เมรุ

วันที่ 28 กย. พ.ศ.2547

 

 

เมรุ คือ ที่เผาศพ หลังคาเป็นยอด มีรั้วล้อมรอบ ราชาศัพท์เรียกว่า พระเมรุ

 

            ที่เรียกดังนี้เพราะถือคติมาจากภูเขากลางจักรวาล มียอดเป็นที่ตั้งเมืองสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ของพระอินทร์ ที่เรียกว่า เขาสิเนรุ หรือ เขาพระสุเมรุ

 

เมรุ อ่านได้ ๒ อย่างคือ เมน กับ เม.. รุ

 

          เมื่ออยู่เป็นคำโดดๆ หรืออยู่หลังคำอื่นให้อ่านว่า เมน เช่น เมรุวัดนี้ เมรุลอย ทุ่งพระเมรุ ขึ้นเมรุ เขาพระสุเมรุ เช่นเดียวกับคำว่า ธาตุ ( อ่านว่า ทาด) มาตุ ( อ่านว่า มาด) เช่น มหาธาตุ อาทินัดดามาตุ

 

         เมื่ออยู่หน้าคำที่เป็นภาษาบาลีสันสกฤตด้วยกัน ให้อ่านเป็น เม- รุ เช่น พระเมรุมาศ ( อ่านว่าพระ- เม- รุ- มาด) เช่นเดียวกับคำว่า ธาตุครรภ ( อ่านว่า ทา- ตุ- คับ) มาตุคาม ( อ่านว่า มา- ตุ- คาม)

 

 

 

สิ่งดีๆมีไว้แบ่งปัน อะไรดีๆมีอีกเยอะ กด Like facebook กัลยาณมิตร