วารสารอยู่ในบุญ ธรรมะออนไลน์

พระธรรมเทศนา ปุจฉา-วิสัชนา บทความข่าว ผลการปฏิบัติธรรม ตักบาตรพระ บาลีน่ารู้ กฏแห่งกรรม ฝันในฝัน case study ตักบาตรพระ บวชพระ

บทความอยู่ในบุญ ทุกอย่างก้าว ของผู้มีใจอยู่ในธรรม คือ ย่างแก้วอันเจิดล้ำของชีวิต

ผลการปฏิบัติธรรม

เรื่อง : ธัมม์ วิชชา

 



 

" ทุกอย่างก้าว ของผู้มีใจอยู่ในธรรม "

คือ ย่างแก้วอันเจิดล้ำของชีวิต

          ชีวิตของเราจำเป็นต้องก้าวเดินไปข้างหน้าตลอดเวลา และทุกอย่างก้าวนั้นเต็มเปี่ยมไปด้วยความสุข แต่ทุกย่างก้าวเดินของชีวิต จะนำพาความสุขมาไม่ได้เลยถ้าภายในจิตของผู้ก้าวเดินนั้นยังไม่พบความสุขที่มั่นคงภายใน

          ในช่วงระยะเวลาแห่งประวัติศาสตร์ คือ ช่วงเวลาแห่งการก้าวเดินบนถนนที่โปรยด้วยกลีบกุหลาบ ในโครงการธุดงค์ธรรมชัยสถาปนาเส้นทางมหา-ปูชนียาจารย์ ระหว่างวันที่ ๒-๒๕ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๕ ที่ผ่านมา ถือเป็นก้าวย่างแห่งความสุขทางใจของทั้งผู้ก้าวย่างและผู้โปรยกลีบกุหลาบต้อนรับทุกการก้าวเดินของพุทธบุตรผู้มีจิตใจที่แช่อิ่มอยู่ ในธรรม และเรื่องราวแต่ละย่างก้าวของท่าน คือ ต้นแบบแห่งการก้าวย่างอันเปี่ยมสุขที่ทุกคนปรารถนา



         "อาตมาเป็นบัณฑิตใหม่ เพิ่งจบปริญญาตรีวิศวกรรมศาสตร์ สาขาคอมพิวเตอร์ มาหมาด ๆ ก่อนหน้าที่จะมาบวช อาตมามาทำบุญที่วัดพระธรรมกายได้ ๔ ปีแล้ว โดยมีโยมพ่อเป็นแกนหลักพาทุกคนในครอบครัวเข้าวัด แต่ก็ขอสารภาพ ตามตรงว่า อาตมายังไม่ค่อยลึกซึ้งในเรื่องบุญสักเท่าไร รวมถึงตอนที่เป็นนักศึกษาอยู่ก็อดไม่ได้ที่จะเข้าก๊วนน้ำเมาอยู่บ้าง แต่การที่ได้เห็นภาพงานบุญที่วัด ได้เห็นโครงการบวชพระของหลวงพ่อรุ่นแล้ว รุ่นเล่า มันเหมือนกับว่าภาพเหล่านั้นค่อย ๆ ฝังเข้า ไปในจิตใจ ทำให้รู้สึกอยากบวชมาตลอด และพอเรียนจบ ก็มีงานมารองรับในทันที แต่ในที่สุดอาตมา ก็เลือกที่จะบวชในโครงการเข้าพรรษาก่อน และเตรียมตัวบวชด้วยการงดดื่มเหล้า ๑ เดือน ก่อนบวชพระธรรมทายาทนิสิต รณาสโภ
อายุ ๒๓ ปี พระนวกะพรรษา ๑ วัดพระธรรมกาย

