บ้าหรือว่าไฮเทค

วันที่ 22 มีค. พ.ศ.2546

บ้าหรือว่าไฮเทค


.....อาการของคนพูดคนเดียวเป็นคุ้งเป็นแคว โดยไม่มีคู่สนทนาเรามักสรุปความว่าคนนี้สมควรได้รับการรักษาทางจิต แต่ผมเคยยกเว้นบางพวก ก็ตอนที่ผมเรียนอยู่มหาวิทยาลัยอาจารย์เคยยกตัวอย่างรุ่นพี่ที่ออกแนวศิลปินไม่สนใจใคร ว่ามีความเชื่อมั่นในตัวเองสูง และมีความคิดแปลกแยกจากคนอื่นก็มีพฤติกรรมอย่างนี้เหมือนกัน คนกลุ่มนี้ไม่บ้าครับ แต่มีอารมณ์ศิลปิน

 

.....ยุคปัจจุบันเทคโนโลยีล้ำสมัยมีอุปกรณ์เครื่องมือสื่อสารที่เราเรียกว่า สมอลทอร์ค มีที่เสียบหูฟังทั้งแบบชนิดหูเดียวและสองหู มีไมค์โครโฟนตัวเล็กๆ เสียบต่อกับเครื่องโทรศัพท์ ถ้าหากมองมาไกลๆ แล้วไม่สังเกตุคนกลุ่มนี้ก็จะเหมือนกับพูดอยู่คนเดียว ซึ่งเราอาจเรียกเขาว่าคนบ้าได้ก็กริยาอาการเขาบ่งบอกมาอย่างนั้นจะให้เข้าใจว่ากระไร บางคนพูดไปมีออกท่าออกทาง ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ผสมด้วยยิ่งเหมือนครับ

 

.....ผมเองก็เคยเป็นคนทันสมัยไฮเทคอยู่ครั้งหนึ่ง ที่ทำให้ต้องเขินตัวเองรีบเลิกกลางคัน คือปกติผมจะเลือกเป็นคนไฮเทคเฉพาะอยู่ในรถ หรือเวลาต้องใช้มือทำกิจกรรมอื่น แต่วันนั้นผมกำลังอยู่ภาวะติดพันสนทนาทางโทรศัพท์แบบเสียบหูนี่แหละที่มือก็หอบเอกสารการสอนเดินฉับๆ พร้อมพูดโทรศัพท์ ไปด้วยภาพที่เห็นตรงหน้าคือนักศึกษาที่เดินสวนมาเขาอมยิ้ม และมีทีท่าว่าจะพูดถึงผม ซึ่งแม้ว่าผมไม่ได้ยินก็ตาม ผมก็พอเดาออกว่าเขาคงมองท่าทางแปลกๆ ของอาจารย์ที่เดินผ่านไปนั่นแหละ ผมต้องหยุดเดินและรีบปลดสายไฮเทคคว้าตัวเจ้าปัญหามาให้เขาเห็นว่าผมไม่ได้บ้านะ ผมพูดโทรทัศน์อยู่ต่างหากล่ะ

 

.....วันก่อนผมเดินซื้อของแถวเซนเตอร์พอยท์สยามแสควร์ ก็พบกลุ่มวัยรุ่นใส่หูฟังอย่างว่านี่แหละ คุยกันสนุกสนาน ราวกับเขาโทรคุยกันเองในกลุ่ม หัวเราะกันคิกคัก เอ่อ! ถ้าโทรคุยกันเองจริงๆ ล่ะก็ บ้าแน่ๆ ร้อยเปอร์เซ็นต์ ไม่ต้องมีเศษส่วน ผมเดินไปอีกมุมเห็นผู้หญิงสูงอายุท่านหนึ่ง แต่งตัวดีทีเดียวครับ ผ้าไหมทีผ่านการรีดจนเรียบสีสันก็สดใส ป้าแกเดินมาคนเดียว ผมว่าป้าแกกำลังมีความสุขครับ ผมตั้งใจจะชี้ให้เพื่อนดูความไฮเทคของคุณป้าวัยดึกเดินคุยโทรศัพท์อย่างเบิกบานใจ ด้วยเครื่องมือสื่อสารที่เล็กระจิ๊ดริด แต่พอผมเข้าไปใกล้ๆ สายตาทั้งสองคู่สี่ข้างของผมและเพื่อน มองไม่เห็นเจ้าเครื่องมือที่ว่านั้นหรอกครับ เพื่อนบอกบางทีป้าแกอาจพูดคุยอยู่กับกุมารทองก็เป็นได้ หรือไม่ก็อากาศร้อนจนทำให้ป้ารำพึงรำพันความดีอกดีใจจนลืมสังเกตุสายตาคนรอบข้าง ผมนึกได้อีกเหตุผลหนึ่งครับ หรือว่า…. ป้าแกเป็นรุ่นพี่(รุ่นป้าจากสถาบันเดียวกันกับผม) ประเภทที่เชื่อมันตัวเอง กำลังปลดปล่อยอารมณ์ศิลปิน ก็อาจเป็นได้เช่นกัน เพราะท่าทางแกไม่ใช่คนบ้านี่ครับ!!
 

นายตั้ม