ผ่าตัดปอด แต่ภาวนาแล้วไม่เจ็บ คุณธัญพร เอี่ยมกำชัย

วันที่ 03 กค. พ.ศ.2557


ผ่าตัดปอด แต่ภาวนาแล้วไม่เจ็บ 
คุณธัญพร เอี่ยมกำชัย
 เจ้าของโรงพิมพ์ธาตุทอง กรุงเทพมหานคร


    “เมื่อมาถึงโรงพยาบาลเช้าวันนั้น ปรากฏว่าคุณหมอศัลยกรรม บอกว่าดูฟิล์มเอกซเรย์คุณแล้ว ไม่ได้การ ต้องรีบเจาะปอดด่วน เราก็ตกใจเหมือนกันว่าเจาะปอดคืออะไร หมอก็จะลงมือเจาะปอดในทันที ช่วงจังหวะนั้นครอบครัวก็เดินทางมาถึงแล้ว พระลูกชายก็บอกว่า โยมแม่ ‘สัมมา อะระหัง’ นะ เราก็ภาวนา ‘สัมมา อะระหัง’ ช่วงที่หมอฉีดยาชา   ก็เจ็บนิดหน่อย แต่หมอเขาฉีดถึง ๓ เข็ม ผิวมันก็ชา แต่ตอนที่หมอ       แทงท่อเข้าไปทะลุซี่โครง ทะลุปอด เรารู้สึกตัวทุกอย่าง ผิวหนังไม่เจ็บ   แต่ข้างในเจ็บมาก หมอบอกว่า ‘อดทนอีกนิดหนึ่งนะ’ พระลูกชายก็ยืน       ที่ปลายเตียง ท่านให้เราภาวนา ‘สัมมา อะระหัง’ ไป กว่าจะผ่านวิกฤตตรงนั้นได้เหมือนจะขาดใจ แต่ก็ผ่านไปด้วยดี แล้วก็ย้ายขึ้นไปห้องพิเศษ ตอนนั้นเจ็บมาก ฤทธิ์ยาชาหมดแล้ว ‘สัมมา อะระหัง’ ไม่ออกมันลืม เพราะว่าทุกขเวทนาเข้าครอบงำ ทั้ง ๆ ที่ก่อนหน้านี้ ตัวเองเป็นคนปฏิบัติธรรมเจ๋งจริง ๆ ชั่วโมงการปฏิบัติธรรมเยอะมาก องค์พระ   ชัดใส กลางของกลางได้ตลอด ทำงานก็ทำได้ แต่เมื่ออยู่บนเตียงคนป่วย ลืมหมดเลยค่ะ ถึงเข้าใจว่าเราต้องมีกัลยาณมิตร เราจะต้องทำบุญถี่ ๆ นึกถึงบุญให้ได้สม่ำเสมอ เข้าใจคำสั่งสอนของหลวงพ่อเลย  


    “จนกระทั่งวันหนึ่งพระอาจารย์มาเปิดเรื่องของคุณหมอ ‘สัมมา อะระหัง’ ๕๐๐ ครั้ง ในขณะที่ฟังบรรยายธรรมของพระอาจารย์ไป ก็ตรึกเข้ากลางไป ‘สัมมา อะระหัง หนึ่ง’ ‘สัมมา อะระหัง สอง’ จนถึง ‘สัมมา อะระหัง หนึ่งร้อยแปด’ นิ่งมากเลยค่ะ เสียงของพระอาจารย์ท่านเข้าไปในกลางตลอด แล้วไม่ปวดแผล เหมือนกับเราไม่ได้เป็นอะไรเลย ปลื้มมาก ๆ ก็ผ่านไปด้วยดีในแต่ละวันแต่ละคืน ตื่นมาแต่เช้า วันนั้นมีความสุขมาก เห็นพระเดชพระคุณหลวงพ่อในกลางกายใสมาก เราก็เลยอธิษฐานจิตว่า ขอให้ลูกแข็งแรง วันนั้นทั้งวันมีความสุขมาก ไม่อยากพูดคุยกับใคร พระลูกชายก็เข้าใจว่าโยมแม่เจ็บ ไม่อยากคุยกับใคร แต่เราอยากอยู่นิ่ง ๆ ในกลางหลวงพ่อ มีความสุขมาก จนตกบ่ายก็เล่าให้พระลูกชายฟัง ท่านก็สาธุ ‘ดีแล้ว โยมแม่ทำไปนะ’ กลางในกลางหลวงพ่อไปเรื่อย ๆ มีความสุขจริง ๆ ตั้งแต่เข้าโรงพยาบาลมา วันนั้นมีความสุขมาก ก็เลยเข้าใจว่า ‘สัมมา อะระหัง’ ให้ใส ๆ ไม่ว่าจะเห็นดวง เห็นองค์พระ หลวงปู่ หลวงพ่อ คุณยาย ช่วยเราได้จริง ๆ”