เรื่องที่ ๒๒๘ จับไม่เจอผิด

มาวัดจะจับผิดกลับประทับใจ และยังได้พบกับอานุภาพของพระมหาสิริราชธาตุจนเกิดศรัทธาเต็มเปี่ยม

 

 

 

 

คุณนิติยา วงศ์นรรัตน์ เชื่อมั่นในบุญที่ทำที่วัดพระธรรมกาย

 

คุณนิติยา วงศ์นรรัตน์ เล่าว่า มาวัดครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ.๒๕๓๘ ได้ยินข่าวไม่ดีเกี่ยวกับวัดอยู่บ้าง จึงต้องการมาจับผิด มาด้วยกัน ๔ คน พอมาถึงก็ไปสอบถามเจ้าหน้าที่ของวัด จะหาให้เจอเรื่องผิด เมื่อไม่พบจึงเดินเรื่อยๆ ไป ได้เห็นน้องๆ ที่เป็นนักเรียนตัวเล็กนิดเดียว เวลาพูดกับพระภิกษุ เขาพูดไปก็พนมมือไหว้ไปด้วย เห็นสามเณรพูดกับพระก็พนมมือ เห็นแล้วก็เริ่มรู้สึกประทับใจ ไม่เคยเห็นที่วัดอื่นแสดงความเคารพน่ารักอย่างนี้

แต่เดิมนั้นตั้งใจว่า จะสร้างพระพุทธรูปไว้ที่ไหนสักแห่งหนึ่งอยู่แล้ว ไม่ได้คิดสร้างที่วัดพระธรรมกาย เพราะเห็นว่าเป็นวัดที่รวยแล้ว ครั้นมีคนอธิบายให้เข้าใจ จึงสร้างพระทีเดียว ๔ องค์ พอกลับไปบ้านคิดได้ว่า ยังไม่ได้สร้างให้พ่อแม่ตนเอง พ่อแม่สามีและพี่ๆ น้องๆ จึงมาที่วัดอีกครั้งสร้างพระเพิ่มอีกสิบกว่าองค์ แต่ทำแบบทยอยบุญ ไม่ได้ชำระเงินทีเดียวทั้งหมด ทั้งๆ ที่มีเงินอยู่เพียงพอ

ต่อมาก็เกิดความคิดขึ้นมาในใจว่า มีเงินแล้วไม่ตัดใจทำ เหมือนทำบุญไม่เต็มที่ จึงเลิกทยอยบุญ ถวายเงินเต็มทั้งหมดทุกองค์ เมื่อทำบุญเต็มที่ไปแล้ว สังเกตดูงานในบริษัท (ธุรกิจรถหัวลากตู้คอนเทนเนอร์) มีงานมาอย่างสม่ำเสมอต่อเนื่องไม่มีติดขัด บางงานเคยเสนอราคาให้ไปแพงกว่าบริษัทอื่น อย่างรายหนึ่งค่าขนส่ง ๓ ล้านบาท ซึ่งความจริงแล้ว ฝ่ายรับจ้างจะต้องไปวิ่งเต้นติดต่อ แต่นี่กลับอยู่เฉยๆ จนฝ่ายผู้จ้างต้องมาเคี่ยวเข็ญให้ไปรับงาน

เหตุการณ์ที่ทำให้พบเรื่องอานุภาพพระมหาสิริราชธาตุคือ คุณแม่ของเพื่อนอยู่ที่บางแสน ชื่อคุณแม่ชวน ธรรมสาร ป่วยเป็นโรคความดันเลือดเดินไม่ได้ เพื่อนติดต่อมาว่าจะยืมเงินไปรักษาคุณแม่ เพราะแขนซีกหนึ่งขยับไม่ได้แล้ว เคยพาไปรักษาที่โรงพยาบาลหลายแห่ง กระทั่งใช้วิธีกระตุ้นด้วยไฟฟ้า แต่อาการก็ยังไม่ดีขึ้น

 

 

 

 

	คุณแม่ชวน ธรรมสาร แม่ของเพื่อนคุณนิติยา

ต่อมาเมื่อถึงวันอาทิตย์ ภายหลังที่กลับจากวัด คุณนิติยาได้ไปเยี่ยมคนป่วย ถึงบางแสนเป็นเวลา ๔ ทุ่ม เห็นว่าคนป่วยมีอาการหนักมาก คุณนิติยาจึงนำองค์พระใส่ลงในมือของคนป่วยข้างที่มีอาการชาจนยกไม่ขึ้น บอกให้นึกถึงบุญที่เคยทำไว้ เล่าถึงอานุภาพความศักดิ์สิทธิ์ของพระมหาสิริราชธาตุ สังเกตเห็นได้ว่ามือของคนป่วยสั่นได้ จึงให้อธิษฐานขอพรจากองค์พระ

หลังจากนั้นอีก ๒ วัน ลูกชายคนเจ็บก็มาหา บอกว่าแม่ของเขายกแขนขาได้ ตอนตี ๔ ของคืนวันที่ได้จับองค์พระ คุณนิติยากับสามีรู้สึกตื่นเต้น และเพื่อนบอกว่าคุณแม่ของเขาอยากได้องค์พระมาก ขอให้ลูกชายมาขอ พระองค์นี้มีพลังมาก พอจับแล้วมือสะท้านไปหมด คุณนิติยากับสามีจึงตัดใจให้องค์พระไป บอกให้คนเจ็บสวดสรรเสริญด้วย ให้เอาใจไว้ที่ศูนย์กลางกายขณะที่สวด

คนป่วยทำตามทุกประการ ทำให้อาการดีขึ้นเรื่อยๆ จนสามารถเดินได้ ทำอะไรๆ ได้ แขนขาหายเป็นปกติกระทั่งได้ทำบุญสร้างองค์พระธรรมกายประจำตัวให้ตนเองเรียบร้อยแล้ว

คุณนิติยาเล่าเรื่องของรายที่ ๒ ซึ่งมีแต่หนังหุ้มกระดูกก็ยังรอด คนป่วยผู้นี้ป่วยเป็นโรคไต ต้องไปฟอกไตทุกสัปดาห์ สัปดาห์ละ ๒-๓ ครั้ง หมดเงินไปประมาณ ๓-๔ แสนบาท แพทย์ยืนยันว่า คงไม่รอด คนป่วยจึงเตรียมตัวตาย มีทรัพย์สมบัติอะไร ก็มอบหมายให้คนข้างหลังเรียบร้อยหมดแล้ว

พอดีน้องชายได้สร้างองค์พระให้กับคนป่วยก่อนที่จะสร้างให้ตนเอง ส่วนพยาบาลที่ดูแลคนป่วยก็นำพระมหาสิริราชธาตุของเธอทำน้ำมนต์และสวดสรรเสริญให้ แต่แอบทำโดยไม่ให้ญาติของคนป่วยเห็น เมื่อคนป่วยดื่มน้ำมนต์ อาการก็เริ่มดีขึ้นเรื่อยๆ เมื่อน้องชายถาม พี่สาวก็เล่าให้ฟัง น้องชายจึงบอกว่าได้สร้างองค์พระให้แล้ว พี่สาวดีใจมาก อนุโมทนาบุญด้วยเป็นการใหญ่ จากร่างกายที่ผ่ายผอม เนื้อหุ้มกระดูก ปัจจุบันหายเป็นปกติ ไปทำงานได้ตามปกติ ขับรถเองก็ได้

 

 

 

 

 

	คุณสารี สรรพราช คนงานขับรถหัวลากที่ประสบอานุภาพ

รายที่สาม เป็นคนขับรถหัวลากของบริษัทคุณนิติยา ชื่อคุณสารี สรรพราช วันนั้นขับรถมาตามทาง มีรถปิคอัพจะเลี้ยวขวา จึงหักหัวรถออกมา เพื่อจะตีโค้ง คนขับของคุณนิติยาหักหลบไม่ทัน เหยียบเบรคแล้วก็ไม่หยุด ในที่สุด หัวรถกับหางรถพับเข้าหากัน คนขับรถเล่าว่า "ผมนึกว่าผมไม่รอดเสียแล้ว เห็นแต่เสาไฟลอยมา ตัวผมมีพระคะแนนสุด สุด ในรถมีรูปพระมหาสิริราชธาตุ และหลวงพ่อวัดปากน้ำติดอยู่" แม้จะชนเสาไฟฟ้าก็จริง แต่คนขับไม่มีบาดแผลหรือบาดเจ็บเลยแม้แต่น้อย

เรื่องสุดท้าย เป็นเรื่องอานุภาพบุญ หลังจากที่คุณนิติยาทำบุญใหญ่กับวัดพระธรรมกายเรื่อยมา สังเกตดูการทำมาหากินคล่องขึ้นมาก ข้อสำคัญมีบุญอะไร ถ้าสามารถทำได้ก็จะรีบทำทันทีไม่เคยปฏิเสธ เพราะถ้าพ้นเวลาไปแล้ว ไม่ได้ทำจะเสียใจในภายหลัง ที่บริษัทมีรถอยู่คันหนึ่ง ไม่มีใครจ้างงานมานานเกือบครึ่งปี จึงเอามาช่วยงานที่วัด พอช่วยงานเสร็จ เอารถกลับ มีงานจ้างรถคันนี้มาทันที ให้ส่งของที่ท่าอากาศยานตอนกลางคืน ทำสัญญาจ้างถึง ๗ เดือน

เวลานี้งานที่บริษัทมีมาก ไม่เคยขาด คนงานพร้อมใจกันประพฤติตัวดี เลิกเหล้าเลิกบุหรี่ คุณนิติยาพยายามส่งพวกเขาขึ้นไปปฏิบัติธรรมที่เชียงใหม่รุ่นละ ๒-๓ คน เปลี่ยนกันตามโอกาส ซึ่งไปกันแล้วก็ดีขึ้นทุกคน จากเดิมที่ต้องคะยั้นคะยอจึงจะยอมไปวัด กลับเต็มใจทุกครั้งที่ได้ไป

รายนี้นับว่าเป็นคนที่มีปัญญาอยู่มาก ได้ยินข่าวของวัดในทางลบ แม้จะเอนเอียงเชื่ออยู่ไม่น้อย ก็ยังรู้ว่าควรพิสูจน์ นับว่าเป็นผู้มีบุญมาก หากเชื่อตามข่าว ไม่ไปสัมผัสความจริงเลย โอกาสทำบุญใหญ่คงไม่มี อาจกลับกลายเป็นเพิ่มบาปให้ตนเองด้วยการกระจายข่าวผิดๆ ในทางลบที่ตนเชื่อให้คนอื่นๆ ต่อ เป็นการกั้นบุญผู้คนต่อไปอีกหลายทอด

เมื่อพิสูจน์ความจริงได้แล้ว ก็ไม่ลังเลในการทำบุญ การทำบุญสิ่งใดตัดสินใจรวดเร็วไม่ห่วงหน้าพะวงหลัง อานิสงส์ของบุญย่อมมีพลังแรง ส่งผลทันตาเห็นเร็วกว่าปกติ กิจการของคุณนิติยาจึงรุ่งเรืองรวดเร็ว

การพิสูจน์ความจริง สำหรับคนมีปัญญา ไม่ต้องมีเรื่องอะไรมาก อย่างรายนี้ เห็นแค่เด็กนักเรียนบ้าง สามเณรบ้าง พนมมือพูดกับพระภิกษุ ตัดสินใจได้ทันทีว่าวัดเป็นอย่างไร และก็ไม่ผิดหวังเลย

เรื่องของการมีงานทำจนล้นมือ ทั้งที่เป็นยุคเศรษฐกิจมีปัญหา นับเป็นไปตามหลักกฎของกรรม ทำบุญทำความดีเอาไว้ ในเนื้อนาบุญบริสุทธิ์ ผลบุญก็เกิดมาก และรวดเร็วทันตาเห็น มาร่วมสร้างพระพุทธรูปพระธรรมกายประจำตัวไว้ที่มหาธรรมกายเจดีย์ เป็นแหล่งศักดิ์สิทธิ์ที่ผู้คนจะมาสักการบูชาตลอดไป นับด้วยล้านด้วยโกฏิ ยิ่งมีผู้คนมากราบไหว้เท่าใด บุญย่อมเกิดขึ้นมากทั้งผู้มากราบ และผู้ร่วมกันก่อสร้าง อานิสงส์บุญจะเกิดขึ้นทับทวีคูณนับเป็นพันปี