" ความห่วงใยลูก ๆ "

วันที่ 15 ตค. พ.ศ.2558

 

" ความห่วงใยลูก ๆ "

 

....." วันหนึ่งหลวงพ่อธัมมชโยได้มา ปรารภกับหลวงพ่อว่า ท่านกำลังค้นอยู่ว่า ...ทำอย่างไรถึงจะทำทานในชาตินี้ แล้วไม่ต้องไปทำอีกในชาติต่อๆ ไป แต่มีเสบียงพอใช้ ไปจนกระทั่งถึงที่สุดแห่งธรรมหลวงพ่อก็ถามท่านว่า...ทำไมเราจะต้องตุนอะไรกัน ขนาดนั้น เราทำทานในชาตินี้แล้วก็ไปทำ ต่อในชาติหน้า ทำไปเรื่อยๆ จะต้องใช้เวลาอีกกี่ร้อยกี่พันชาติ ก็ไม่เห็นจะเป็นอะไร

 

.....ท่านก็กล่าวว่า “แล้วคิดว่าชาติต่อๆ ไปจะได้เจอเนื้อนาบุญอย่างนี้อีกหรือ แล้วถ้าไม่เจอเนื้อนาบุญ ทำทานกันเป็นหมื่นปียังสู้กับที่เขา ตักบาตรทัพพีเดียว กับพระอรหันต์ไม่ได้นะ หลวงพ่ออ่านพระไตรปิฎก มาแล้วก็หลายรอบ แต่ไม่เคยได้ ฉุกคิด จริงของท่าน อังกุระมาณพทำทานอยู่เป็นหมื่นปี กับบุคคลผู้ไม่มีศีลในยุคที่พระพุทธศาสนายัง ไม่บังเกิดขึ้น เฉพาะผู้มีเตา ที่ก่อเอาไว้ สำหรับหุงข้าวเรียงกันแล้วยาวเป็นร้อยโยชน์ พันโยชน์ น้ำข้าวที่รินออกมา กลายเป็นคลองเอาเรือแล่นได้ ทำทานกันขนาดนั้นยังได้บุญสู้ กับที่อินทกมาณพตักบาตรกับพระอรหันต์ ซึ่งเป็นเนื้อนาบุญเพียงทัพพีเดียวไม่ได้เลย

 

.....แล้วเราจะเอาอะไรมาเป็นประกันว่า ชาติต่อไปถึงแม้ทำบุญ จนกระทั่งอายุยืนได้ ขนาดนั้น แต่ไม่เจอเนื้อนาบุญ เราจะเอาอะไรไปเป็นเสบียงกันในชาติต่อๆ ไป หมดเสบียงเมื่อไหร่ล่ะก็แย่นะ ดูแค่ในชาตินี้ ถ้าไม่มีเงินในกระเป๋า ค่ารถมาวัดไม่มี อยากจะรักษาศีลให้บริสุทธิ์ ก็ลำบาก จะนั่งหลับตาทำสมาธิ ก็นั่งไม่ติดกันละ


   
"ธรรมะคุณครูไม่เล็ก"(ชัดมั๊ย)