วันมาฆบูชา ตอนที่ 1 บทสารคดี โดย รัตนวลี

วันที่ 13 กพ. พ.ศ.2557

 

วันมาฆบูชา  ตอนที่  1

 

     เมื่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสรู้ได้ประมาณ  9  เดือน  ทรงเทศน์โปรดสั่งสอน  มีผู้ตรัสรู้ตามพระพุทธองค์จำนวนหนึ่งแล้ว  ทรงพิจารณาห็นว่า  ถึงเวลาที่ต้องประชุมสันนิบาตสาวก  ตามพุทธประเพณีของพระพุทธเจ้าทุกพระองค์ที่ผ่านมา  เพื่อประทาน “โอวาทปาติโมกข์” แก่พระภิกษุสงฆ์สาวก  กำหนดหลักการ  วิธีการเผยแผ่พระพุทธศาสนา  ที่ก่อให้เกิดสันติสุขแก่ชาวโลกอย่างแท้จริง จึงเสด็จไปประทับ  ณ  เวฬุวันมหาวิหาร  กรุงราชคฤห์แคว้นมคธ  ซึ่งพระเจ้าพิมพิสาร  พระราชาผู้บรรลุธรรมเป็นพระโสดาบัน  ได้น้อมถวาย

     วันนั้น  ตรงกับวันเพญขึ้น  15  ค่ำ  เดือนสาม  พระจันทร์เต็มดวงสว่างไสวเสวยมาฆฤกษ์ ทอแสงนวลกระจ่างฟ้า  ส่งผลให้ค่ำคืนไม่มีความมืด  มีแต่ความสว่างตลอดราตรี ขณะนั้นพระสารีบุตรซึ่งน้อมใจตามพระธรรมคำสอนของพระบรมศาสดา  อยู่ในถ้ำบนยอดเขาคิชกูฎ  ก็ได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ทันเวลาพอดี  พระบรมศาสดาเมื่อทรงรู้ว่าพระอัครสาวกเบื้องขวา  สำเร็จเป็นพระอรหันต์แล้ว ได้เสด็จจรลีไปในทางอากาศ  มุ่งสู่พระเวฬุวันมหาวิหาร

     พระสารีบุตรสอดญาณดูว่า  พระพุทธองค์เสด็จไปทางไหน  เมื่อรู้ได้ด้วยญาณทัสสนะว่า  พระบรมศาสดา  เสด็จไปประชุมสันนิบาตรสาวก  จึงเหาะไปในนภากาศตามเสด็จไปทันทีบุคคลผู้มีจิตบริสุทธิ์ กายใจเบาสบาย  ปราศจากกิเลสเหนี่ยวรั้งกังวล  ย่อมมีอานุภาพบุญฤทธิ์  เหาะเหินเดินอากาศได้  ในยามที่ปรารถนาจะย่นเวลาและระยะทาง 

 

ในวันมาฆบูชานี้  ได้เกิดเหตุอัศจรรย์  ขึ้นพร้อมกัน  4  ประการ คือ

      หนึ่ง  ตรงกับวันเพ็ญขึ้น  15  ค่ำ  เดือนสามพระจันทร์เสวยกฤษ์มาฆะ

      สอง  พระสงฆ์สาวกจำนวน   1,250   รูป  ได้มาประชุมพร้อมกันโดยมิได้นัดหมายทางวาจา  เพื่อรับฟังพระโอวาทปาติโมกข์  ณ  เวฬุวันมหาวิหาร

      สาม  พระภิกษุสงฆ์ที่มาประชุมทั้งหมด  ล้วนเป็นพระอรหันต์  ผู้ทรงอภิญญา  6  พระบรมศาสดา  จึงนัดหมายพระอรหัตสาวกทางข่ายพระญาณรับรู้พร้อมกันด้วยญาณทัสสนะ

      สี่  พระอรหันต์ทั้งหมด  ล้วนได้รับการอุปสมบทโดยตรงจากพระสัมมาสัมพุทธเจ้า  ด้วยวิธี “เอหิภิกขุอุปสัมปทา”


บทสารคดี  รัตนวนาลี