อบายมุข คืออะไร

วันที่ 17 มิย. พ.ศ.2557

 

อบายมุข คืออะไร

 


             "อบายมุข" โดยรูปศัพท์ แปลว่า "ปากทางแห่งความฉิบหาย" หมายความว่า บุคคลที่เข้าไปเกี่ยวข้องกับอบายมุข คือผู้ที่เป็นต้นเหตุก่อให้เกิดความเดือดร้อน และความหายนะให้ แก่ตนเอง หรือผู้อื่นในเบื้องต้น แต่ในที่สุดก็จะกลายเป็นความเดือดร้อนทั้งแก่ตนเอง และผู้อื่นตลอดถึงสังคมโดยรวมในพระพุทธศาสนาแบ่งอบายมุขออกเป็น 6 ประการใหญ่ คือ

 

              1) การติดสุราเมรัย และยาเสพติดประเภทต่างๆ


              2) การชอบเที่ยวกลางคืน


              3) การติดการดูการละเล่น


              4) การติดการพนัน


              5) การคบคนชั่วเป็นมิตร


              6) การเกียจคร้านในการทำงาน

 

             เกณฑ์ในการตัดสินว่ากรรมใดเป็นกรรมชั่ว มีชื่อทางธรรมว่า "อกุศลกรรมบถ 10" ประกอบ
 ด้วยเกณฑ์ 3 ทาง คือ ทางกาย ทางวาจาและทางใจ ดังนี้

 

จากหนังสือ DOU

วิชาGB 203 สูตรสำเร็จการพัฒนาสังคมโลก

กลุ่มวิชาสูตรสำเร็จการพัฒนาสังคมโลก