คำกล่าวแสดงตนเป็นพุทธมามกะ

วันที่ 06 กย. พ.ศ.2556

คำกล่าวแสดงตนเป็นพุทธมามกะ
 

 

     ( กล่าวนำ - หันทะมะยัง  พุทธัสสะ  ภะคะวะโต  ปุพพะภา  คะนะมะการัง  กะโรมะเสฯ )  

นะโมตัสสะ  ภะคะวะโต,  อะระหะโต,  สัมมาสัมพุทธัสสะ ( ๓ ครั้ง)
 

     เอสาหัง  ภันเต,  สุจิระปะรินิพพุตัมปิ,  ตัง  ภะคะวันตัง,  สะระณัง  คัจฉามิ, ธัมมัญจะ  ภิกขุสังฆัญจะ,  
มัง พุทธะมามะกัง, สังโฆ ธาเรตุ, อัชชะตัคเค, ปาณุเปตัง, สะระณัง คะตัง.

     ทุติยัมปาหัง ภันเต, สุจิระปะรินิพพุตัมปิ,  ตัง  ภะคะวันตัง,  สะระณัง  คัจฉามิ, ธัมมัญจะ  ภิกขุสังฆัญจะ,  
มัง พุทธะมามะกัง, สังโฆ ธาเรตุ, อัชชะตัคเค, ปาณุเปตัง, สะระณัง คะตัง.

     ตะติยัมปาหัง ภันเต, สุจิระปะรินิพพุตัมปิ,  ตัง  ภะคะวันตัง,  สะระณัง  คัจฉามิ,ธัมมัญจะ  ภิกขุสังฆัญจะ,  
มัง พุทธะมามะกัง, สังโฆ ธาเรตุ, อัชชะตัคเค, ปาณุเปตัง, สะระณัง คะตัง.

     ข้าแต่ท่านผู้เจริญ,  ข้าพเจ้าขอถึง,  สมเด็จพระผู้มีพระภาคเจ้า,  แม้เสด็จดับขันธปรินิพพานนานมาแล้ว,  กับทั้งพระธรรม,  และพระสงฆ์,  ว่าเป็นที่พึ่ง, ขอพระสงฆ์,  จงจำไว้ว่า,  เป็นพุทธมามกะ,  ผู้ถึงพระรัตนตรัย,  ว่าเป็นสรณะตลอดชีวิต, ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป.

     ข้าแต่ท่านผู้เจริญ,  แม้ครั้งที่สอง, ข้าพเจ้าขอถึง,  สมเด็จพระผู้มีพระภาคเจ้า,  แม้เสด็จดับขันธปรินิพพานนานมาแล้ว,  กับทั้งพระธรรม,  และพระสงฆ์,  ว่าเป็นที่พึ่ง, ขอพระสงฆ์,  จงจำไว้ว่า,  เป็นพุทธมามกะ,  ผู้ถึงพระรัตนตรัย,  ว่าเป็นสรณะตลอดชีวิต, ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป.

     ข้าแต่ท่านผู้เจริญ,  แม้ครั้งที่สาม, ข้าพเจ้าขอถึง,  สมเด็จพระผู้มีพระภาคเจ้า,  แม้เสด็จดับขันธปรินิพพานนานมาแล้ว,  กับทั้งพระธรรม,  และพระสงฆ์,  ว่าเป็นที่พึ่ง, ขอพระสงฆ์,  จงจำไว้ว่า,  เป็นพุทธมามกะ,  ผู้ถึงพระรัตนตรัย,  ว่าเป็นสรณะตลอดชีวิต, ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป.