บุตรที่ไม่รู้ซึ้งถึงพระคุณมารดาของตนมีหรือไม่

วันที่ 21 มิย. พ.ศ.2557

 

 

บุตรที่ไม่รู้ซึ้งถึงพระคุณมารดาของตนมีหรือไม่

 


           ตอบได้ว่ามี และมีอยู่ไม่น้อยสาเหตุที่บุตรนึกถึงพระคุณของมารดาตนไม่ออก ก็เพราะอำนาจกิเลส ที่นอนเนื่องอยู่ในกมลสันดานมาบดบังปัญญาของบุตรนั่นเอง แต่ทั้งนี้ก็ สืบเนื่องมาจาก การ
 ประพฤติปฏิบัติของมารดา รวมทั้งบิดาและ สมาชิกของแต่ละครอบครัวเป็นสำคัญ เช่นบุตรบางคนมีความโกรธเคือง มารดาที่เป็นคนเคร่งครัดต่อระเบียบวินัย และขนบธรรมเนียมประเพณีมาก ตนจึงถูกมารดาติเตียนดุด่าว่ากล่าว หรือลงโทษอยู่เสมอ แม้ทำผิดระเบียบของบ้านเพียงเล็กน้อย จึงมีความขัดเคืองว่าตนถูกมารดาเข้มงวดกวดขันอย่างไร้เหตุผล ทำให้ตนไม่มีเสรีภาพในการทำสิ่งต่างๆ ตามที่ตนปรารถนาบางครั้งถึง กับคิดจะหนีมารดาไปอยู่ที่อื่น หรืออยู่กับคนอื่นเสียด้วยซ้ำ

 

          บางคนก็มีความโกรธเคืองที่ไม่ได้รับความเป็นธรรมจากมารดา เห็นว่ามารดามีความลำเอียงทุกเรื่อง รักลูกไม่เท่ากัน ใครเป็นลูกรักของแม่ แม้จะทำผิดถูกชั่วดีอย่างไร แม่ก็ชื่นชมทุกกรณีส่วนลูกชังของแม่ แม้จะทำดีทำถูก นอกจากจะไม่ได้รับคำชมแล้ว แม่ยังพูดประชดประชันให้อีก แต่ถ้าทำผิดพลาดเมื่อใด จะต้องถูกลงโทษให้อับอาย ครั้นเมื่อลูกเติบโตเป็นผู้ใหญ่พ้นไปจากอกแม่ การแบ่งทรัพย์สินมรดกให้แก่ลูกแม่ก็ลำเอียง ลูกที่มีความรู้สึกโกรธเคืองมารดาอย่างฝังใจในกรณีดังกล่าว หรืออาจมีกรณีอื่นๆอีก ย่อมไม่รู้สึกรักแม่ของตน ทั้งจะรู้สึกผูกโกรธมารดา อยู่เป็นเนืองนิจ มองมารดาในแง่ร้ายอยู่เสมอ จึงทำให้นึกถึงพระคุณมารดาของตนไม่ออก เพราะนึกถึงครั้งใดก็จะเห็นแต่ใบ หน้าที่แสดงความเกรี้ยวกราดของแม่ หรือแว่วเสียงดุด่าว่าตนด้วยถ้อยคำซ้ำๆ ซากๆ อย่างน่าเบื่อหน่ายนั่นเอง

 

           นอกจากนี้บางคนที่ไม่ได้รับความอบอุ่นจากครอบครัวมาตั้งแต่เกิด ทั้งนี้อาจเพราะเกิดมาใน
 ครอบครัวใหญ่ ซึ่งบิดามีพฤติกรรมมากลูกมากเมีย ตนจึงต้องประสบปัญหาต่างๆ หลากหลายรูปแบบมาแต่เยาว์วัย เท่านั้นยังไม่พอ ยังต้องตกเป็นที่ระบายอารมณ์โกรธของมารดาทุกครั้งที่เธอมีปัญหากับ มาชิกในครอบครัว

 

          บางคนแม้ไม่ได้เกิดในครอบครัวใหญ่ แต่มารดาของตน ก็มีสถานภาพเป็นภรรยาเก็บของใคร
 ก็ไม่รู้ ตั้งแต่เกิดมาก็ไม่เคยเห็นหน้าพ่อ ขณะที่ยังเยาว์ก็ถูกมารดาทอดทิ้งให้อยู่กับพี่เลี้ยง ที่เกรี้ยวกราดหยาบคาย ชอบทุบตีเสมอถ้าตนซุกซน โดยที่มารดาไม่เคยให้ความเอาใจใส่ ครั้นโตขึ้น แม้จะไม่ถูกพี่เลี้ยงทุบตีดังเช่นในวัยเด็ก แต่ก็รู้สึกมีปมด้อยในเรื่อง สภาพครอบครัว

 

 
 

จากหนังสือ DOU

วิชาGB 203 สูตรสำเร็จการพัฒนาสังคมโลก

กลุ่มวิชาสูตรสำเร็จการพัฒนาสังคมโลก