ติลักขณาทิคาถา พร้อมคำแปล

วันที่ 22 มิย. พ.ศ.2560

ติลักขณาทิคาถา

ติลักขณาทิคาถา , สวดมนต์ , บทสวดมนต์ , บทสวดมนต์พระ , ธรรมกาย , วัดพระธรรมกาย , วัดหนองป่าพง , ติลักขณาทิคาถา พร้อมคำแปล

ติลักขณาทิคาถา

(หันทะ มะยัง ติลักขะณาทิคาถาโย ภะณามะ เส)

     สัพเพ สังขารา อะนิจจาติ ยะทา ปัญญายะ ปัสสะติ  อะถะ นิพพินทะติ ทุกเข เอสะ  มัคโค  วิสุทธิยา  สัพเพ สังขารา ทุกขาติ ยะทา ปัญญายะ ปัสสะติ  อะถะ นิพพินทะติ ทุกเข เอสะ มัคโค วิสุทธิยา   สัพเพ ธัมมา อะนัตตาติ ยะทา ปัญญายะ ปัสสะติ  อะถะ นิพพินทะติ ทุกเข เอสะ มัคโค วิสุทธิยา  อัปปะกา เต มะนุสเสสุ  เย ชะนา ปาระคามิโน  อะถายัง อิตะรา ปะชา ตีระเมวานุธาวะติ  เย จะ โข สัมมะทักขาเต ธัมเม ธัมมานุวัตติโน  เต ชะนา ปาระเมสสันติ มัจจุเธยยัง สุทุตตะรัง  กัณหัง ธัมมัง วิปปะหายะ สุกกัง ภาเวถะ โต  โอกา อะโนกะมาคัมมะ วิเวเก ยัตถะ ทูระมัง, ตัตราภิระติมิจเฉยยะ หิตวา กาเม อะกิญจะโน

 

ติลักขณาทิคาถา พร้อมคำแปล

สัพเพ สังขารา อะนิจจาติ ยะทา ปัญญายะ ปัสสะติ
      เมื่อใดบุคคลเห็นด้วยปัญญาว่าสังขารทั้งปวงไม่เที่ยง

อะถะ นิพพินทะติ ทุกเข เอสะ  มัคโค  วิสุทธิยา
     เมื่อนั้นย่อมเหนื่อยหน่ายในสิ่งที่เป็นทุกข์ที่ตนหลง, นั่นแหละเป็นทางแห่งพระนิพพานอันเป็นธรรมหมดจด

สัพเพ สังขารา ทุกขาติ ยะทา ปัญญายะ ปัสสะติ
      เมื่อใดบุคคลเห็นด้วยปัญญาว่าสังขารทั้งปวงเป็นทุกข์

อะถะ นิพพินทะติ ทุกเข เอสะ มัคโค วิสุทธิยา
     เมื่อนั้นย่อมเหนื่อยหน่ายในสิ่งที่เป็นทุกข์ที่ตนหลง, นั่นแหละเป็นทางแห่งพระนิพพานอันเป็นธรรมหมดจด

สัพเพ ธัมมา อะนัตตาติ ยะทา ปัญญายะ ปัสสะติ
     เมื่อใดบุคคลเห็นด้วยปัญญาว่าธรรมทั้งปวงเป็นอนัตตา

อะถะ นิพพินทะติ ทุกเข เอสะ มัคโค วิสุทธิยา
     เมื่อนั้นย่อมเหนื่อยหน่ายในสิ่งที่เป็นทุกข์ที่ตนหลง, นั่นแหละเป็นทางแห่งพระนิพพานอันเป็นธรรมหมดจด

อัปปะกา เต มะนุสเสสุ เย ชะนา ปาระคามิโน
     ในหมู่มนุษย์ทั้งหลาย, ผู้ที่ถึงฝั่งแห่งพระนิพพานมีน้อยนัก

อะถายัง อิตะรา ปะชา ตีระเมวานุธาวะติ
      หมู่มนุษย์นอกนั้นย่อมวิ่งเลาะอยู่ตามฝั่งในนี้เอง

เย จะ โข สัมมะทักขาเต ธัมเม ธัมมานุวัตติโน
      ก็ชนเหล่าใดประพฤติสมควรแก่ธรรมในธรรมที่ตรัสไว้ชอบแล้ว

เต ชะนา ปาระเมสสันติ มัจจุเธยยัง สุทุตตะรัง
      ชนเหล่านั้นจักถึงฝั่งแห่งพระนิพพาน, ข้ามพ้นบ่วงแห่งมัจจุที่ข้ามได้ยากนัก

กัณหัง ธัมมัง วิปปะหายะ สุกกัง ภาเวถะ ปัณฑิโต
      จงเป็นบัณฑิตละธรรมดำเสียแล้วเจริญธรรมขาว

โอกา อะโนกะมาคัมมะ วิเวเก ยัตถะ ทูระมัง, ตัตราภิระติมิจเฉยยะ หิตวา กาเม อะกิญจะโน
      จงมาถึงที่ไม่มีน้ำจากที่มีน้ำ, จงละกามเสีย, เป็นผู้ไม่มีความกังวล, จงยินดีเฉพาะต่อพระนิพพานอันเป็นที่สงัดซึ่งสัตว์ยินดีได้โดยยาก

 

 

 


อ้างอิงจากหนังสือคู่มือทำวัตร-สวดมนต์แปล พระโพธิญาณเถร (ชา สุภทฺโท) วัดหนองป่าพง อุบลราชธานี