         "ตอนอยู่ในโครงการเข้าพรรษา อาตมานั่งสมาธิได้แบบนิ่ง ๆ นาน ๆ แต่ก็ยังไม่มีประสบการณ์ อะไรเกิดขึ้น จนกระทั่งได้อบรมเป็นพระนวกะ ได้มา นั่งสมาธิกับหลวงพ่อที่ห้องแก้วสารพัดนึก ความมหัศจรรย์ก็บังเกิดขึ้น หลวงพ่อสอนให้ปรับร่างกาย ให้สบายก่อนแล้วค่อยปรับใจ ไม่ต้องคิด ไม่ต้องอยาก เห็นอะไร ใจของอาตมาก็นิ่งไปเลย แล้วก็เห็นองค์พระ ลอยสว่างขึ้นมาจากศูนย์กลางกาย องค์ใหญ่ประมาณ เท่ากับพระประธานบนหิ้งพระ ความรู้สึกในตอนนั้น เหมือนอาตมากำลังมองจากเศียรของท่านลงไป และมีความรู้สึกเหมือนเรานั่งอยู่คนเดียวบนโลก รู้สึกปลื้มและมีความสุขมาก ทำให้อาตมาเข้าใจ เลยว่า ความสุขที่แท้จริงเป็นอย่างนี้นี่เอง ความสุขแบบนี้แหละที่ยั่งยืน ไม่มีใครแย่งและขโมยไปจากเราได้ ทุก ๆ ครั้งที่หลวงพ่อเมตตามานำนั่งสมาธิ องค์พระของอาตมาจะสว่างมากเท่ากับพระอาทิตย์ตอนเที่ยงวัน แล้วบางครั้งองค์พระก็ขยายใหญ่และใสมากจนมองทะลุได้เลย

         "วันที่อาตมาได้เดินธุดงค์เป็นปฐมเริ่มที่มหารัตนวิหารคดเป็นวันที่พิเศษมาก วันนั้นอาตมาเดินเป็นกลุ่มสุดท้าย ตอนแรกคิดว่า กว่าเราจะได้เดินญาติโยมคงกลับไปหมด เหลือไว้แต่กลีบกุหลาบ แน่ ๆ เลย แต่ผิดคาด เพราะโยมทั้งหลายยังอยู่อย่างหนาแน่นตลอดทาง แล้ววันนั้นโยมพ่อโยมแม่ของอาตมาก็มาโปรยกลีบกุหลาบด้วย ยอมรับเลยว่า ในขณะนั้นอาตมาปลื้มจนเกือบจะกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ และก็น่าอัศจรรย์ที่ว่า พอปลื้มใจมาก ๆ องค์พระที่อยู่ภายในตัวของเราก็ยิ่งชัดแจ่ม สว่างมากเหมือน พระอาทิตย์ตอนเที่ยงวัน อาตมาก็เอาใจไปมองที่องค์พระตลอดทุกย่างก้าว "

 



 

พระเปน เปมสีโล
อายุ ๒๒ ปี พระนวกะพรรษา ๑ วัดพระธรรมกาย

          "อาตมาเป็นชาวปวาเก่อญอ เกิดและโตที่บ้านแม่สลิดหลวง อ.ท่าสองยาง จ.ตาก อาตมาสามารถพูดได้ถึง ๔ ภาษา คือ ภาษาอังกฤษ ภาษาพม่า ภาษากะเหรี่ยง และภาษาไทย แม้ยังไม่เก่งขั้นเทพ แต่ก็ใช้งานได้ ก่อนที่อาตมาจะมาเจอโครงการบวชของหลวงพ่อ อาตมาก็กำลังจะ โกอินเตอร์ไปทำงานที่ประเทศสหรัฐอเมริกา ซึ่งในช่วงที่กำลังรอการเดินทางอยู่ ก็มีรถกระจายเสียงวิ่งผ่านหน้าบ้าน ประกาศเชิญชวนชายแมน ๆ ให้มาบวชแสนรูปเข้าพรรษา แค่ได้ยินเสียงประกาศเท่านั้น อาตมาก็เกิดความรู้สึกอยากบวชเอามาก ๆ อยากบวชจนไม่อยากไปประเทศสหรัฐอเมริกาแล้ว อาตมาคิดว่า เราต้องรีบบวชตอนที่พ่อ แม่ ครูบา-อาจารย์ยังมีชีวิตอยู่ แล้วก็รีบโทรศัพท์ไปสมัครบวช ทันที

          "หลังจากที่พระอุปัชฌาย์ประทานโอวาทว่า ไม่ว่าจะไปอยู่ที่ไหน วัดไหน ก็ให้ทำตัวให้ดี อาตมา ก็พยายามพัฒนาตัวเอง ทำดีที่สุดในทุก ๆ วัน รู้สึก ภาคภูมิใจในความเป็นพระ สุขใจทุกวัน และการที่มีโอกาสนั่งสมาธิกับหลวงพ่อที่ห้องแก้วสารพัดนึกทำให้ประสบการณ์ภายในของอาตมาพัฒนาอย่าง รวดเร็ว ซึ่งอาตมาจะนั่งตามเทคนิคของหลวงพ่อ คือ นั่งวางใจนิ่ง ๆ เฉย ๆ สัมมา อะระหัง ไปเรื่อย ๆ พอใจเริ่มสงบ อาตมาก็เห็นแสงสว่างเกิดขึ้น สว่างมากจนเต็มตัวเลย แล้วอาตมาก็เห็นดวงแก้วอยู่ในนั้นด้วย เป็นดวงเล็ก ๆ เท่ากับลูกปิงปอง ใสยิ่งกว่า น้ำแข็ง เพียงครู่เดียวดวงแก้วก็ขยายเป็นวงกว้าง ใหญ่จนครอบตัวไว้ พอดวงแก้วหายไปก็มีองค์พระขึ้นมาแทนที่ ทำให้บางทีก็มองเห็นดวงแก้ว บางทีก็ มองเห็นองค์พระ ตอนนั้นอาตมามีความสุขมาก เป็น ความสุขนิ่ง ๆ แบบไม่เคยเจอมาก่อน ทำให้อาตมา อยากนั่งหลับตาอยู่กับองค์พระอย่างนี้ตลอดไป

         "ตอนที่เดินธุดงค์ธรรมชัยอาตมารู้สึกเหมือน ตัวเองเดินแบบไร้น้ำหนัก คือ เหมือนตัวจะลอยได้เลยปลื้มมาก ยิ้มแบบหุบไม่ลงตั้งแต่ก้าวแรกไปจน ถึงก้าวสุดท้าย แล้วก็เห็นองค์พระที่สวยยิ่งกว่าเพชร ออกมาจากศูนย์กลางกายตลอดทุกก้าว แล้วอาตมา ก็อธิษฐานขอให้ญาติโยมทุกคนเป็นมหาเศรษฐี ได้เข้าถึงพระธรรมกายกันทุกคนด้วย "

 



          "ชีวิตของอาตมาก่อนมาบวชไม่มีความสุขเลย ทั้ง ๆ ที่ตัวเองก็ไม่ได้ลำบากยากจนอะไร แถมตอน ทำงานเป็นช่างอยู่บริษัทญี่ปุ่นได้เงินเดือนตั้งเยอะ แต่ในใจกลับร้อนรุ่ม จึงพาลไปมีปัญหากับเจ้านายจนต้องขอลาออก ครั้นพอมีแฟนก็ไม่วายมีปัญหาให้ ต้องถกเถียงกันจนปวดหัว จึงทำให้อาตมารู้สึกเบื่อมาก ๆ จนคิดอยากบวช ซึ่งก็มีอยู่วันหนึ่ง อาตมาได้มาทำธุระแถวรังสิต และได้เห็นป้ายประชาสัมพันธ์ ชวนบวชติดอยู่ข้างกำแพง เขียนว่าบวชฟรี แล้วก็เห็น มีคนกำลังยืนแจกโบรชัวร์อยู่ด้วย อาตมาจึงเดินเข้า ไปรับโบรชัวร์มาอ่าน พอรู้ว่าต้องบวชยาวถึง ๑ พรรษา ก็เกิดลังเล แต่ก็ไม่ถึงกับเปลี่ยนใจ เพียงแต่อยากจะรอดูสถานการณ์ไปก่อน เผื่อว่าอะไร ๆ มันจะดีขึ้น แต่ปรากฏว่า ชีวิตก็ไม่มีอะไรดีขึ้นเลย โดยเฉพาะ ปัญหากับอดีตแฟนที่นับวันก็ยิ่งคุยกันไม่รู้เรื่อง จึงทำให้คิดว่า ทำไมโลกนี้ช่างดูวุ่นวายจริงหนอ อาตมา จึงตัดสินใจมาบวชในที่สุดพระวุฒิชัย เมธิโก
อายุ ๒๙ ปี พระนวกะพรรษา ๑ วัดพระธรรมกาย

