หยุดนิ่งอย่างเบาสบาย

วันที่ 13 พย. พ.ศ.2558

สรุปโอวาทที่เกี่ยวกับการปฏิบัติธรรมที่ ๑๔๔

 

หยุดนิ่งอย่างเบาสบาย : ใจต้องเป็นกลาง ๆ ต้องอิสระจริง ๆ ปล่อย คือ นิ่ง ๆ เรามีมิเตอร์วัดคือ ความสุข ความบริสุทธิ์ ความชัด ความสบาย ต้องเพิ่มขึ้น ลึก กว้าง ไกล ก็ฝึกกันไป เราก็ทำมาได้ดีในระดับหนึ่งแล้ว ต้องหยุดให้ยิ่งขึ้นไปกว่านี้อีก ผู้ที่ได้ประโยชน์คือตัวเรา ส่วนคนอื่นเป็นผลพลอยได้เท่านั้น ทำตามหลักวิชชาโดยเอามิเตอร์วัด ความสุขเพิ่มขึ้น ความบริสุทธิ์เพิ่มขึ้น ให้เร็วแรง ให้นิ่งแน่น ๆ หลัก คือ หยุดนิ่งอย่างเบาสบาย จับหลักให้ได้

 

ต้องเตรียมตัวให้พร้อม : ลูกทุกคนต้องขวนขวายในการสร้างบารมี  ต้องเร่งสั่งสมบุญกันให้เต็มที่  เร่งทำความเพียรให้เข้าถึงพระธรรมกายให้ได้  เพราะความตายไม่มีนิมิตหมาย  ทุกคนต่างมีวิบากกรรมเป็นของตัวเองเหมือนมีลูกระเบิดเวลาแห่งชีวิตติดตัวกันมาทุกคน  มันจะระเบิดขึ้นตอนไหน เมื่อไร เราไม่รู้  แต่ที่แน่ ๆ จะต้องเกิดขึ้นกับทุกคน  เพราะฉะนั้น ไม่ว่าจะอยู่ในวัยไหน  ปฐมวัย มัชฌิมวัย หรือปัจฉิมวัย  เราทุกคนต่างมีเวลาแห่งชีวิตเท่ากัน  การที่จะมีชีวิตอีกยาวนานแค่ไหน  ไม่ได้อยู่ที่ว่า ใครเกิดก่อน เกิดหลัง  เพราะคนเกิดทีหลังตายก่อนก็มี เราทุกคนมีชีวิตอยู่เพียงแค่ช่วงขณะลมหายใจเข้าออกเท่านั้น เพราะฉะนั้น ดีที่สุดเราจะต้องเตรียมตัวให้พร้อม  ก่อนที่มรณภัยจะมาถึง  ให้ลูกทุกคนขยันนั่งธรรมะ  ให้เข้าถึงพระธรรมกายในตัวให้ได้  เพราะถ้ายังเข้าไม่ถึง  ชีวิตของเรายังไม่ปลอดภัย  แล้วก็ต้องสั่งสมบุญทุกวัน  เพราะบุญกุศลกับธรรมะนี่แหละ  จะเป็นที่พึ่งที่ระลึกที่แท้จริงให้กับเราได้ในทุกสถานการณ์  ถ้าเรามีหลักยึดอย่างนี้ เราก็จะไม่หวาดหวั่น

 

คุณครูไม่ใหญ่