มีเด็กชายคนหนึ่งที่มีสีหน้าแสดงอารมณ์ไม่ค่อยจะดีนัก พ่อของเขาจึงให้ตะปูกับเขา ๑ ถุง และบอกกับเขาว่า “ทุกครั้งที่เขารู้สึกโมโหหรือโกรธใครสักคนให้ตอกตะปู ๑ ตัวเข้าไปกับที่รั้วหลังบ้าน” วันแรกผ่านไป เด็กชายคนนั้นตอกตะปูเข้าไปที่รั้วบ้านถึง ๓๗ ตัว และก็ค่อยๆลดจำนวนลงเรื่อยๆ เพราะเขารู้สึกว่า การรู้จักควบคุมอารมณ์ของตนเองให้สงบ ง่ายกว่าการตอกตะปูตั้งเยอะ และแล้วหลังจากที่เขาสามารถควบคุมตนเองให้ดีขึ้น ใจเย็น
...อ่านต่อ
ขอให้ฉันดูหน้าลูกหน่อยได้ไหมคะ” คุณแม่คนใหม่เอ่ยขึ้น เมื่อผ้าห่อน้อยๆ อยู่ในอ้อมกอดเธอ เธอค่อยๆคลี่ผ้าที่ห่อออกเพื่อมองใบหน้าเล็กๆ เธอกรีดร้อง หมอต้องอุ้มเด็กออกไปโดยเร็ว เด็กที่เกิดมาไม่มีใบหู
...อ่านต่อ
ข้อควรปฏิบัติที่ทหารใหม่ต้องทราบและปฏิบัติตามอย่างเคร่งคัดข้อหนึ่ง คือ การผูกเชือกรองเท้าต้องผูกให้แน่น
...อ่านต่อ
แต่ก่อนนานมาแล้ว ยังมีชายชราชาวจีนคนหนึ่งแก่มากจนจำอายุตนเองไม่ได้ หากใบหน้าของเขายังคงอิ่มเอิบเปล่งประกายเลือดฝาด เคราสีเงินยวงสะอาดตาของเขายาวปกคลุมมาถึงหน้าอก ร่างกายของเขาแข็งแรงมาก ตายังไม่ฝ้าฟาง หูก็ยังไม่หนวก เขามีลูกหลานเต็มบ้านเต็มเมือง และก็ยังเป็นคนจัดการทุกสิ่งทุกอย่างภายในครอบครัว
...อ่านต่อ
เอดิสัน เป็นนักประดิษฐ์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของอเมริกา เมื่อเขาเริ่มเรียนในพอร์ตฮูรอนในมิชิแกน ครูของเขาบ่นว่า เขาเรียนช้าเกินไป ดังนั้นมารดาของเอดิสันจึงตัดสินใจพาลูกออกจากโรงเรียน และสอนเขาอยู่ที่บ้าน
...อ่านต่อ
มีพระราชาผู้ปราดเปรื่ององค์หนึ่ง ต้องการเดินทางเยี่ยมประชาชนของพระองค์ เมื่อมาถึงที่กลางตลาด พระองค์ก็เกิดความคิดที่แยบคายอย่างหนึ่งขึ้น พระองค์นำหินก้อนใหญ่มาวางกลางถนนกีดขวางทางเดินของชาวบ้าน แล้วพระองค์ก็ไปซ่อนตัว และคอยสังเกตอยู่ห่างๆ
...อ่านต่อ
ในครั้งอดีตกาล มีพระราชาพระองค์หนึ่ง ทรงโปรดให้เลี้ยงช้างซึ่งมีลักษณะดีอยู่เชือกหนึ่ง เป็นช้างที่แสนรู้ เชื่องมาก ทั้งสุภาพ อ่อนโยน ไม่เคยทำร้ายใครเลย พระองค์ทรงรักช้างเชือกนี้มาก แต่งตั้งให้เป็นช้างพระที่นั่งที่ใช้เสด็จไปในที่ต่างๆ
...อ่านต่อ
มีชายหนุ่มคนหนึ่ง เป็นคนยากจน ทำงานหาเลี้ยงชีวิตและมารดาด้วยการหาของป่ามาขายในเมือง จนกระทั่งวันหนึ่ง ได้พบกับเรือสำเภาที่บรรทุกสินค้ามากมาย จึงเกิดความคิดในใจว่า น่าจะไปทำงานเป็นลูกจ้างบนเรือ คงจะได้เงินมากกว่าขายของในป่าแน่ๆ แต่ก็อดเป็นห่วงมารดาของตนเองไม่ได้ว่า หากออกทะเลไปใครจะเป็นคนดูแล
...อ่านต่อ
ช่างทำอิฐคนหนึ่ง กำลังใส่อิฐลงไปในเตาเผาทีละก้อน อิฐก้อนหนึ่งเริ่มตัวสั่นเทาด้วยความกลัว เมื่อคิดว่ากำลังจะถูกไฟที่ลุกโชนเผาไหม้เกรียมในไม่ช้า
...อ่านต่อ
โลกนี้เป็นดั่งอาณาจักรแห่งวิชาความรู้ ที่รอให้มนุษย์มาศึกษาค้นคว้า ขึ้นชื่อว่า "การศึกษา" ย่อมเป็นสิ่งที่มีคุณค่าต่อชีวิต เพียงแต่...ใครจะรู้บ้างว่า สุดยอดของวิชาความรู้มีอยู่เพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น นั่นคือ “วิชาของชีวิต”...หากใครยังไม่ได้ศึกษา ต้องถือว่าตลอดชีวิตที่ผ่านมานั้น “ว่างเปล่า”...น่าเสียดายเป็นที่สุด
...อ่านต่อ
เต ฌายิโน สาตติกา นิจฺจํ ทฬฺหปรากฺกมา ผุสนฺติ ธีรา นิพฺพานํ โยคกฺเขมํ อนุตฺตรํ ฯ ผู้ฉลาด เป็นผู้เพ่งพินิจ มีความเพียรติดต่อ บากบั่น มั่นคง เป็นนิตย์ ย่อมถูกต้องพระนิพพานอันปลอดจากโยคะ หาธรรมอื่นยิ่งกว่ามิได้
...อ่านต่อ
อตฺตา หิ อตฺโน นาโถ โก หิ นาโถ ปโร สิยา อตฺตนา หิ สุทนฺเตน นาถํ ลภติ ทุลลภํ ฯ
...อ่านต่อ

สิ่งดีๆมีไว้แบ่งปัน อะไรดีๆมีอีกเยอะ กด Like facebook กัลยาณมิตร