แจ้งความ

วันที่ 23 พค. พ.ศ.2546

แจ้งความ


....." หมวดครับ ผมมาแจ้งความ " ชายชราผมสีดอกเลาเกือบครึ่งค่อน ยืนหน้านิ่วคิ้วขมวดอยู่หน้าโต๊ะร้อยเวร เขาเงยหน้าขึ้นมองแว่บหนึ่ง ก่อนก้มลงเขียนอะไรในสมุด " เรื่องอะไรล่ะลุง นั่งก่อนสิ " ลุงเจิมทรุดตัวลงนั่งอย่างเหนื่อยอ่อน ก่อนร่ายยาวเรื่องทุกข์ร้อนเมื่อคืน ว่าสมบัติชิ้นสำคัญของแกหายไป !

..."อะไรนะ!" ผู้หมวดทวนความนึกว่าฟังผิด " เหล็กไหลหายเหรอ!" ลุงเจิมทำเสียงจุ๊ๆ เป็นเชิงเตือน ผู้หมวดหัวเราะร่วน เห็นลุงทำหน้าไม่สบอารมณ์เลยค่อยๆพูดเกลี้ยกล่อมให้แกใจเย็นๆ อย่าเพิ่งแจ้งความ ลองกลับไปตรวจดูที่บ้านให้ถี่ถ้วนก่อน ของที่ว่าอาจจะซุกซ่อนอยู่ที่ไหนก็ได้ โจทก์จำเลยไม่มีอย่างนี้จะให้เอาผิดกับใคร

 

.....ตอนแรกลุงเจิมทำท่าไม่ยอม บอกว่าเป็นของศักดิ์สิทธ์ตกทอดมาตั้งแต่รุ่นปู่รุ่นตา ทุกวันนี้ราคาเป็นแสน มีไว้กับตัวแล้วอุ่นใจ ร่างกายอยู่ยงคงกระพัน ยิงฟันแทงไม่เข้า ของดีหายไปอย่างนี้แกใจเสีย หวาดระแวงไปหมด เกิดมีคนมาฆ่ามาแกง ใครจะรับผิดชอบ ผู้หมวดคนเดิมหัวเราะอีก เมื่อฟังคำยืนยันว่าไม่รับแจ้งความแน่แล้ว ผู้เฒ่าเลยเดินคอตกกลับบ้านไป

.....ระหว่างนั่งรถสองแถวกลับบ้าน บนถนนลูกรังฝุ่นตลบฟุ้งกระจายไปทั่ว ลุงเจิมลุกให้หญิงมีครรภ์คนหนึ่งนั่งแทนที่แก ส่วนตัวเองถอยไปยืนเบียดกับคนข้างหลัง เมื่อเห็นหญิงคนนั้นได้นั่งพร้อมรอยยิ้มและคำขอบคุณจริงใจ ทำให้ลุงเจิมรู้สึกอิ่มสุขอย่างไม่เคยเป็น แกหวนนึกถึงชีวิตในอดีต แล้วก็นึกถึง

 

...." เหล็กไหล" ก้อนนั้น ตอนที่มีสิ่งนี้อยู่แกไม่เคยคิดทำเรื่องนี้มาก่อนเลย ทะนงตัวอยู่เสมอว่าเก่งกว่าใคร แน่กว่าใคร กร่างได้เป็นกร่าง ข่มได้เป็นข่ม

.....แต่วันนี้ลุงเจิมเพิ่งเข้าใจ ระหว่างคำว่า เมตตา กับ เหล็กไหล ทั้งสองสิ่งช่วยปกป้องผองภัยได้เหมือนกัน แต่เหล็กไหลไม่ช่วยให้คนครอบครองหลับเป็นสุขหรือตื่นเป็นสุขได้ ไม่ช่วยให้ศัตรูกลับเป็นมิตรได้ ไม่สามารถป้องกันฝันร้าย ไม่ได้ช่วยให้จิตเป็นสมาธิ และที่สำคัญ ไม่ได้เป็นหลักประกันว่าตายแล้วจะไปเกิดบนสวรรค์

.....ลุงเจิมไม่เคยนึกเรื่องนี้เลย จนกระทั่งได้ทำความดีเมื่อครู่ พอได้คิดก็คิดได้ ความหนักอกหนักใจหายไปจนหมด ว่ากันว่าธาตุกายสิทธิ์ในเหล็กไหล คนมีบุญเท่านั้นได้ครอบครอง หรือแกจะนึกถึงบุญไม่ออก เหล็กจึงไหลไปอยู่ที่อื่น ...ชายชรายิ้มมุมปากให้กับการตัดสินใจของตัวเอง

 

.....พรุ่งนี้แกจะไปแจ้งความใหม่ พร้อมข้าวผัดสักห่อติดไม้ติดมือไปฝากผู้หมวด ผู้หมวดคงแปลกใจ ที่แกจะขอ "แจ้งความ"จำนง ....ไม่เบียดเบียนใครอีกต่อไป...
 

อุบลเขียว