มีพระราชาผู้ปราดเปรื่ององค์หนึ่ง ต้องการเดินทางเยี่ยมประชาชนของพระองค์ เมื่อมาถึงที่กลางตลาด พระองค์ก็เกิดความคิดที่แยบคายอย่างหนึ่งขึ้น พระองค์นำหินก้อนใหญ่มาวางกลางถนนกีดขวางทางเดินของชาวบ้าน แล้วพระองค์ก็ไปซ่อนตัว และคอยสังเกตอยู่ห่างๆ
...อ่านต่อ
ในครั้งอดีตกาล มีพระราชาพระองค์หนึ่ง ทรงโปรดให้เลี้ยงช้างซึ่งมีลักษณะดีอยู่เชือกหนึ่ง เป็นช้างที่แสนรู้ เชื่องมาก ทั้งสุภาพ อ่อนโยน ไม่เคยทำร้ายใครเลย พระองค์ทรงรักช้างเชือกนี้มาก แต่งตั้งให้เป็นช้างพระที่นั่งที่ใช้เสด็จไปในที่ต่างๆ
...อ่านต่อ
มีชายหนุ่มคนหนึ่ง เป็นคนยากจน ทำงานหาเลี้ยงชีวิตและมารดาด้วยการหาของป่ามาขายในเมือง จนกระทั่งวันหนึ่ง ได้พบกับเรือสำเภาที่บรรทุกสินค้ามากมาย จึงเกิดความคิดในใจว่า น่าจะไปทำงานเป็นลูกจ้างบนเรือ คงจะได้เงินมากกว่าขายของในป่าแน่ๆ แต่ก็อดเป็นห่วงมารดาของตนเองไม่ได้ว่า หากออกทะเลไปใครจะเป็นคนดูแล
...อ่านต่อ
ช่างทำอิฐคนหนึ่ง กำลังใส่อิฐลงไปในเตาเผาทีละก้อน อิฐก้อนหนึ่งเริ่มตัวสั่นเทาด้วยความกลัว เมื่อคิดว่ากำลังจะถูกไฟที่ลุกโชนเผาไหม้เกรียมในไม่ช้า
...อ่านต่อ
โลกนี้เป็นดั่งอาณาจักรแห่งวิชาความรู้ ที่รอให้มนุษย์มาศึกษาค้นคว้า ขึ้นชื่อว่า "การศึกษา" ย่อมเป็นสิ่งที่มีคุณค่าต่อชีวิต เพียงแต่...ใครจะรู้บ้างว่า สุดยอดของวิชาความรู้มีอยู่เพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น นั่นคือ “วิชาของชีวิต”...หากใครยังไม่ได้ศึกษา ต้องถือว่าตลอดชีวิตที่ผ่านมานั้น “ว่างเปล่า”...น่าเสียดายเป็นที่สุด
...อ่านต่อ
เต ฌายิโน สาตติกา นิจฺจํ ทฬฺหปรากฺกมา ผุสนฺติ ธีรา นิพฺพานํ โยคกฺเขมํ อนุตฺตรํ ฯ ผู้ฉลาด เป็นผู้เพ่งพินิจ มีความเพียรติดต่อ บากบั่น มั่นคง เป็นนิตย์ ย่อมถูกต้องพระนิพพานอันปลอดจากโยคะ หาธรรมอื่นยิ่งกว่ามิได้
...อ่านต่อ
อตฺตา หิ อตฺโน นาโถ โก หิ นาโถ ปโร สิยา อตฺตนา หิ สุทนฺเตน นาถํ ลภติ ทุลลภํ ฯ
...อ่านต่อ
กาเม คิทฺธา กามรตา กาเมสุ อธิมุจฺฉิตา นรา ปาปานิ กตฺวาน อุปปชฺชนฺติ ทุคฺคตึ ฯ นรชนผู้กำหนัดในกาม ยินดีในกาม หมกมุ่นในกาม ทำบาปทั้งหลาย ย่อมเข้าถึงทุคติ (ขุ.ชา.สฏฐิ. ๒๘/๓๓)
...อ่านต่อ
กมฺมุนา วตฺตติ โลโก สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม (ม.ม. ๑๓/๖๔๘)
...อ่านต่อ
น หิ ชีวิเต อาลยํ กุพฺพมาโน สูโร กยิรา สูรกิจฺจํ กทาจิ ฯ แท้จริงคนเราไม่ควรเสียดายชีวิต บางครั้งก็ต้องกล้าหาญ ทำกิจที่ผู้กล้าจะพึงทำ (ขุ.ชา. ๒๗/๑๐๗)
...อ่านต่อ
ยมฺหิ สจฺจญฺจ ธมฺโม จ อหึสา สญฺญโม ทโม ส เว วนฺตมโล ธีโร โส เถโรติ ปวุจฺจติ ฯ ผู้ใดมีความสัตย์ มีธรรม มีความไม่เบียดเบียน มีความสำรวม และมีความข่มใจ ผู้นั้นแลชื่อว่า ผู้มีปัญญา หมดมลทิน เขาเรียกท่านว่า “เถระ” (ขุ.ธ. ๒๕/๕๐)
...อ่านต่อ

สิ่งดีๆมีไว้แบ่งปัน อะไรดีๆมีอีกเยอะ กด Like facebook กัลยาณมิตร