ปากทางไม่.. ปลายทางแย่

วันที่ 22 กพ. พ.ศ.2546

ปากทางไม่.. ปลายทางแย่

.....ผู้หลักผู้ใหญ่ของบ้านเมืองกำลังระแวดระวังเรื่องของยาเสพติด กลัวว่าจะระบาดอย่างหนักในสถานศึกษา มีการประชุมชี้แจงนโยบายในการป้องกันและแก้ไขกันอย่างจริงจัง โดยเฉพาะช่วงที่ท่านนายกฯ ประกาศทำสงครามกับยาเสพติด จากสถิติล่าสุดของต้นเดือนแห่งความรักเพียงหนึ่งสัปดาห์ ปรากฏว่ามีแก๊งยาบ้าถูกยิงตายอย่างปริศนาไปเกือบร้อยศพ ขณะนี้ทั้งตำรวจและผู้ที่เกี่ยวข้องไม่ว่าจะเป็นผู้ขาย ผู้ซื้อจะต้องทำงานกันอย่างหนักทั้งสิ้น นึกแล้วก็ยังเสียวสันหลังเพราะหนึ่งถึงสองรายในจำนวนร้อยศพนั้นคือ สื่อมวลชนที่โดนสอยเพราะไปรู้เห็น ผมเองยังไม่กล้าไปดมมือใครเหมือนกัน มันเสียว!

 

.....คุยเรื่องบันเทิงเริงใจที่ผู้หลักผู้ใหญ่เขาหาทางป้องกันไว้ให้เด็กๆ ดีกว่า ตอนนี้ผู้ใหญ่ไฟเขียวให้เปิดเธคในโรงเรียนขึ้น เบื้องต้นเสนอให้เปิดช่วงเย็นวันศุกร์ โดยเปิดเวทีให้เด็กได้วาดลีลา เต้นรำแบบไร้สุรายาเมา จะว่าไปแล้วมันเป็นดาบสองคมครับ บาดเจ็บทั้งสองด้านคือ ถ้าเราเปิดโอกาสให้เด็กได้บันเทิงเริงใจกันในโรงเรียน ผมเกรงว่าใจมันจะเตลิดไปไหนต่อไหน แม้ว่าเราจะงดดื่มน้ำเมาโดยหลักการ แต่ถ้าเปิดโอกาสให้เขาร้องรำทำเพลง ก็ยังจัดอยู่ในข่ายของอบายมุข หกอย่างอยู่ดี มองเผินๆอาจไม่เห็นความเสียหายอะไร ถ้าคิดว่าเด็กได้ออกกำลังกายหรือได้แสดงออก แต่ถ้าหากไปพบประเภทต้องย้อมใจก่อนเย้ว หรืออีกประเภทสนุกสนานตกค้างต้องไปต่อกันที่อื่น แทนที่เราจะช่วยเหลือ จะกลับกลายเป็นยั่วยุให้เด็กอยากเที่ยวเตร่ กันมากขึ้นหรือเปล่า อบายแปลว่า ความเสื่อม ส่วนมุข นั้นแปลว่าปาก ถ้าจะรวมคำรวมความนั้นก็แปลว่า ปากทางแห่งความเสื่อม จุดเริ่มต้นสำหรับโครงการนี้เรายังมองไม่เห็นความเสื่อม ชัดเจนหรอกครับ เพราะว่าเจ้าตัวความเสื่อมนั้นมันจะปรากฏชัดอยู่ที่ปลายทาง ถ้าเกิดเหตุการณ์เด็กลักลอบเสพสุรายาเมา ก่อการทะเลาะวิวาท เพิ่มยอดการเที่ยวเตร่มากขึ้น คำว่าอบายมุขที่เรากำลังจะยัดเยียดให้ลูกหลานนั้นมันจะชัดเจนมากขึ้น พวกเราจะกลายเป็นครูบาอาจารย์รังแกฉัน หรือไม่ก็ทำคุณบูชาโทษเสียเปล่าๆ

 

.....ทางเลือกทางออกที่รอดพ้นโดยไม่ยั่วยุ ไม่ชี้นำให้เขาหมกหมุ่นกับสิ่งเหล่านี้ยังมีอีกไหม เพราะขึ้นชื่อว่าวัยรุ่นแล้วเรารู้จักกันดีว่าเป็นช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ ถ้าเส้นทางที่เราขีดให้เขาเดินปลอดภัยอนาคตของชาติจะสดใสได้โดยไม่ต้องกังวล แต่ถ้าเส้นทางนั้นยังมีความเสี่ยงอยู่เราก็ต้องประคับประคองเขาอย่างดี เพื่อที่จะแน่ใจว่าที่ปลายทางนั้นจะไม่บอบซ้ำทั้งผู้ใหญ่และเด็กผู้เดียงสา ฝากไว้อีกอย่างแล้วกันว่า "ของแตกประสานง่าย แต่ใจแตกประสานยาก"นะครับ!

 

จิรธรรม