ทุกคนอยู่ได้ด้วยการให้

วันที่ 14 กย. พ.ศ.2558

 

ทุกคนอยู่ได้ด้วยการให้

 

วาทะธรรมหลวงปู่วัดปากน้ำ

วาทะที่ ๒๙ :  ทุกคนอยู่ได้ด้วยการให้  11 ก.ย. 58 โดย สิงหล

           ศาสนาพุทธนี้อยู่ได้ด้วยการให้ ถ้าเลิกให้กันเสียสักเดือนเดียว ข้าวปลาอาหารไม่ให้กันละ หยุดกันหมดทั้งประเทศ ทุกบ้านทุกเรือนไม่ให้กันละ ศาสนาดับ พระเณรสึกหมด หายหมดไม่เหลือเลย นี่เพราะอะไร เพราะการให้นี่เอง 
          การให้นี่สำคัญนัก เพราะทุกคนอยู่ได้ด้วยการให้ทั้งนั้น ท่านจึงได้ยืนยันตามตำรับตำราว่า ให้โภชนาหารอิ่มเดียวได้ชื่อว่า ให้ฐานะ ๕ ประการ คือ อายุ วรรณะ สุขะ พละ ปฏิภาณ 
            อายุ วรรณะ สุขะ พละ ปฏิภาณ เป็นที่ปรารถนาของมหาชนคนทั้งหลาย ฝ่ายคฤหัสถ์บรรพชิตปรารถนาเหมือนกันหมด อายุ อายุยืนใครๆ ก็ชอบ
            วรรณะ ความสดชื่นแห่งร่างกาย ผิวพรรณผ่องผุด เป็นที่ดึงดูดนัยนาของมนุษย์โลก ให้มารวมอยู่ที่ตน ใครๆ ก็ชอบใจทั้งนั้น
            สุขะ มีความสบายกาย สบายใจ ใครๆ ก็ชอบใจทั้งนั้น
            พละ กำลังกาย กำลังวาจา กำลังใจ  เวลาจะใช้กำลังกายได้สมความปรารถนา ไม่ติดขัดอะไร  เวลาจะใช้กำลังวาจา ได้สมความปรารถนา ไม่ติดขัดอะไร  เวลาจะใช้กำลังใจความคิดก็ได้สมความปรารถนา ไม่ต้องรอเวลาอย่างหนึ่งอย่างใด
             กำลังทั้ง ๓ นี่แหละสำคัญนัก กำลังกาย เวลาจะใช้งานการด้วยกาย กำลังวาจา ที่ต้องใช้วาจาโต้ตอบระหว่างประเทศต่อประเทศนั้น หรือเวลาพูดคนต่อคนกัน ก็ใช้วาจา กำลังใจที่จะต้องคิดการงานใหญ่โต กว้างขวางออกไป นี่กำลังใจ กำลังเหล่านี้ใครๆ ก็ชอบ ใครๆ ก็ปรารถนา
             ปฏิภาณ ความเฉลียวฉลาดในทุกสิ่งทุกอย่าง ในหน้าที่ของตัว หรือในหมู่มนุษย์ ฉลาดในหน้าที่ทุกสิ่งทุกอย่าง ไม่ขัดขวางอย่างหนึ่งอย่างใด นี่ใครๆ ก็ชอบ ใครๆ ก็ปรารถนา สิ่งทั้ง ๕ นี้แหละเป็นที่ปรารถนาของมหาชนคนทั้งหลาย ฯ

 

(กัณฑ์ที่ ๕ : สังคหวัตถุ  ๒๐ กันยายน พ.ศ.๒๔๙๖

จากหนังสือมรดกธรรมของหลวงพ่อวัดปากน้ำ

พระมงคลเทพมุนี (สด  จนฺทสโร))

 

 

 

 

 Total Execution Time: 0.01140962044398 Mins