หลวงพ่อกับภารกิจ การเดินทางไปต่างประเทศ (ตอนจบ)

วันที่ 03 เมย. พ.ศ.2547




(พระครูกาญจนชัยสิทธิ์ (ทอมสันต์ ทองเปราะ)
ป.ธ.๔ เจ้าคณะอำเภอเมืองกาญจนบุรี )

 

.....ที่กล่าวมานี้ ไม่ว่าจะเป็นแม่ครัว คนรักษาอุโบสถ กรรมการวัดหรือพระจะเดินทางไปฟรีโดยไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายใด ๆ เลย ต่อมาการเดินทางไปฟรี กับท่านนี้ยังขยายไปถึงครูสอนธรรมศึกษาตามโรงเรียนที่เป็นฆราวาสและเป็นพระด้วย เพราะถือว่าบุคคลเหล่านี้ ช่วยงานคณะสงฆ์ ช่วยงานพระพุทธศาสนา และอีกประการหนึ่ง เนื่องจากบุคคลเหล่านี้จะต้องสอนวิชาพระพุทธศาสนาโดยเฉพาะพุทธประวัติให้กับคนรุ่นใหม่ที่มีปัญหาถามได้ไม่มีขอบเขต หากผู้มีหน้าที่สอนวิชาพระพุทธศาสนา ได้มีประสบการณ์ตรงและประสบการณ์จริง ก็น่าจะก่อผลให้ด้านจิตวิทยาต่อผู้เรียนด้วย

.....นอกจากได้นมัสการสังเวชนียสถานดังกล่าวมาแล้ว ก็คือการได้นำญาติโยม และผู้ร่วมคณะได้ทำบุญด้วยการทอดผ้าป่า ถวายให้กับวัดไทยในอินเดีย และถวายปัจจัยกับพระภิกษุผู้อยู่ดูแล หรือช่วยกันก่อร่างสร้างวัดในต่างแดนนั้น ๆ ด้วยความเสียสละเป็นการส่วนตัวด้วย

.....จุดมุ่งหมายอีกประการหนึ่งของ พระเดชพระคุณในการนำคณะไปอินเดียคือ ท่านจะไปเยี่ยมเยียนลูกศิษย์ที่ท่านส่งไปเรียนปริญญาโท ปริญญาเอก หลังจากได้จบการศึกษาปริญญาตรีจากมหาจุฬาฯ และได้ช่วยงานที่วัดระยะหนึ่งแล้ว โดยท่านจะนำเงินค่าศึกษาเล่าเรียนไปให้ด้วยตนเอง โดยส่วนตัวผู้ที่ท่านส่งไปเรียน อินเดียนั้น ระหว่างเทอม ถ้ายังไม่จบไม่ควรจะกลับเมืองไทย อยู่ในอินเดียเดินทางท่องเที่ยว ในเมืองอินเดีย น่าจะได้ประสบการณ์มากกว่า และค่าใช้จ่ายก็ไม่น่าจะแพง กว่าการเดินทางกลับเมืองไทย อยู่เมืองไทยมานานแล้วจบ แล้วก็ต้องกลับมาอยู่ดี สู้เสียเงินทองส่วนหนึ่ง แล้วได้ศึกษาอินเดีย นอกจากตำราเรียนไม่ดีกว่าหรือ

.....เพราะฉะนั้น ท่านจึงได้ถือโอกาสไปเยี่ยมผู้ที่ท่านส่งไปเรียนอินเดีย และมอบเงินค่าใช้จ่ายปีต่อไปให้ด้วยโดยไม่ต้องกลับมาเมืองไทย


.....นี่คือ ภารกิจการเดินทางไปต่างประเทศ ของพระเดชพระคุณพระธรรมคุณาภรณ์ ตามที่ผู้เขียนได้สนองงาน ของท่านมาเป็นระยะเวลากว่าสิบห้าปี

 

.....การเดินทานไปอินเดียของท่านนั้น บางปีมีผู้ร่วมเดินทางสิบท่าน ยี่สิบท่าน บางปีมีกว่าสองร้อยเกือบสามร้อยท่าน และแต่ละปีท่านจะไปครั้งเดียว คือช่วยเดือนธันวาคม เห็นได้ว่าท่านไปด้วยจุดมุ่งหมายดังกล่าวเท่านั้น หากไปเพื่อจุดประสงค์อื่น นอกจากนี้มีผู้ร่วมเดินทางแค่สิบคนยี่สิบคนคงไม่คุ้มและไปปีละครั้งเดียว คงไม่เกิดประโยชน์เกิดผลอะไร

.....ผู้ร่วมคณะไปกับท่านแต่ละครั้งแต่ละปี จะเห็นว่าการนำคณะไปต่างประเทศ ของท่านนั้นท่านจะเหน็ดเหนื่อย กับชาวคณะโดยเฉพาะเรื่องที่พัก อาหารการกิน
ตามที่กล่าวนี้ ผู้เคยร่วมคณะไปกับท่านจะเป็นประจักษ์ พยานได้เป็นอย่างดี