สามเณร คือผู้มีบุญมาก

วันที่ 20 เมย. พ.ศ.2558

 

 

บทความพิเศษ

 

เรื่อง สามเณร คือผู้มีบุญมาก 

 

  นักเรียน นักศึกษาส่วนใหญ่ แม้เรียนอยู่ระดับมหาวิทยาลัยแล้ว แต่น้อยนักที่จะมีวิสัยทัศน์กว้างไกลวางแผนอนาคตของตัวเองได้อย่างถูกต้องชัดเจน

 

บางคนอาจจะตั้งใจเรียนก็จริง เรียนให้จบตามหลักสูตร แต่ความแตกฉานในวิชาความรู้ แทบไม่มีเลยจบปริญญาตรี  แต่ตกงาน หางานทำไม่ได้  มีอยู่เกลื่อนเมือง   

 

แต่เยาวชนที่มีโอกาสมาบวชเป็นสามเณรได้มีโอกาสศึกษาวิชาความรู้ ในพระพุทธศาสนาได้เรียนรู้วิชาชีวิต  รู้ว่าโลกนี้  โลกหน้ามีจริง  รู้ว่าบุญบาปมีจริง ทำให้รู้จักวางแผนอนาคตของตนเองให้รุ่งโรจน์ข้ามภพ  ข้ามชาติได้ 

 

เมื่อตระหนักแก่ใจแล้วว่า  ชีวิตตายแล้วไม่สูญต้องไปรับผลของบุญบาปที่ตนทำไว้  เราก็จะไม่ประมาทในชีวิต  เมื่อถึงเวลาที่จะต้องทำงาน  เราก็จะเลือกงานที่สุจริต  ถูกต้องทั้งกฎหมายและศีลธรรม  ไม่มุ่งหวังงานที่ให้รายได้สูงเพียงอย่างเดียว  เลือกเป็นดาวฤกษ์ที่โคจรไปด้วยแสงสว่างแห่งปัญญา  ไม่พาตัวเข้าไปพัวพันกับสิ่งเสพติดให้โทษ  อบายมุขอย่างเด็ดขาด  เพราะรู้ว่ารายได้จากสิ่งเหล่านี้ไม่คุ้มกัน  เราอาจจะเสี่ยงกฏหมายได้  แต่ไม่มีวันเลี่ยงจากอบายโทษทัณฑ์ในนรกได้เลย 

 

สิ่งสำคัญ  เมื่อสามเณรรู้ว่าบุญอยู่เบื้องหลังความสุข  ความสำเร็จ  ก็จะหมั่นสั่งสมบุญกุศลตลอดเวลา  ไม่ยุ่งเกี่ยวกับสิ่งที่เป็นบาป  ชีวิตของเขาก็ปลอดภัย  ทั้งในโลกนี้และโลกหน้า 

 

พระธรรมคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นคำสอนที่มีคุณค่ามาก  ขอให้ได้ลงมือศึกษาอย่างจริงจัง  แม้ยังต้องเวียนว่ายตายเกิด  หากปฏิบัติตามคำสอนของพระพุทธองค์  เป็นนักบวชก็จะมีมีพระธรรมคำสอนว่าต้องปฎิบัติตนอย่างไรจึงจะกระทำพระนิพพานให้แจ้งได้  ต้นทางพระนิพพานอยู่ที่ไหน  ซึ่งอยู่ที่ศูนย์กลางกาย  กลางท้องของมนุษย์ทุกคน  หากได้มีโอกาสนั่งสมาธิปฎิบัติธรรม  จนกระทั่งใจหยุดใจนิ่งก็หาศูนย์กลางกายภายในเจอ  เพราะเห็นด้วยใจที่ใสสว่าง  ไม่ได้เห็นด้วยการนึกคิดคาดคะเนเอง  แต่เป็นการเห็นแจ้งรู้แจ้ง จนหมดสิ้นความลังเลสงสัย 

 

สามเณร จึงเป็นผู้ที่มีบุญมากที่มีโอกาสศึกษาพระธรรมคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าตั้งแต่เยาว์วัย  ที่ทำให้ชีวิตมีแต่ความอบอุ่นและปลอดภัย

 

 

รัตนวนาลี 

9/2/2558