         "อาตมาอยากจะเป็นพระแท้ตามที่หลวงพ่อบอก และทุกครั้งที่นั่งสมาธิก็จะทำใจให้สบาย ๆ ไม่ห่วงหรือกังวลอะไร แล้วก็ภาวนา สัมมา อะระหัง ไปเรื่อย ๆ พร้อมกับตรึกบริกรรมนิมิตว่า มีองค์พระ อยู่ในกลางท้อง ซึ่งพอนั่งไปได้สักพักหนึ่ง ก็รู้สึกเหมือนตัวเราโดนดูดเข้าไปอีกมิติหนึ่งซึ่งเต็มไปด้วย แสงสว่าง อาตมาจึงเอาใจไปแตะเบา ๆ ที่แสงสว่าง นั้น แล้วก็รู้สึกว่า ทั้งเนื้อทั้งตัวกลายเป็นองค์พระ ไปเลย อาตมาเห็นท่านชัดทุกส่วน และยังเห็นได้รอบด้านด้วย ยิ่งตอนที่หลวงพ่อมานำนั่งสมาธิ ก็ยิ่งทำให้นั่งได้นิ่งมาก ๆ แล้วองค์พระก็ขยายใหญ่ครอบตัวในทันที ทั้งยังมีความชัด ใส สว่างมากขึ้น กว่าเดิมมาก ๆ อาตมามั่นใจว่าสามารถที่จะเป็นพุทธบุตร ๒๐๐ เปอร์เซ็นต์ ของหลวงพ่อได้อย่างแน่นอน โดยตลอดเวลาที่ผ่านมาได้ฝึกทั้งงานหยาบ และละเอียดควบคู่กันไป ทุก ๆ วันในตอนเช้าและเย็นจะหมั่นขัดห้องน้ำให้สะอาดเอี่ยม เพราะยิ่งขัด ใจของอาตมาก็ยิ่งสะอาดเกลี้ยงเกลามากขึ้น แถมยังมีอานิสงส์ให้องค์พระใสสว่างยิ่งขึ้นอีกด้วย

          "การที่อาตมาได้มาเป็นพระลูกชายของหลวงพ่อ ทำให้ทุก ๆ วันในชีวิตของอาตมากลายเป็นวันที่ดีที่สุด พิธีโปรยกลีบกุหลาบเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่ ที่ทำให้พระธรรมทายาททุก ๆ รูป รู้สึกซาบซึ้งใจเป็นที่สุดในความเมตตาของหลวงพ่อ และทุก ๆ ความปลื้ม ที่เกิดขึ้นก็ทำให้ทุก ๆ ย่างก้าวของอาตมาได้กลายเป็นย่างแก้วไปแล้วจริง ๆ

          ..ทุกก้าวย่างแห่งความสุข คือ ก้าวย่างของ ผู้ประพฤติธรรม และเมื่อเราประพฤติปฏิบัติธรรม เราจึงจะเข้าถึงธรรม "ธรรม" ที่ว่า คือ ธรรมะภายในที่อยู่ในตัวของพวกเราทุกคน ในตำแหน่งศูนย์กลาง กายฐานที่ ๗ เหนือสะดือขึ้นมา ๒ นิ้วมือ ถ้าทุกก้าวใจเราตรึกระลึกนึกถึงดวงธรรม หรือองค์พระไว้ที่ศูนย์กลางกายอยู่เสมอ... สักวันการก้าวย่างนั้นจะเป็นก้าวย่างแห่งการเข้าถึงธรรม ที่จะนำพาความสุขอันเป็นนิรันดร์มาสู่ชีวิตจิตใจ เป็นย่างแก้วอันสุกใสทุกการก้าวเดิน

 



บทความนี้ ถูกใจคุณหรือไม่ + -

บทความอยู่ในบุญทั้งหมด ฉบับที่ 112 กุมภาพันธ์ ปี2555

สิ่งดีๆมีไว้แบ่งปัน อะไรดีๆมีอีกเยอะ กด Like facebook กัลยาณมิตร