในใจต่างๆ เพราะน้องรุ่นหลังๆอาจจะยังไม่ค่อนคุ้นกับพี่ๆ โดยเฉพาะพี่ๆที่อยู่ตามsiteงานต่างๆ
มาถึงวันอาทิตย์ต้นเดือนที่ 3 พฤษภาคม ถือเป็นhighlights ตื่นเต้นสุด ได้ขอขมาญาติโยมกัลยาณมิตร ที่ห้องแก้วสารพัดนึก 1 ก่อนงาน 3-4 วัน คณะผู้จะบวชได้คุยกำหนดการพิธีกรรมกับทางทีมหลวงพี่ชัยยันต์ ทางหลวงพี่เสนอแนะว่าก่อนเริ่มพิธีกรรม น่าจะมีscoopสักชุดฉายสรุปเรื่องราวของผู้ที่จะบวช ก็ปรึกษาทีมสื่อที่ตามไปถ่ายที่สุขสันโดษซึ่งกำลังเร่งตัดต่อscoopแต่ละคนอยู่เพื่อให้ทันฉายในโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา
น้องก็ยินดีทำให้สดๆ ต้องมาถ่ายทำเพิ่มในเย็นวันศุกร์ ฉากที่เริ่มต้นว่า ผมรอมาคนละกี่ปีนั่นแหละ ตัดต่อเสร็จทันฉายวันงาน ผลคือพรมห้องแก้วสารพัดนึกน่าจะชื้นขึ้นพอสมควรเนื่องจากน้ำตาแห่งความปีติของพี่ๆทั้งหลาย
วันนั้นผู้ที่รับขอขมาพระคือพี่แอ๊ว(กัลฯจิรภา บุณยบุตร )และคุณวีระชัย ด้วยความตื่นเต้นกลัวหลุดโฟกัส วันนั้นเลยจ้องหน้าพี่เค้าอย่างเป็นจริงเป็นจัง มาหลังงานต้องมาบอกว่าขอโทษด้วยนะครับที่จ้องเป็นจริงเป็นจังมากไม่งั้นผมหลุดโฟกัส ลืมบทกล่าวต่างๆและขั้นตอนพิธีกรรมเป็นแน่ นึกว่าเราจะตื่นเต้นคนเดียว ทั้งอีก 10 คนก็บอกว่าตื่นเต้นกันมากบ้าง น้อยบาง บางคนแอบร้องไห้อีกต่างหาก
