ยาพิษ

วันที่ 25 มิย. พ.ศ.2557

 
 
 
ยาพิษ
 
 

   ครั้งหนึ่งนานมาแล้ว เด็กสาวคนหนึ่งนามว่าลี่ลี่ เมื่อเธอแต่งงานจึงได้ย้ายนิวาสสถานมาอยู่กับสามีและแม่สามี...ภายในเวลาอันสั้นลี่ลี่ก็พบว่าเธอไม่ สามารถเข้ากับแม่สามีได้เลย

ใช่สิ  บุคลิกของทั้งคู่ช่างแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง...
ลี่ลี่ทนนิสัยหลายอย่างของแม่สามีไม่ได้
ฝ่ายแม่สามีก็ได้แต่วิพากษ์วิจารณ์ลี่ลี่เสมอมา
วันเวลาผ่านไปจากวันเป็นเดือน ลี่ลี่และแม่สามีทะเลาะกันไม่หยุดหย่อน
แต่สิ่งที่เลวร้ายไปกว่านั้นคือ ตามธรรมเนียมจีน สะใภ้จะต้องก้มหัว และเชื่อฟังแม่สามีในทุกเรื่องราว
ทั้งหลายทั้งปวงนี้นำมาซึ่งความทุกข์โศกแก่ผู้เป็นสามีเป็นอย่างยิ่ง

ในที่สุดวันที่ลี่ลี่หมดสิ้นความอดทนได้มาถึง  จึงตัดสินใจที่จะทำอะไรบางอย่าง เธอตรงไปหาคุณหวางเพื่อนรักของพ่อที่ขายสมุนไพร  หลังจากเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้เขาฟัง เธอจึงถามว่าพอจะหายาพิษอะไรสักอย่างเพื่อแก้ปัญหาทั้งหมดทั้งมวลในคราเดียวได้ไหม
คุณหวางคิดอยู่ชั่วขณะ ในที่สุดจึงกล่าวกับลี่ลี่ว่า  "ลุงจะช่วยหนูเอง...แต่หนูต้องฟังคำของลุงและเชื่อฟังสิ่งที่ลุงบอกนะ"

ลี่ลี่ตอบรับทันทีว่า  "ค่ะ หนูจะทำตามที่คุณลุงแนะนำทุกอย่าง"
คุณหวางหายไปหลังร้าน  และกลับมาภายในเวลาชั่วครู่พร้อมกับห่อสมุนไพรในมือ  เขากล่าวกับลี่ลี่ว่า
"ลุงจะจ่ายยาสมุนไพรให้หนูจำนวนหนึ่ง แต่หนูต้องไม่ใช้ยาพิษนี้ทั้งหมดในคราวเดียวกันนะ เพราะนั่น  จะทำให้ทุกคนสงสัย  หนูจงเติมสมุนไพรนี้ลงไปในหมูเห็ดเป็ดไก่ที่ปรุงวันเว้นวัน สารพิษนี้จะได้ค่อย ๆ  สะสมอยู่ในตัวเธอ  ... ขณะเดียวกัน หนูก็ต้องพูดจากับเธอดีๆ และเชื่อฟังเธอด้วย วันหนึ่งข้างหน้า เมื่อแม่สามีตายลง จะได้ไม่มีใครสงสัยในตัวหนูไงล่ะ  อย่าลืมนะ...ห้ามเถียงเธอ  แต่จงเชื่อฟังทุกอย่างที่เธอบอกและปฏิบัติต่อเธออย่างดีที่สุด"

ได้ยินดังนั้น  ลี่ลี่รู้สึกสุขใจยิ่งนัก  จึงกล่าวขอบคุณและล่ำลาคุณหวางเพื่อกลับไปเตรียมอุบายสังหารแม่สามี

วันและคืนผ่านไป...ลี่ลี่จะต้องปรุงอาหาร  จานพิเศษให้แม่สามีทุกวันเว้นวัน  เธอจดจำคำของคุณหวางได้เป็นอย่างดี...พยายามควบคุมอารมณ์ตนเอง เชื่อฟังและ  ดูแลเธอเหมือนดั่งเป็นแม่ของตนเอง เวลาล่วงไปได้หกเดือน

ทุกสิ่งทุกอย่างภายใต้หลังคาบ้านนั้นกลับแปรเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง  ลี่ลี่ได้ฝึกตนให้ควบคุมอารมณ์ได้ดีมาก  ไม่เคยมีปากเสียงกันเลยตลอดหกเดือนนี้  แม่สามีดูเหมือนจะมีเมตตาต่อเธอและเข้ากันได้  เป็นอย่างดี

ในขณะที่ทัศนคติของแม่สามีที่มีต่อลี่ลี่ได้เปลี่ยนไปเช่นกัน  เธอเริ่มรักลี่ลี่เหมือนกับลูกสาวแท้ๆ ของตัวเอง...  เธอพร่ำบอกเพื่อนฝูงและคณาญาติว่า  ลี่ลี่เป็นลูกสะใภ้ที่ดีที่สุดและยากจะหาใครมาเสมอเหมือน บัดนี้ ลี่ลี่  และแม่สามีรักกัน ดุจแม่-ลูกจริงๆ แล้ว...

ฝ่ายสามีลี่ลี่รู้สึกสุขใจเป็นที่สุดที่ได้เห็นภาพนั้น
วันหนึ่ง...ลี่ลี่กลับไปหาคุณหวางเพื่อขอความช่วยเหลืออีกครั้ง  เธอละล่ำละลัก "คุณลุงหวางคะ กรุณาช่วยหนูด้วยค่ะ หนูไม่อยากให้แม่สามีตายแล้วค่ะ...คุณลุงรู้มั้ยคะว่า ตอนนี้แม่เปลี่ยนไปมาก ท่านดีกับหนูมากและหนูก็รักท่านเหมือนแม่จริงๆของหนู  หนูไม่อยากให้ท่านตายด้วยยาพิษ ของหนูเลย..."

คุณหวางพรายยิ้ม  ผงกศีรษะและกล่าวว่า ลี่ลี่เอ๋ย...ไม่มีอะไรต้องกังวล  ลุงไม่เคยให้ยาพิษอะไรแก่หนูเลย  สมุนไพรที่ให้ไปเมื่อคราวก่อนนั้นเป็นพวกวิตามินที่บำรุงร่างกาย...ยาพิษอย่างเดียวนั้นอยู่ที่จิตใจ  และทัศนคติของหนูที่มีต่อแม่สามีต่างหาก และนั่นก็ได้รับการชำระล้างหมดแล้วด้วยความรักทั้งหมดทั้งมวลที่หนูมอบให้ท่าน

นิทานเรื่องนี้ เป็นเพียงอุทาหรณ์ที่เห็นได้ชัดซึ่งอาจเกิดกับใครก็ได้  ซึ่งบอกให้รู้ว่า คนเราทุกคนเมื่อให้แต่สิ่งที่ดีแก่ผู้อื่น ความดีนั้นย่อมจะกลับคืนมาสู่ตนเอง ขอเพียงเปิดใจให้กว้าง  ยอมรับและพร้อมที่จะทำความดีด้วยความจริงใจ
 
 
 
 

สิ่งดีๆมีไว้แบ่งปัน อะไรดีๆมีอีกเยอะ กด Like facebook กัลยาณมิตร