มรดกธรรม 69 กัณฑ์ ตอน 31 ปุพฺเพ กตปุญฺญตา ด้านทานบารมี

วันที่ 17 เมย. พ.ศ.2557

 

 

 

มรดกธรรม 69 กัณฑ์ ตอน 31

ปุพฺเพ กตปุญฺญตา ด้านทานบารมี

 


ปุพฺเพ กตปุญฺญตา ความเป็นผู้ได้กระทำความดีไว้ในปางก่อน เพราะตนได้อบรมสั่งสมบารมีมา แล้วตั้งแต่อเนกชาติสมควรแล้ว ครบ 100,000 กัลป์แล้ว มาพบพระพุทธศาสนาอาจได้สำเร็จมรรคผลทีเดียว เพราะบารมีพอแล้ว 

ทำอะไรที่เรียกว่าทำความดีน่ะ? ที่เราเกิดมาเป็นมนุษย์อย่างนี้น่ะ ชาติก่อนที่แล้วๆมา ได้อุตส่าห์ให้ทานตามความสามารถ และตามกำลังของตน ตามส่วนที่จะพึงให้ได้ บำเพ็ญทานไปดังนี้แหละ ของนอกกายมีเท่าไรๆให้ไปให้หมด ไม่เหลือไว้เลย ดังนี้เรียกว่า ทานบารมี  เนื้อและเลือดก็ให้ได้ เว้นแต่ชีวิตเท่านั้น ให้ดังนี้เรียกว่า ทานอุปบารมี ให้ชีวิตเป็นทานก็ได้ นี้เรียกว่า ทานปรมัตถบารมี

เมื่อให้ของนอกกายได้ตลอดถึงชีวิตและเลือดเนื้อเช่นนี้ได้ชื่อว่าตนได้บำเพ็ญทานของตน ไม่ใช่แต่ให้เท่านั้น ให้สูงยิ่งขึ้นไปกว่านั้น ครบปัญจมหาบริจาค ทานบารมี ทานอุปบารมี ทานปรมัตถบารมี

ให้ได้เกินกว่านั้น เรียกว่า ปุตตบริจาค ให้ลูกเป็นทานก็ได้ ให้ผัวเป็นทานก็ได้ การให้อย่างนี้สูง ไม่ใช่ให้ง่าย ๆ ไม่ใช่สละง่าย ๆ สละยากนัก คนใจไม่มั่นหมายในทานให้ไม่ได้ถ้ามั่นหมายในทานจึงจะให้ได้... คนที่สร้างบารมีต้องสร้างกันอย่างนี้ เรียกว่าทำความดีไว้ในชาติปาง  ก่อน เรียกว่า ทานบารมี

 

 


พระธรรมเทศนา พระมงคลเทพมุนี 
(สด จนฺทสโร) พระผู้ปราบมาร
: โปรแกรมรวมธรรม มรดกธรรม 69 กัณฑ์
: กัณฑ์ 7 หน้า 8-10